Even voorstellen
Meepraten?
Log in of maak een account om gesprekken te starten, te reageren en te volgen.
Hallo allemaal!
Ik zit nu op mijn 3e dag zonder oxazepam. 8 jaar geleden kreeg ik de pammetjes voorgeschreven voor een gegeneraliseerde angststoornis. Heb in de tussentijd ook aan de AD gezeten en ben daar bijna 2 jaar geleden succesvol mee gestopt. Dit was verschrikkelijk beknopt mijn verhaal. Vraag maar raak als jullie meer over me willen weten. Ik ben een open boek!
Waar ik al een hele tijd mee zit is dat ik erg moe ben. Of beter gezegd, ik ben op. Ik verdenk de oxazepam hiervan. Ik heb het gevoel dat ik niet "stabiel" ben. Ik slikte sowieso elke avond een pammetje. Ik schommelde heel erg met mijn emoties en hoe fit ik me voelde. Als ik dan overdag een pammetje nam verdwenen die klachten eigenlijk.
Mijn vraag is nu ook gelijk of er hier mensen zijn die ook vermoeid waren en sinds ze succesvol gestopt zijn energieker zijn en zich weer fit voelen?
Groetjes!
Lastig die gegeneraliseerde angststoornis, komt die nu niet in volle vaart omhoog? Ben je ooit therapeutisch behandeld voor die stoornis?
Valt eigenlijk wel mee hoe erg ik er last van heb nu. Door het hele corona gedoe heb ik er wel meer last van dan een jaar geleden. Een paar jaar geleden heb ik geaccepteerd dat het waarschijnlijk nooit meer helemaal over zal gaan en ik heb daarmee leren leven.
Ik hen verschrikkelijk veel behandelingen gehad. Van gewone cognitieve gedragstherapie tot emdr en acupunctuur. Heb nu zoveel handvatten aangereikt gekregen dat ik niet heel veel baat meer heb aan het praten met een psycholoog.
Maar het zou dus kunnen dat het grootste deel van mijn klachten veroorzaakt worden door de oxazepam omdat ik overdag misschien altijd ontwenningsverschijnselen heb.
Ik heb nog nooit op een forum gepraat en ik hoop hier wat lotgenoten te ontmoeten
Vermoeidheid heb ik ook
Soms echt uitgeput verzuring in mijn benen dagen lang..
Bij mij is het toch onbewuste depressie .. onverwerkte spanningen.
Ook al zijn we ons niet altijd bewust van wat er in ons omgaat.., onbewust kan er toch iets knagen ..de vermoeidheid is een teken dat er nog iets is wat je aan moet pakken.
Voor mij dan .. existentiële angst...
Die onbewust de dagen telt.
Angst om ouder te worden ziek te worden verlaten te worden , te sterven..
Dat leeft onbewust bij iedereen.. sommige zijn daar gevoeliger voor dan andere.
Fer
Die angsten herken ik fer. Misschien een uiting van een basaal angstig gevoel wat ik me hele leven al heb. Ben eigenlijk voor alles wel bang.
Ik slikte gemiddeld 20mg per dag.
Even een verdere update.. Ik ben overgestapt naar diazepam en ben al langzaam begonnen met afbouwen. Dit gaat heel goed! Geen klachten. Ik slaap zelfs beter. Voel me een stuk helderder. Kan langer doorwerken zonder heel moe te worden. Al met al dus alleen maar positief eigenlijk!
Groetjes!
Meepraten?
Log in of maak een account om gesprekken te starten, te reageren en te volgen.