Even geleden dat ik hier was. Na een jaar alcoholvrij ben ik toen weer matig gaan drinken. Dat is eigenlijk heel lang goed gegaan. Tot afgelopen zomer de mantelzorg voor mijn moeder erg intensief werd en zij uiteindelijk ook overleden is. Daarna voelde het leeg en akelig. En ging de alcoholinname naar een niveau van vroeger (1 fles per dag). Eigenlijk kon ik niets meer met mate. At ook alles wat los en vast zat en kwam er niet toe om veel te bewegen. Mijn andere uiterste dus. 

Ik ben dus eerst maar eens begonnen met Dry January. Best confronterend om te ontdekken hoeveel emoties je toch weer weg kunt drinken in korte tijd. Ik kan niet zeggen dat ik me er goed bij voel, maar ik ga het wel doorzetten. Eens even kijken wie ik ben zonder mezelf vol te proppen dus. Ik heb altijd veel steun gehad aan dit forum, dus piep ik weer om het hoekje.

Heeeee goed bezig dus!! Sterkte

Gecondoleerd met het verlies van je moeder @Pytje. Tijd om echt te gaan voelen en rouwen dus. Straks ook echt weer genieten en fier op jezelf zijn. Dan komt er rust en evenwicht. Die drank en gevolgen ervan dat ken je nou wel. Dat hoeft niet weer in de herhaling, toch?

Welkom terug Pytje. Zet um op.

Welkom terug 

3 uur geleden zei lady jane:

Gecondoleerd met het verlies van je moeder @Pytje. Tijd om echt te gaan voelen en rouwen dus. Straks ook echt weer genieten en fier op jezelf zijn. Dan komt er rust en evenwicht. Die drank en gevolgen ervan dat ken je nou wel. Dat hoeft niet weer in de herhaling, toch?

Dank je, @lady jane! En ja, je hebt helemaal gelijk. Ik heb het nooit gemakkelijk gevonden om het leven zonder roesje te leven. Ik weet ook dat hier eigenlijk een beangstigend gevoel van eenzaamheid aan ten grondslag ligt. En dat voel ik nu des te meer. 

hoog tijd om aan die onderliggende eenzaamheid te gaan werken he,
en dat kan echt alleen als je sober blijft, willen de kwartjes echt gaan vallen.
niet gemakkelijk, maar als je het aangaat en doorzet, weet je wel meteen dat
je dus echt niet langer hoeft te verdoven, je hebt die troep niet echt nodig

Hé Pytje, fijn dat je er weer bent. Gecondoleerd met het verlies van je moeder, heel intens is dat. Knuffel van mij ❤️

Welkom terug @Pytje🌸

4 uur geleden zei Yana:

Hé Pytje, fijn dat je er weer bent. Gecondoleerd met het verlies van je moeder, heel intens is dat. Knuffel van mij ❤️

Dank je @Yana!

in de laatste maanden, toen ik dus weer op mijn oude niveau van drankinname zat, was ik vaak s ochtends depressief. Dat verdween dan gaandeweg de dag naar de achtergrond en helemaal na mijn eerste glas wijn. Nu is het 's ochtends minder, maar wel steeds latent aanwezig. Ik kan me echt rot voelen in bepaalde situaties, bij bepaalde mensen en door bepaalde gedachten. En daar zit dan weer een gradatie in van rot voelen tot zelfs angstig. Ik gebruik wel al lange tijd antidepressiva, ik weet ook dat ik nu eenmaal gevoelig ben voor depressiviteit. Maar wat doet alcohol nu toch precies in dit hele verhaal? Voel ik het nu allemaal extra omdat ik toch aan het afkicken ben? En kun je dan eigenlijk niet net zo goed alcohol gebruiken als antidepressiva als dit alles toch bedoeld is om te onderdrukken? Niet dat ik overweeg om toch maar weer te gaan drinken. Ik merk nu alleen meer dan vroeger het verschil en daardoor komen dat soort vragen boven. 

Welkom terug Pytje. Wat verdrietig van je moeder. Alcohol als antidepressiva maakt het erger weet ik wel zeker. Misschien heeft t idd te maken met het afkicken dat alles meer binnenkomt, ik lees dat hier wel vaker. Zet m op weer

Leuk je weer te zien Piet. Ik herinner me je van de tijd dat ik hier acht jaar geleden mijn eerste wankele stapjes zette, en later volgde ik met interesse je poging om matig te gaan drinken. Sterkte met alles en ook met je nieuwe poging de zaak weer onder controle te krijgen.

4 uur geleden zei Pytje:

Maar wat doet alcohol nu toch precies in dit hele verhaal?

There’s only one way to find out

13 uur geleden zei Rosee:

Welkom terug Pytje. Wat verdrietig van je moeder. Alcohol als antidepressiva maakt het erger weet ik wel zeker. Misschien heeft t idd te maken met het afkicken dat alles meer binnenkomt, ik lees dat hier wel vaker. Zet m op weer

Hoi @Rosee! Dank voor je ondersteunende woorden! Jij bent dus ook nog hier. Gaat het je goed af om zonder alcohol te leven? Of - in jouw geval volgens mij - met heel weinig alcohol?

13 uur geleden zei knakker:

Leuk je weer te zien Piet. Ik herinner me je van de tijd dat ik hier acht jaar geleden mijn eerste wankele stapjes zette, en later volgde ik met interesse je poging om matig te gaan drinken. Sterkte met alles en ook met je nieuwe poging de zaak weer onder controle te krijgen.

Hoi @knakker! Acht jaar geleden al weer?? Dat klinkt echt als veel. En we modderen nog steeds voort? Jij ook? Het matigen is me lange tijd goed afgegaan. Dat wel. Maar toen kwam er dus een periode waarin de aandacht verslapte en - hoppa - de inname werd weer groter en te groot. Dus tijd voor een hernieuwd sober leven.

Knakker heeft maar heel weinig modderspetters 😜

19 uur geleden zei Pytje:

Maar wat doet alcohol nu toch precies in dit hele verhaal?

Verslavingsarts Els Noorlander legt dat goed uit in haar lezing. Waarom je je down voelt. Even googelen.

7 uur geleden zei Lonster1:

Verslavingsarts Els Noorlander legt dat goed uit in haar lezing. Waarom je je down voelt. Even googelen.

Ik zal dat nog eens bekijken. Ooit wel eens gedaan, maar dat is lang geleden. Dank voor de tip @Lonster1

Pytje ik ben nu weer een paar maanden alcoholvrij. Het 'met mate' drinken ging steeds best een tijd goed, totdat het dan toch weer fout ging en ik toch weer over de grens ging. Ook heb ik geen zin meer om er steeds zo mee bezig te zijn en dan is helemaal niet drinken toch makkelijker.  Weet niet wat de toekomst brengt, maar voorlopig wil ik de nul houden.

Eigenlijk wat ik hier laatst ergens las: ik kan nooit meer zo drinken als een niet verslaafde.

Ik dacht na bijna 4 jaar droog dat ik een kans maakte om gematigd te kunnen drinken. Dat ging een paar maand goed. Ik had gedacht dat als het mis ging ik gewoon weer de stopknop zou kunnen indrukken. Maar dat was verdorie niet eenvoudig. Ik ben twee jaar periodiek aan het klootzakken geweest. Sinds september weer klaar. Voorgoed, mag ik hopen.

23 minuten geleden zei knakker:

Ik had gedacht dat als het mis ging ik gewoon weer de stopknop zou kunnen indrukken. Maar dat was verdorie niet eenvoudig. 

Ja dat is ook mijn ervaring. Als het treintje eenmaal rijdt dan ben je langdurig aan het klooien voordat het eindelijk weer stilstaat. Er is niet zoiets als "voor 1 keertje", ook al lijkt het wel zo, maar een week later komt die "ene keer" dan al weer terug, enz enz.

Ik citeer stiekem de Gazet van Orval 😁

13 uur geleden zei Rosee:

Eigenlijk wat ik hier laatst ergens las: ik kan nooit meer zo drinken als een niet verslaafde.

Die ga ik onthouden! Dank voor je update @Rosee🙏

In de afgelopen jaren had ik altijd het gevoel dat wel of niet drinken niet zoveel verschil voor mij maakte. Dat het een gewoonte was geworden, die er net zo uit zou slijten als dat hij erin geslopen was. Ik kijk daar nu wat anders tegenaan. Als ik kijk naar hoeveel moeite het mij kost om iedere dag op te starten (daarin maakt alcohol weinig verschil), dan moet ik vaststellen dat ik altijd een depressieve grondtoon heb. Ik heb nooit echt zin in de dag. Na de opstartproblemen lukt het me dan wel om de dag door te leven. En kan ik ook nog wel genieten van dingen. Maar het dagelijkse opstaan staat wel symbool voor hoe ik in het leven sta vrees ik. En als ik er zo tegenaan kijk begrijp ik ook beter dat ik altijd veel behoefte heb aan zaken die dat verzachten. Troostmomentjes. Momentjes om naar uit te kijken om het allemaal wat leuker te maken. Toch weer een momentje van inzicht voor mijzelf...