Dag allemaal,

Ik wil me graag aansluiten bij dit forum. Ik lees al een tijdje mee en ben onder de indruk van jullie strijd én onderlinge steun. Al een jaar of twintig drink ik teveel, maar vooral te graag. Het is met name de verslaving waar ik zo verschrikkelijk graag van af wil. Ik heb onlangs een zeer intensieve workshop gevolgd over 'wilskracht', ook heb ik zo'n beetje alles gelezen over het onderwerp 'verslaving', het wordt nu tijd om het in de praktijk te brengen.

Ik ben al honderd keer gestopt, maar nog nooit was ik zo vastberaden als nu. (Hoop ik)

Ik wens jullie allemaal veel sterkte!

Basta.

Soms moet je honderd keer stoppen om zek er te weten dat er niks anders is als stoppen.

De aanhouder wint

Succes en welkom hier Basta

Dank jullie wel voor dit welkom. Ja, stoppen lukte me altijd wel goed...

Maar ik heb bij die workshop wel weer veel nieuwe tips en inzichten gekregen. Ik ga nog even verder lezen op dit forum, als ik ze (die inzichten en tips) nergens teruglees, zal ik er verslag van doen.

Veel succes Basta.

Waar een wil is is een weg. E nde weg van niet meer drinken wordt al snel een heldere en vooral duidelijke weg met hobbels die goed te nemen zijn.

Hier lezen en schrijven helpt enorm. goed dat je er bent.

Welkom Basta,

gestopt blijven

is nu je uitdaging.

het is de moeite waard

kan ik je uit ervaring vertellen.

succes en kom maar veel hier.

Dank jullie wel, wat fijn dat jullie zo snel reageren.

'Blijf gestopt' wordt mijn motto.

Welkom Basta,

ik ben nieuwsgierig hoe je het gaat doen! Heel-veel-succes in elk geval !!

Dank je wel, Gipsy. Ik had dat filmpje inderdaad bekeken, heel erg herkenbaar en confronterend en het sluit naadloos aan bij hoe ik het probleem ervaar. Het neurale drama van de verslaving, De Grote Valkuil...

Ik moet er niet meer op vertrouwen dat ik straks, tegen borreltijd, dezelfde standvastige persoon ben als degene die hier nu zit. Ik zal vervangen worden door iemand die zegt dat het allemaal wel meevalt, en één wijntje, wat is nou één wijntje... 

Ik las dit:

Een man die drinkt,’ zegt hij, ‘zijn er twee; een pakt de fles, de ander slaat hem erbij weg; het is niet één mens, het zijn er twee en ze gaan met elkaar op de vuist om de macht over een fles te krijgen.’

(Laing, Olivia. 'Het uitstapje naar Echo Spring)

Mijn probleem is dat er geen gevecht is, de wissel van de wacht gebeurt bijna ongemerkt, er is ineens iemand die 'Ja, graag.' zegt.

Dat is het uitgangspunt van mijn plan, ik moet mijn schepen vóór me verbranden.

Ook van mij een hartelijk welkom Basta.

Inderdaad van tevoren de risico's en lastige momenten inschatten en er op anticiperen, werkt ook voor mij goed.

Veel succes

Bedankt! 

Vooruitkijken en anticiperen... ja, ik moet de onbewaakte ogenblikken voor zijn.

Ik lees nu Kieft. 

'Het was voor het eerst dat ik echt inzag dat ik totaal machteloos was tegenover dat teringspul. Maar dan ook echt totaal. Zolang je jezelf nog steeds wijsmaakt dat je ongestraft wel kunt gebruiken, of dat je het kunt controleren, ben je niet te helpen.'

(het teringspul is in dit geval coke)

Welkom Basta,

Sterkte en Succes!

Dank je wel, BillyBob,

ik zal me snel inlezen, zodat ik jullie misschien ook kan steunen.

Dag 1 zit erop, meteen een hoge lat: terras + uit eten.

Ik heb Rivella gedronken.

Dank je, MijnGerrit, ik sta al op het dagpact.

'Oudgediende' staat er bij jou.

In het boek 'Sober for good' heten de oudgedienden 'Master'.

(Van Anne M Fletcher, mooi en met veel ontzag voor de masters geschreven)

O ja! Ik dacht dat 'oudgediende' op 'gestopt sinds...' sloeg.

Zou iemand mij kunnen zeggen hoe ik iemands draadje kan vinden? Dus: hoe kan ik in de 'even voorstellen-rubriek', niet op datum maar op naam zoeken?

Ik heb dag twee soldaat.

En 13 berichten geschreven, nog 9987 en ik ben oudgediende.

Ik zie het, dank je wel voor de informatie!

Dag drie. Ik vind het zó fijn om niet te drinken, geen gedoe om aan mijn tax te komen zonder op te vallen, geen gevecht tegen: meer, meer, meer. Daarna: niet die onstuitbare moeheid na het eten, met vervolgens een mentale dip om niet te zeggen put. Geen rotgevoel over mezelf: slappeling, junk, waarom dóe je het dan weer!!! Gewoon naar bed, lekker slapen.

Waarom, als de positieve kant van de balans zoveel zwaarder weegt, waarom in hemelsnaam ga ik dan toch weer beginnen, over een week of een maand. Want zo opgelucht en sterk voel ik me altijd als ik de uit-knop weer eens heb gevonden.

Waarom is dit gevoel niet genoeg om nooit, nooit meer te beginnen.

die laatste vraag basta

die kun je niet beantwoorden nog

want misschien is het nu wel genoeg

dag per dag

uur per uur soms

sommigen gebruiken een kookwekker

op moeilijke momenten.

Ze gaan altijd weer voorbij die trek-momenten

en als je ze leert uitzitten (of afleiding zoekt)

dan komen ze minder vaak, minder lang en minder heftig.

Bij mij zijn ze al jaren weg.

ik ben nu gewoon verslaafd aan het forum

wel zo gezond.

Ja, het smoezenboek...

Er schuilt een briljant psycholoog in mij, helaas is hij handlanger van de duivel.

Maar klaar nu, inderdaad, vooruit kijken en patronen doorbreken.

Dank voor je ondersteuning.

Lady jane, je bent gestopt in augustus 2009, daar trek ik me aan op.

Wat heerlijk voor je.

Jij ook bedankt voor je steun, ik zie jullie overal op dit forum aanmoedigen, troosten, toejuichen, adviseren... Het is zo waardevol!

(...)

Bij mij zijn ze al jaren weg.

ik ben nu gewoon verslaafd aan het forum

wel zo gezond.

Lady jane, als het te erg wordt, kun je altijd nog naar www.forumdebaas.nl.

Ik heb me voorgenomen: Elke dag minstens een half uur Rational Recovery, ivm onderhoudswerkzaamheden.

Gisteren heb ik om die reden naar The Bubble-Hour geluisterd, een lezing van Dr Kelly over: changing the attitude of addiction through science.

Belangrijkste les voor mij: Je streeft naar volledige onthouding, want dat is wat je wilt, maar niemand kan het in één keer. Uitglijers horen bij het proces van genezen.

Opstaan, wonden likken en weer doorgaan. Als je leert schaatsen blijf je ook niet liggen zodra je bent gevallen. 

En, eindigde hij hoopgevend, ineens kan je schaatsen, ook al blijft het ijs spekglad.

Volhouden! Ik ga naar het dagpact.

prachtig , Basta!

O, leuk dat je dat zegt. Die hele lezing is van dit niveau, ik vond het ook zo mooi.

Als je in de kreukels ligt en snakt naar goeie hulpverlening heb je niks aan deze theoretische fijnslijperij.[/size][/font]

Daarom hou ik het op dit draadje, omdat ik er zelf wel iets aan heb, geloof ik.

Vandaag las ik over de rol van dopamine bij verslaving. (in een boek van K. mc Gonigal)

Neurowetenschappers hebben het effect van dopamine tal van namen gegeven, zoals zoeken, willen, hunkeren en verlangen. Maar één ding is duidelijk: het is geen bevrediging, genot, geluk of echte beloning.

Dopamine veroorzaakt slechts de belófte van geluk.

Het maakt dat we genot gaan najagen, vaak ten koste van ons eigen welzijn. Wanneer de dopamine ons op een beloning uitstuurt, veranderen we in de meest risicozoekende, impulsieve en onbeheerste versie van onszelf.

We voelen een mogelijkheid om ons gelukkig te voelen en zijn bereid daarvoor te werken. Het brein gebruikt dus de belofte van geluk, en niet het geluksgevoel zelf, om ons aan het jagen, verzamelen, werken en vrijen te houden.

Hoe heet het boek van K mc connical?

Tomtom, Het boek heet: de kracht van Wilskracht, en de schrijfster is Kelly McGonigal. (stond nogal verkeerd in mijn post, ik heb het nu veranderd)

Dank je wel, Urania. Ja, vanaf nu anticiperen we alleen nog maar met ons gezonde verstand, en niet meer met de belofte-machine.

Heb jij de (droge) slag te pakken?