💌

Hoi. Ik vergat voor het gemak even dat jij het behoorlijk voor je kiezen krijgt momenteel. 
Sorry is I. 
 

Dank voor jullie reacties. Ik vind dat wel fijn. Ja, deze pijnlijke confrontatie gaat mij helpen. Soms lijkt het of er een onbewuste neiging is om steeds roekelozer te worden juist om keihard op je smoel te kunnen gaan. En pas daarna is het echt klaar. En ik denk dat dat moment nu is.

Het was overigens niet Veilig Thuis die aan de deur stond. Maar misschien komen die ook nog een keer gezellig op de koffie. Ik moet er niet aan denken dat de kinderen bij je weg zouden moeten. Dat is ook nog helemaal niet aan de orde. Maar het bloody feit dat zoiets in beeld komt is genoeg reden om het nooit, nooit meer zo uit de hand te laten lopen.

Op dit moment zit recht boven mij mijn oudste zoon op zijn slaapkamer. Ik hoor dat hij ook Pink Floyd draait. Hij luistert naar The Wall, ik naar The Final Cut. O, symboliek. De muziek uit mijn eigen tienerjaren verbindt mij met hem nu. 

You hear the tolling bell
and touch the silk in your lapel
And as the teardrops rise
to meet the comfort of the band
You take her frail hand

And hold on to the dream

Koester je jongens Os. Hold on to their dreams.

Veilig Thuis, is dat een beetje de ICE van de alcohol? Klinkt griezelig. Wil niet zeggen dat het geen goed ding is, zo'n instantie, maar alcohol an sich is maar alcohol...

@bumperjim huiselijk geweld en kindermishandeling. Soms vast zinvol.

Hoi Oskar. Ik zou je een pb sturen maar ik geloof niet dat je nog inlogt dus dan maar hier. 
Dank je wel voor je goede zorgen onlangs, in de nacht dat ik ontzettend diep in mijn verdriet zat.
En ik wilde je zeggen dat je één van de mooiste mensen bent die ik ken. 
 

Hey Oskar, hoe gaat het met je? 

Goed wel. Denk ik. Eerste week van het ambulante traject zit er op. Ik vind allerlei dingen, maar de mensen zijn aardig en van goede wil. Boven alles geloof ik steeds meer dat dit mij gaat helpen om een dikke vette streep te zetten onder mijn verslaafde gedrag. 

Dat geloof ik ook  

Terug van vakantie. Genoten. Volle teugen. De Harz is prachtig. Wandelen, fietsen, zwemmen. De hele triathlon zeg maar. Zelfs mijn puberzoon ('Dat is saai pa, moet ik mee?') gaf uit zichzelf aan te hebben genoten.

Intussen staan de tellers op 167 (alcohol) en 99 (tabak) dagen. Dat gaat goed. Ik waak ervoor mij te snel rijk te rekenen, maar er is echt duurzaam iets ten goede aan het veranderen. De hele lifestyle op de schop. Sinds mijn studententijd niet meer zoveel gesport. Sinds Oom Bier de regie overnam dus eigenlijk. En ik slaag er warempel ook al bijna twee maand in om matigheid te betrachten wat eten betreft. De mateloosheid manifesteerde zich overal. Alleen de alcohol eruit halen en verder op dezelfde wijze doorleven is voor mij zinloos. Dan ramt ook de drank er uiteindelijk weer in.

Nu is het vooral zaak niet meteen door te slaan naar de andere kant. Heel rustig probeer ik de veranderingen door te voeren. Kalmpies an, voorwaarts met kleine stapjes. 

De groepstherapie waar ik wederom niet kapot van was heb ik omgezet in een één op één begeleiding met een psycholoog waar ik erg enthousiast over ben. Ze begrijpt ook dingen. Ik denk al 4 maand dat ik het zelf wel kan zonder hulp, maar ga niet mijn kop weer tegen dezelfde steen stoten. Dus zo eens in de 3 weken heb ik nog therapie. Vinger aan de pols. Freestyle, dat vind ik fijn. Ik merk dat ik vrij diepgewortelde afkeer heb van vaste vormen. Althans als die van buiten worden bepaald.

Maar het gaat goed dus. Ik hoop met jullie ook.

Die cijfers kunnen al tellen en ik veronderstel dat je dit ook begint te zien aan je bankrekening. 
Veranderingen teweegbrengen met kleine stapjes is ook iets waar mijn psychologe op hamert. Dat alles of niets patroon zie ik toch vaker op dit forum opduiken. 
Veel succes verder.