Thanx

Mijn pad gaat door dat is 1 ding wat zeker is.

Dat verdrukken..wegdrukken..net doen alsof er niet is heeft voor mij altijd gewerkt toen ik nog dronk.

Vorig jaar was ik nog niet sterk genoeg om dit aan te kunnen.

Ik heb het weggedrukt,het mocht er niet wezen.. omdat ik 1 missie had mijn comeback.

Dat was hard werken,nu ik in rustiger vaarwater kom dit in hevigheid naar boven.

Soms allemaal zo vermoeiend..mag dat koppie niet ff rust hebben.

Moet zeggen val als een blok in slaap ..zo moe en dat is ook weleens heel anders geweest.

Dit overkomt mij nooit weer dat kan ik al wel garanderen

Kan ook niet want ik ben sterker en ik zal nooit meer iets uit de hand laten lopen

Ook dit is weer een leerproces

Respect Hutt!

Een voorbeeld voor mij.

Al een week helemaal gestopt met alcoholvrij.

Ik dronk nog 1 of 2 blikjes op een avond.

Eigenlijk een gewoonte om dag af tesluiten.

Ik heb het blikje vervangen door een blikje fris

Deze week ga ik voor mini blikje fris zonder bubbles

Klein pakje melk

Focus alvast leggen op traject wat ik in ga en de operatie die volgt.

Het komt steeds dichterbij.

Volgende week infodag ziekenhuis en over 2 weken begint groepstraject.

Ik eet..het doet me niet veel..of het nu snoep,chocola of gewoon eten is.

Ik eet en drink en ik werk het naar binnen

Dat wat ik ooit had met eten en drinken..die band is weg

Minderen ben ik slecht in altijd al geweest

Zelf geloof ik wel dat ik straks blijer word van mini eten

Dat ik weer kan genieten van een paar happen.

En dat ik niet doorsla.

Gelukkig duurt het traject enkele jaren.

Ik ben heel eerlijk naar mezelf geworden schroom niet meer om hulp te vragen als ik het niet ga redden.

Dus ja ik ben er klaar voor

Huttula, ik vind het zó ontzettend stoer wat je gaat aanpakken! Het is fijn om te horen dat het na-traject enkele jaren in beslag neemt. Dat je niet met een folder leefregels het vervolg alléén moet kunnen. Hopelijk leer je al wat 'maatjes' kennen op de infodag, bv. die ook in jouw groep komen.

Ik schat in dat jij niet echt een muurbloempje bent in vreemde groepen. Zo kom je op mij over. Ik wens je nieuwe vriendschappen en 'brothers in arms' toe gedurende het groepstraject. En uiteraard heel veel sterkte met alle nieuwe dingen die je leren moet.

Dat is lief gezegd Gipsy.

Ik kan niet meer doen net als alsof nu ik niet meer drink

Weet van mezelf dat ik heel confronterend naar mezelf was.

Want met medelijden ging ik het niet redden.

Dat confronterende en er mee om kunnen gaan kan ik verder werken aan mijn herstel

Monster

Ik heb mezelf al voorgesteld op een nieuw forum.

Dat forum heb ik nog niet veel mee.

De echte band ontbreekt nog

Ik ga gewoon mijn eigen draadje beginnen en we zien wel.

Groeptraject is ook kleine groep 10 mensen.

Waar ik voorheen drank voor nodig had om in groep te functioneren lukt mij nu prima zonder.

Ook daar groei ik in.

Mijn eerste groeps training was bij tactus dat was de aftrap

Mooie van groep is dat je herkenning vind

1 op 1 gesprekken hebben meer diepgang..soms heb ik deze nodig

Kan er ook niet tegen als er een bekende meegaat..zoals naar dokter of therapeut.

Word dan zenuwachtig en aandacht gaat naar die ander en niet naar wie ik het gesprek heb.

In nieuwe groeptraject heb ik VIP dagdeel..moet dan iemand meenemen

Ik werd al gelijk nerveus..ga ik echt niet doen.

Ik ben mijn eigen VIP ik ga wel alleen.

Weet dat dit ook met mijn achtergrond te maken heeft als klein kind koos ik alleen mijn eigen weg

Hulp heb ik geaccepteerd de laatste 5 jäar..daar ben ik al blij om.

Maar ik als VIP door een ander gevonden worden en mijn kwetsbaarheid laten zien.

Kan ik niet..hoeft ook niet

Liefde voor mezelf heb ik gevonden dat is meer dan genoeg

Cursus filosofie was mijn eerste vrijgekozen groep..spannend maar ging er met plezier heen.

De wereld vergaat niet als het minder plezierig is.

Weet wel het groepstraject van nu zitten ook mensen met behoorlijke bagage.

Dus ja eigenlijk heb ik ook daar weer een band.

Gaat goed komen

Gesprek met psycholoog gehad

Geestelijke mishandeling,tot diep in mijn ziel vernederd en gekwetst.

Ik wist het..daarom voelde het ook niet oke.

Nu erkenning

De man is getraind hierop

Vraag me af wie zo'n baan wil uitoefenen

Dat zegt al meer over de man zelf

24 sept emdr

Waren vandäag weer een hoop traantjes maar ze zijn het waard

Komt goed

wat ben je toch een bikkel meid!♥

Moe maar voldaan na een dag leuke ontmoetingen.

Zeker voor herhaling vatbaar

Eerste sessie Emdr zit erop.

Genoeg tranen gelaten.

Toch ben ik blij dat de tranen weer de vrijheid mogen hebben.

Moe..leeg en toch heel onrustig kwam ik er vandaan.

Nog een paar flinke huilbuien gehad

En dan..ja en dan ik rook niet..drink niet..eten had ik al op.

Dan maar slenteren door de stad...paar kadootjes kopen..mezelf maar verwent met herfst spulletjes

Thuis aangekomen een mooi stukje van gemaakt

Moet nog ff denken hoe ik het eerder had opgelost met drank.

Dit is zoveel beter.

S'avonds ff gezwommen..bijna volle maan..sterrenhemel

Ach laat de tranen maar weer vloeien tis toch donker en nat.

Het beeld wat ik ook voor ogen had is veranderd in een kamer ernaast

Daar had ik ook een naar gevoel bij.

Mijn gevoel klopt

Maar nu licht uit..ik wil rust.

Moedig Hut.

Weet je wat zo cru is...voor die traumaverwerking vraag je een dag vrij.

Word deze nog geweigerd ook..kan niet vanwege de bezetting.

Als ik dan een boze mail schrijf dat ik geen medelijden,medeleven hoef maar alleen medewerking verwacht.

Dan krijg ik als antwoord of er wat met mij aan de hand is?

Ze weten van dit en ze doen net alsof ze niks weten

Schuif het maar weer naar mij toe.

Dat is het rotte dat ik nog niet gewassen ben tegen dit soort toestanden.

Ik zou gewoon hoor eens ff...bla bla bla

En bij mij gaat het hoor eens even ..jank jank jank.

Het leven is zo makkelijk en het word telkens zo moeilijk gemaakt.

Bah...maar ja got to deal with it

Daar word ik hard van

Nee niet leuk maar zo is het nu eenmaal..Nbw

Gerrit ik ben lid van vakbond..ook kaderlid en ja als het geheel uit de hand loopt dan trek ik daar ook aan de bel.

Maar ik moet sterker worden door zelf te doen.

Vannacht nog een boze mail geschreven over verlof dag ivm met trauma verwerking ze moeten er maar aan wennen aan het woord trauma.

Ik heb ook erbij geschreven als het probleem boven hun pet groeit dat ik dit begrijp

Maar ik kan niet meer gedonder hebben over een vrije dag

Ik zou sowieso niet meer werken als ik getekend had..dus waarvoor word ik nog gemist.

In ieder geval ben ik over 2 weken vrij en kan met gerust hart naar mijn afspraak en de dag beleven zoals ik hem beleefd

Heb een halve liter cola achter elkaar gedronken ..dat moest...die gewoonte zit er nog steeds in

Alcohol lost niks op..cola ook niet.

Maar wel weer rustiger na een paar doktervogel pilletjes en cola zero.

Koppie wil ook wat

Straks weer gerust naar het werk.

Ik heb mail ook wel een aantal maal terug gelezen.

En op het gebied van traumatische iets wat me is aan gedaan door hun hoef ik niet terughoudend te wezen.

Tis mijn trauma door hun toedoen.

Nu is het aan hun...got to deal with it.

Denk dat de ingehouden woede er bij mij nu ook uitkomt

Zit aan de prednison dus ook nog hieperdepiep ervan.

Astma en spanning zo goede combinatie

volgende keer kun je ze de keus laten

dagje vrij of dagje(s) ziek

sterkte meid

alhoewel, je bent al zo sterk

rust maar lekker uit

en herfstspulletjes kopen

was een goeie; geniet ervan.

Heb gisteren exact hetzelfde gedaan

Ik heb mijn netwerk op werk groter gemaakt,

omtrent het hele gebeuren om met mij mee te denken door te delen in wat voor situatie ik nu zit.

Het liefst zou ik het zo klein mogelijk houden en voor mezelf.

Toch voelt dit niet goed..het vraagt om groter

Ook weer zo dubbel

Weet de weg al maar ik durf er nog niet in

Toch word het me steeds duidelijker.

Wat heb je nodig Hut

om echt te durven?

Tijd en kracht.

In mijn koppies zit het goed.

Ik ben sterk genoeg om door te gaan.

Terugvallen nooit een optie.

Emotioneel niet sterk genoeg voor de buitenwereld.

Eerst de trauma verwerking maar ondergaan.

Stap voor stap

Ik maak te grote sprongen

Mijn denkhoofd is verder dan mijn hart

Rottige is ..niks laat me meer los van dit gebeuren

Eigenlijk was dit al...alleen nu bewuster.

Schept chaos

Moedig mens 

dan tijd maar creeren

stapjes wat kleiner

met die kracht

lijkt het me al goed te zitten

Eindelijk vandaag kennis gemaakt met groep waarin traject mee aan ga.

Eerste indruk voel me er wel goed bij.

En dat is een hele belangrijke.

Dus ja..blij mee

discipline he

ik denk dat america

hier is geweest

bij Hutt☺

En hutt is al vaker in Amerika geweest

Huttula, wat fijn dat de groep vertrouwd voelt! Ook dít stuk van jouw reis voelt dan vast een stuk minder alleen.

Post-operatief zul je de groepsgenoten vast regelmatig nodig hebben voor steun en herkenning, iets wat alleen lotgenoten kunnen bieden.

Ik vind het zó stoer dat je dit gaat doen, respect!

5 jaar niet gerookt

Het was als een sprong in het diepe.

Wist dat dit veel voorbij betekende,

maar niet zoveel...

Het geluks stofje die ik zonodig had om te over leven, mijn leven

Stoppen met roken de eerste stap gezet naar een waardevoller leven (weet ik nu )

Ben mezelf nog steeds dankbaar dat ik voor deze dag gekozen heb.