Quinn: ik lees je bijdragen met verbijstering, walging en bewondering. Bewondering omdat je er nu wel in slaagt de troep er uit te persen. Hopelijk gaat delen ook bij jou uiteindelijk helen worden. Het is voorbij. En nee, natuurlijk was het niet jouw schuld. Ik vond dat eerst zo wiedes dat het me overbodig leek steeds op te merken, maar begrijp intussen hoe diep sommige gevoelens dwars door alle ratio in de kerkers van je binnenste zitten verankerd. 

En wat ik hoop: dat je ondanks alles af en toe er ook nog in slaagt een glimp op te vangen van wat er ook is. Een vogel, een glimlach, een lief gebaar. En als het er niet inzit dat op dit moment te voelen dat er ergens nog een restje vertrouwen zit dat dit ooit terugkomt. Ik probeer dat vertrouwen namens jou levend te houden. Hoe zeg je zoiets toch? Maar ik ben maar een onnozel boerke. Dat moet ik er volledigheidshalve wel bijzeggen.

De verbijstering en walging om wat Q zijn vader hem aandeed bedoel je @Oskar. 
Wat voor jou en mij duidelijk is qua bedoeling kan Q nu heel anders lezen, omdat hij zichzelf schuldig voelt.
Als hij leest, momenteel. 
 

En dan wil ik ook nog een keer bevestigen : Quinn, het is jouw schuld niet, het was jouw schuld toen ook niet en je kon er niets aan doen. Je schreef laatst dat je het zelf deed, maar Quinn je had geen keus, je kon niet anders.

Ik heb ontzettend veel bewondering voor je. Ondanks wat je hebt meegemaakt, laat je hier vaak zien dat je een goed mens bent met oog voor een ander. 

De zon schijnt ook voor jou, ik hoop dat je binnenkort de warmte (weer) kunt voelen. Een virtuele arm om je heen 🍀

19 uur geleden zei Reacher:

De verbijstering en walging om wat Q zijn vader hem aandeed bedoel je @Oskar. 

Ja. Geen zorgen Q. Over jou denk ik niks slechts. Ik hoop dat het goed gaat. Ik hoop dat het gaat. Ik hoop. Hou vol kerel. Dwars erdoor.

Ik hoop dat je in contact blijft als je dat lukt @Quinn
maar snap afstand/rust/of erger crisis? natuurlijk ook

🌹🍀🌼Quinn🌼🍀🌹

Och jongens, ik schaam me kapot om m'n gezicht hier weer te laten zien. Figuurlijk dan hè, jullie zien alleen een paar handen en een zoot letters. Maar goed, lieve beste forum familie, bedankt voor alle steun en liefde. 

Update. 

Dus, gesprek met de behandelaar. Van die vragen over hoe ik zelf vind dat het gaat. En ik heb niet eens de reflex om sarcastisch uit te halen. Geen drang om een betoog te houden over hoe goed het gaat en hoe geweldig ik ben. Ik heb niet eens een flauw geintje over de wisselende kwaliteit van de roomservice paraat. Ik zit op de stoel waar hij me heen gebaarde, handen liggen stil op de leuning. Wel heb ik de stoel een kwartslag gedraaid, zodat ik een muur in de rug heb. Hoe gaat het Q? Een duidelijk antwoord heb ik niet. Het wisselt. Afgelopen week was zwaar. Woensdag, was het woensdag? stortte ik volkomen in, zodat er zelfs extra medicatie aan te pas moest komen. Volkomen out geweest. Is dat vooruitgang? Een stap vooruit of terug? Dat ik mezelf probeerde open te klauwen om aan alles te ontkomen? Of dat ik de medicatie eerst niet wilde, omdat ik die verdomde kuur van vier uur nog moest. Krampachtig vasthouden aan wat ik wel zeker weet. Pillen. Slikken. Vier. Uur. Daarna alsnog die hamer op m'n hoofd. Donderdag een dag van bijkomen. Sigaretten op laten branden tussen m'n vingers. Dom voor me uit staren terwijl het hoofd maar blijft razen, alle medicijnen ten spijt. Hoe ik mezelf de nacht erna heb gedwongen om in bed te blijven liggen, om wat normaler te lijken. Hoe verdomd graag ik naar huis wil, maar dat niet durf. Maar zo graag wil. Dat ik zes gemiste oproepen van m'n werk op de telefoon zag en ineens weer moest denken aan dat ik een baan heb, met dingen enzo. 

Hoe gaat het Q? Het kon minder dokter.

Wel, ik ben toch soort van opgelucht je weer te lezen. Die schaamte hoeft niet persé, want het is hier een soort hof van Eden waar iedereen elkaar liefheeft en alles begrijpt. Voort maar weer jongen, gewoon de ene voet voor de andere.

@Oskar ik snap wat je wilt zeggen, maar de schaamte is heel echt en heel groot, trust me. 

En aan iedereen: ik heb je gelezen, ik heb soms om de reactie gehuild en ik waardeer jullie allen. Dat ik niet op alle voorgaande pagina's reageer, is omdat het gewoon te veel voor me is hier en nu.

Sorry. 

1 uur geleden zei Oskar:

hof van Eden waar iedereen elkaar liefheeft en alles begrijpt. 

Hou je wel je vijgenblaadje vast 🤪

Lieve Quinn. 

Lieve Lika.

Morgen naar huis voor het weekend. 

💌

13 uur geleden zei Quinn:

Och jongens, ik schaam me kapot om m'n gezicht hier weer te laten zien. Figuurlijk dan hè, jullie zien alleen een paar handen en een zoot letters. Maar goed, lieve beste forum familie, bedankt voor alle steun en liefde. 

Update. 

Dus, gesprek met de behandelaar. Van die vragen over hoe ik zelf vind dat het gaat. En ik heb niet eens de reflex om sarcastisch uit te halen. Geen drang om een betoog te houden over hoe goed het gaat en hoe geweldig ik ben. Ik heb niet eens een flauw geintje over de wisselende kwaliteit van de roomservice paraat. Ik zit op de stoel waar hij me heen gebaarde, handen liggen stil op de leuning. Wel heb ik de stoel een kwartslag gedraaid, zodat ik een muur in de rug heb. Hoe gaat het Q? Een duidelijk antwoord heb ik niet. Het wisselt. Afgelopen week was zwaar. Woensdag, was het woensdag? stortte ik volkomen in, zodat er zelfs extra medicatie aan te pas moest komen. Volkomen out geweest. Is dat vooruitgang? Een stap vooruit of terug? Dat ik mezelf probeerde open te klauwen om aan alles te ontkomen? Of dat ik de medicatie eerst niet wilde, omdat ik die verdomde kuur van vier uur nog moest. Krampachtig vasthouden aan wat ik wel zeker weet. Pillen. Slikken. Vier. Uur. Daarna alsnog die hamer op m'n hoofd. Donderdag een dag van bijkomen. Sigaretten op laten branden tussen m'n vingers. Dom voor me uit staren terwijl het hoofd maar blijft razen, alle medicijnen ten spijt. Hoe ik mezelf de nacht erna heb gedwongen om in bed te blijven liggen, om wat normaler te lijken. Hoe verdomd graag ik naar huis wil, maar dat niet durf. Maar zo graag wil. Dat ik zes gemiste oproepen van m'n werk op de telefoon zag en ineens weer moest denken aan dat ik een baan heb, met dingen enzo. 

Hoe gaat het Q? Het kon minder dokter.

welke psychofarmaca heb je den gekregen da je volledig out was

                    Vandaag naar huis. Weekend. 
                    Ik denk aan jullie Quinn. 
                                   ♥️

7 uur geleden zei stroumfke:

welke psychofarmaca heb je den gekregen da je volledig out was

Weet ik veel, ghb?

6 uur geleden zei Quinn:

Weet ik veel, ghb?

wil je niet weten welke medicatie je neemt

20 minuten geleden zei stroumfke:

wil je niet weten welke medicatie je neemt

Nope, allang niet meer. Ik slik door wat me voorgezet wordt. En dat van woensdag wil ik al helemaal niet weten. Is dat zo raar?

4 uur geleden zei Quinn:

Nope, allang niet meer. Ik slik door wat me voorgezet wordt. En dat van woensdag wil ik al helemaal niet weten. Is dat zo raar?

ik weet graag welke medicatie ik neem of welke spuit ze zetten

1 uur geleden zei stroumfke:

ik weet graag welke medicatie ik neem of welke spuit ze zetten

Cool. Ik niet.

Nou, het wordt weer licht. Het enige voordeel van deze tijd van het jaar, kortere nachten.

Voor mij is dat wat dubbel. Ik geniet van de nacht maar heb het ook zeer graag vroeg licht (als rond vijf uur), omdat ik het fijn vind om 's morgensvroeg te fietsen of te wandelen terwijl de rest nog slaapt en enkel de diertjes bewegen. 

Het is weer licht, geen mist vanmorgen en zowaar eindelijk dat zonnetje dat gisteren beloofd was... 
Buiten is is 'zondags stil' heerlijk. 
       
Een bakje en een bordje voor jou Quinn, en een zakje vol respect en liefs voor jou... 

@Mormel ik slaap slecht als het donker is. 

Slechte avond, slechte nacht. Maar vandaag wordt al wat beter.

Helpt bij jou niet het deels aanhouden van het licht?