Soms wel wat. Maar c slaapt het best als het goed donker is en dat vind ik belangrijker.

Les voor een volgend verlof: niet het weekend zo vol (laten) plannen.

9 uur geleden zei Quinn:

Soms wel wat. Maar c slaapt het best als het goed donker is en dat vind ik belangrijker.

Mijn vriend kan nooit in het donker slapen. Wij hebben een tijdje zo'n sterrenhemel gehad, maar ik werd gek van dat ding. Nu vaak de tv aan, maar als hij slaapt, doe ik hem uit. Bij mij moet het pikkedonker zijn.

Goedemorgen lieve Quinn, 
Sterkte voor vandaag weer, er wordt aan je gedacht hoor. 

18 uur geleden zei Quinn:

Soms wel wat. Maar c slaapt het best als het goed donker is en dat vind ik belangrijker.

Helpt het voor jou dan dat je partner bij je is om toch te slapen in het donker?

@Mormel niet echt. Het is prettig dat hij er is, dat zeker, maar dat houdt het donker niet weg.

Koffie en Brinta. Straks groep en vanmiddag psych. Lekker druk met mezelf.

Nieuwe gezichten in de kring vandaag, twee stuks. Eentje met een behuild gezicht die zich probeert te verstoppen in een veel te grote trui en eentje die kijkt alsof hij water ziet branden. De eerste schat ik in als depressief, de ander als een typische ontkenner. Van wat? Van alles waarschijnlijk. Ik zak wat verder onderuit en strek m'n benen, ontspan. Nieuwen gaan altijd eerst, dus met een beetje mazzel kom ik niet eens aan de beurt vanochtend. Kan ik intussen de clichees afvinken op mijn bingokaart.

Lunch. Ongemakkelijkheid zoals altijd als er nieuwe mensen zijn. Die ene die altijd dezelfde stoel wil en de ontkenner die dat niet gewoon wil accepteren. Grote trui die gedwongen aan tafel zit en constant naar beneden kijkt. Slaapwandelmeisje dat sowieso nooit lacht, maar nu ook niets meer zegt. Drie vrouwen die duidelijk een groepje vormen. En ik, zei de gek. 

En de gek wil hier weg. Gewoon naar huis en laat verder maar zitten. Het zal allemaal wel, het hoeft van mij niet meer. Wat levert al dat gepraat en gegraaf nou concreet op? Nog steeds slaap ik slecht. Pieker me suf. Schaam me kapot en voel me schuldig. Zou als de mogelijkheid er was, alles aangrijpen om out te gaan. Weg te gaan. Wat er veranderd is? Alleen maar dat ik er over praat. Soms. Tegen weinig mensen, die ik het liefst niet aankijk. En wat helpt dat nou? Ik kan mezelf nog steeds niet recht aan kijken. Douche elke dag een keer of zes. Eet beroerd en kots het minstens één keer per dag weer uit. Als ik wat slaap, zijn er nachtmerries. Van pa, van die dealer, van die dealer met het gezicht van pa. 

Ik kijk op, recht in de ogen van de psych, die zegt dank je wel voor het hardop denken Q.

Vooruitgang, noemen ze dat hier.

Een leven lang traumatische ervaringen heb je niet na 30 dagen in behandeling opgelost Q. 

Vergeet niet waar je het voor doet. Voor C en via hem voor jezelf. 

Het kan ongemakkelijk zijn, frustrerend. De dagen kunnen zo saai zijn dat je denkt uit je huid te zullen knallen. 

maar de enige die kan zorgen dat je vooruit komt ben jij. 

Praat, huil en schrijf. En laat je helpen, mijn lieve dappere vriend. 🧡

je bent een survivor Q

Er zal een moment komen dat het je schamen voor bij is, net zoals het schuldgevoel zal verdwijnen... 
Geef niet op Quinn, recht in de spiegel kijken en trots op jezelf zijn... dat moment zal ooit komen. 
Geef niet op, nooit, je bent het zo waard. 

13 uur geleden zei lady jane:

je bent een survivor Q

Ik weet dat je dit positief bedoelt, maar ik weet niet of het zo over komt. 
@Quinn: sorry dat ik even spreek uit mijn ervaring. 
Het is niet omdat je bepaalde dingen meemaakt dat deze je altijd krachtiger maken. Sommige dingen doorsta je gewoon omdat de mens een heel weerbarstig wezen is wat betreft doodgaan. En het is zeker niet zo dat omdat je iets éénmaal hebt doorgemaakt, dit je immuun maakt voor de volgende keer, misschien omgekeerd zelfs; want soms moet het niet eens echt opnieuw gebeuren om dezelfde reacties als toen uit te lokken. 

Nogmaals sorry Quinn voor het vervuilen van je draadje. 

Op verzoek wegens al die triggers mijn draad maar opgeschoond. Zou willen dat het irl net zo gemakkelijk ging.

Hoofd wil nou graag weer schermloos in het donker stil liggen.

Op wiens verzoek? Ik vind het erg, alsof jouw eerlijke verhaal stiekem en in het verborgene moet blijven. Dat haat ik. Geef het licht en ruimte, schreeuw het van de daken van mijn part, wég met de schaamte, gooi het eruit! Triggers voor wie? Jij hebt het mee moeten maken, vrij baan voor Quinn en zijn verhaal!!!

Ik dacht dat je dat voor jezelf schreef, het woord trigger,
maar blijkbaar heb je iemand op een idee gebracht.
Jammer Quinn ook ik vind dat je hier alles moet kunnen schrijven, je
kwetst of beledigt niemand, en het kan ooit belangrijk zijn voor jezelf
om terug te kunnen lezen. Maar ook voor ons frummers kan het belangrijk zijn.
Voor mij is het dat zeker.
En triggers? De wereld is er vol mee, die je niet kunt ontlopen soms, en dus
kun je sterker worden door ze te accepteren en het hoofd te bieden. Ook hier.
En hier hoef je niet te lezen als je niet wilt of het niet aan kunt.

Het effect dat je het een of meerdere keren geuit of opgeschreven hebt kan al een begin zijn van het van je af kunnen zetten in real life, het los kunnen laten. Het hoeft inderdaad niet voor de eeuwigheid bewaard en/of gepubliceerd te worden, die herinneringen. Daar ga je zelf over.

1 uur geleden zei Bob:

Het effect dat je het een of meerdere keren geuit of opgeschreven hebt kan al een begin zijn van het van je af kunnen zetten in real life, het los kunnen laten. 

Lijkt mij ook.

Q 🧡. Jij hebt het recht om je verhaal te vertellen. 

En aan degene die hebben verzocht om censurering: wij hebben het recht om Q te lezen. 

2 uur geleden zei Bob:

Het effect dat je het een of meerdere keren geuit of opgeschreven hebt kan al een begin zijn van het van je af kunnen zetten in real life, het los kunnen laten. Het hoeft inderdaad niet voor de eeuwigheid bewaard en/of gepubliceerd te worden, die herinneringen. Daar ga je zelf over.

Ik begreep dat Quinn het op verzoek heeft weggehaald, dat het dus niet zijn keus was.

Lijkt me meer een moderator verzoek. Snap ik ergens wel maar ergens anders ook weer niet. Delen is helen. 

Hoe het ook zij, het belangrijkste is het uiten en op den duur misschien zelfs los kunnen laten, niet het vasthouden.

Ik kom maar niet verder dan lieve Quinn. 

ik ben je draadje aan het lezen in stukjes daar ben ik wel even mee bezig

Was al bijna de deur uit.... 
Lieve Quinn, ik vind het heel heel erg dat je je gedwongen voelt jouw stukjes te verwijderen. 
Blijf alsjeblieft schrijven, blijf delen.
 

Hi, het was een verzoek om op te letten wat ik deel omdat de heftigheid mensen kan triggeren. En dat wil ik niet, dus heb ik het zelf verwijderd. Het is ook niet okay om er mensen mee lastig te vallen, dat begrijp ik ook wel. Dus vandaar.

Hier log ik even voor in. IJspegel werkt thuis. En dan ga ik weer terug aan het werk. Echt. 
Het is wél ok. Je bent tot en met zorgvuldig met triggerwarnings, dat mensen toch gaan lezen is echt hun eigen keuze.

Maar voorstel, omdat ik weet dat je je dit aantrekt en je anderen niet wil triggeren én omdat ik weet dat dit je enige uitlaatklep is: 

Schrijf wat je wilt delen en haal het dan na een aantal dagen weer weg. Zo kun je blijven oefenen in delen en in het ontvangen van reacties erop, zonder dat de moderator getriggerd wordt.