Quinn, je hoeft je toch niet van iedereen iets aan te trekken? We leven in een maatschappij die mede uit mensen bestaat die het nooit echt nodig vonden/vinden om ergens over na te denken. Die meningen kun je negeren. “Vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen”, zei mijn broer altijd. Als je je tijd spendeert aan de domheid van anderen, aan domme meningen, dan krijg je je leven wel om. Probeer je te richten op wat mensen zeggen die wèl nadenken en die weten waar ze het over hebben. Je zit toch niet daar omdat je het zo leuk vindt of om de tijd om te krijgen? Dingen weerleggen die nergens op slaan is onbegonnen werk, daar zijn er te veel van. Die maken je het leven niet zuur, dat doe jezelf als je je er iets van aantrekt. Denk liever na over de doordachte zaken die professionals je aanreiken. Je kunt je energie wel beter gebruiken, nl. voor jezelf. En wat drinken enz. betreft, daar heb ik jou harder bij nodig dan jij mij. Ook als dat niet altijd lukt, we kunnen wel ons best doen. Meer kunnen ze lekker toch niet verlangen van ons.
 

Lieve mensen. 

Geraakt worden in de kern van je diepste angsten is iets dat wel even doorwerkt. En daar bovenop een dieptepunt waarvan ik echt niet weet hoe je het moet noemen. Het kwam dicht bij wanhoop ja. 

Goed. Het is zo. En ik doe m'n best om verder te komen.

12 uur geleden zei Quinn:

En ik doe m'n best om verder te komen.

Ook dit gaat voorbij, Quinn. Er bestaan geen dingen die niet voorbij gaan. Je doet je best, je "doet mee". Dat kost je moeite, misschien zie je het nut er niet altijd van in. Maar misschien zien anderen dat nut beter dan jij zelf nu. Doe rustig, kleine stappen in de goede richting zijn ook goed. En dankjewel voor de foto, Elizabeth is een van mijn favorieten, zo mooi maken ze ze tegenwoordig niet meer.

  
En als toegift een afbeelding van het Brintahuisje... 

Als ik hier de discussie ga voeren over hoe ik verder wil... Nee, laat maar, ik kan zo al raden dat er dan precies dezelfde argumenten komen. Misschien zijn mijn keuzes inderdaad niet zo slim. 

Hoe ging het gisteren? En, belangrijker, hoe gaat het nu?

Ik hoop dat je een fijne dag hebt gehad gisteren. Maar dat geldt ook voor vandaag 

Bedankt. Het ging dacht ik goed. Tot ik daar 's avonds aan ging twijfelen, toen wist ik het niet meer. Mijn dochter had mijn zoon meegenomen, dat vertelde ze me gelukkig in de ochtend al, dus ik was niet helemaal onvoorbereid. Maar dat was vrij heftig. We hebben elkaar al een poosje niet gezien en intussen ie hij volwassen geworden. Dat is best lastig. 
Dus nee, ik weet het niet goed meer. 

Lastig en goed gaan kan samen

Zulke dingen zijn voor iedereen lastig. Laat het eens rustig bezinken, zonder iets in te vullen en zonder je gek te maken over dingen die er misschien helemaal niet waren. En soms is het belangrijker DAT iets is gebeurd, dan HOE iets is gebeurd.

Ja natuurlijk is dat lastig, zou gekker zijn als het dat niet was. Maar mooi, je hebt kinderen en die zijn belangrijk voor je en jij bent belangrijk voor hun, dat blijkt.

Ik heb een redelijke dag, jij hopelijk ook.

Net boodschappen gedaan voor een etentje vanavond. Weliswaar met dubbele achtervang, maar toch alleen. Op zaterdag, in Stad. Doodnerveus van al die blikken op straat, dus dat was thuis eerst alles in de wasmand en zelf onder de douche. 

Koffie en nicotine en dan straks maar eten maken van die aankopen. 

Jep, I rock.

Je omschrijft heel treffend hoe het is als iemand aan de haal gaat met jouw ervaring. 
Dan gaat het niet meer over jou.  Soort van. 

Is herinrichting een optie? 

3 uur geleden zei Etty:

Is herinrichting een optie?

Ja, waarom niet? Zoveel boeit de hele inrichting me toch niet. Maar wat het helpt, geen idee.

Misschien dat associaties minder sterk kunnen zijn, misschien ook niet.  Als het in ieder geval maar in jouw tempo gaat, als jij het wil, er aan toe bent.  Lijkt me. ❤️

Pfff, dat is dus hartstikke heftig geweest zaterdag Quinn. 
Mooi dat je er toch iets positiefs uit weet te halen... 
En zaterdag dus de stad in voor boodschappen, een giga stap!!! 
 

Oh ja, ik herken dat wel. De mannelijke vrienden aan wie ik vertelde dat ik verkracht was werden woedend, en bleven maar roepen wat ze die 

8aan zouden doen en hoe vreselijk zij het vonden maar écht aandacht voor mij was er daardoor eigenlijk niet. Gelukkig was er een vriendin die het snapte en die mij liet praten en vragen stelde over hoe het voor mij voelde, dat hielp me.

Herinrichten is wel lief bedacht en kan misschien helpen, andere energie , andere associaties?

Ik neem aan dat je inmiddels weer 'binnen' bent Quinn? 
   

                           Sterkte vandaag 
                              

Bedankt.
Het ging allemaal niet zo goed. Vandaag passen ze m'n meds weer aan. 

knuffel voor jou en wat allemaal niet zo goed inhield voor jou en de jouwe(n)(())

Hoi mijn vriend. Ik vind het erg dit te horen. Je zit diep in de put. Dan kost het zoveel moeite om er weer uit te klimmen. En als je terug valt tijdens dat klimmen, dan kun je meteen ook flink terug vallen. Maar dit gaat ook voorbij. Ga door, doe je best, het komt weer goed, maar het heeft tijd en moeite nodig. Geniet van de (kleine) dingen die je wèl hebt. Dat worden er meer en later worden zo ook groter. Vallen gaat rap, klimmen vergt het nodige. Energie die je niet op voorraad hebt, tijd waaraan geen eind lijkt te komen. Dat hoort erbij. Geniet van je sigaretje en het zonnetje. Kijk om je heen, misschien zie je wel iets dat je mooi of leuk vindt. En zie je dat niet, dan zie je dat morgen. Doe je best man!  

Ja, ik sluit me helemaal aan bij de woorden van @hub02. 
Ik kan er hooguit nog een bakje koffie en een bord brinta bij zetten Quinn.