❤️ sterkte 

Wat als er een knop zou zijn, niet een rode knop, die zijn per definitie onweerstaanbaar, maar een subtiele knop. Zo eentje waar je op kunt drukken en dat het dan geregeld is.
En dan ik dan op die knop kon drukken en dan nooit meer zou drinken.
Zou ik dat doen? Eerste antwoord? Nee. Daarvoor zijn er teveel momenten en situaties die ik zonder drank niet aan denk te kunnen. Drank helpt om me beter te voelen in groepen, bij drukte, bij angst en paniek. Zonder drank zou ik niet weten hoe het dan moet. 
Maar wat als die knop een draaiknop zou zijn? Eentje die drank steeds een beetje minder nodig maakt? Eentje die je een duwtje geeft als je denkt een stap te kunnen zetten? Dan wordt het een proces. Per situatie, per moment, per angst en per herinnering leren om die te hanteren zonder alcohol. Uit te zitten. Op een andere manier aanpakken. Vermijden misschien. 
Ja, dan zou ik aan die knop willen draaien, ook als die maar één kant op kan, die van steeds een beetje minder nodig. Per situatie leren hoe ik dit kan, zou doen, zonder m'n beste Johnny. Leren vertrouwen op anderen, misschien zelfs op mezelf. 
Dat is mijn knop; dag voor dag. En elke dag schuift die knop verder naar dicht. De hele maand mei, dat heb ik beloofd. Daarna verder zien.
Maar als ik geen alternatief heb na mei, dan kom ik niet verder. En terug naar dag voor dag, dat mag geen optie meer zijn.
Ik moet het leren, echt leren, leven zonder drank, zonder verdoving. Anders kom ik er nooit echt vanaf.

Jeetje @Quinnwar goed omschreven weer. ❤️ 

waarom mag dag voor dag geen optie meer zijn?
Stel je nu zulke hoge eisen om jezelf weer te laten drinken?
Als je mei kunt, en dat kun je, kun je ook juni

6 uur geleden zei Quinn:

Maar als ik geen alternatief heb na mei, dan kom ik niet verder. En terug naar dag voor dag, dat mag geen optie meer zijn.
Ik moet het leren, echt leren, leven zonder drank, zonder verdoving. Anders kom ik er nooit echt vanaf.

Goed nieuws dit! Je geeft aan dat je wilt leren omgaan met situaties zonder drank, dat lees ik goed toch? Ik word daar wel heel blij van om dat te lezen! 

Vragen: Wat bedoel je met de eerste zin van wat ik citeerde?

Ik dacht eerst: waarom niet dag voor dag? Bij @Kohtje werkt dat ook heel goed.
Maar dat is misschien omdat als iemand je per ongeluk van het dagpact af gooit of je hebt te weinig tijd om jezelf erop te zetten het de deur te ver op een kier zet?

Is een weekpact dan iets voor je? 

Het dag voor dag voelt als een stap terugzetten. Vandaar. Doelen moeten groter worden, niet kleiner.

En ja, ik wil leren omgaan met, zonder te gaan drinken of anderszins te vermijden en/of verdoven.

En als je dit schrijft: ‘Maar als ik geen alternatief heb na mei’, dan bedoel je als ik na het maandpact niet een ander alternatief heb? 
 

Ja, inderdaad. In mei niet drinken, is in mei niet drinken. En dan komt daarna. Wat dan?

Als het een troost mag wezen, ik weet ook nog helemaal niet hoe ik het voor juni ga aanpakken. Mei/mij was ons doel en daar zijn we bijna. 31 mei 16u ben ik terug thuis en speciaal voor jou en mij maak ik hier een plechtige belofte om tot 24u niet direct aan de zuip te gaan. First things first en daarna zien we verder. Zelf doen maar niet alleen. 🫂

Bijna weekend, straks naar huis, naar C, Quinn? 

Hoop dat je een fijn weekend hebt met C.❤️

❤️

Quinn ❤️

Ik had even wat afstand nodig. Of eigenlijk, ik voelde afstand en had tijd nodig om die wat te overbruggen. Hi.
 

Soul searching leidt soms tot vernietigende conclusies. Ik zit nu ongeveer drie maanden binnen, iets langer dan drie maanden clean van drank en coke, but who's counting. Hard aan het werk met acuut trauma en veel te veel in m'n hoofd met complex trauma. Alles maalt door, maar ik zet wel stappen. Afgelopen week de uitslag van de laatste test en ook die was goed. Dus dat staartje is ook afgerond. Geen angst meer op dat gebied. Afgelopen weekend weer thuis, zonder restricties, zonder zelf opgelegde ook. En ik kon mezelf er niet van weerhouden om een paar vrouwen die ik best gemist had, op te zoeken. Het gemis was natuurlijk geheel wederzijds en werd naar tevredenheid ingelost. 

And then it hit me, hard. Waarom, WAAROM doe ik dit nou toch weer? Wat zoek ik, wat ik nergens vinden kan? Genadeloze honger noemde ik het, toen ik het probeerde te bespreken met mijn beste vriend. Het gesprek voortijdig afgekapt, omdat ik er inderdaad triester van werd. Maar mijn hoofd laat zich slecht het zwijgen opleggen. 

Mijn vrienden kennen me. Dus toen c vandaag ging hardlopen (groot evenement in Stad, iedereen kwam kijken om c te zien rennen), kwamen andere vrienden gezellig mee kijken met me naar start en finish. Beste vriend hield een digitaal lijntje open en wist wat beloftes los te peuteren. Geen drank. Niet m'n huis opzoeken.

En dat hielp, zeker. Ik houd me aan beloftes. Maar mijn hoofd niet, dat draait gewoon lekker door. Genadeloze honger van het zwarte gat. De afgrond die steeds.luider fluistert. Honger. Drang. Behoefte. 

Alles komt steeds op hetzelfde neer. Drank, coke, vrouwen. Ze moeten iets vullen dat nooit gevuld kan worden. Dat zwarte gat dat alleen maar schreeuwt om meer, steeds meer. 

Dat zwarte gat dat er is, altijd is geweest, dat niemand op kan lossen. Omdat dat de plek is waar, om het in therapeutische termen te houden, waar het innerlijke kind woont. In leegte, in niets, in geweld en agressie, in haat en ongewenst zijn. 

Ik kan dit niet oplossen met drank, met coke. Dat weet ik, dat snap ik en dat probeer ik ook niet meer. Maar dat sex hier ook voor dient, dat realiseer ik me nu pas. En ook dat is geen oplossing. 

Weer iets uit m'n handen geslagen, weer een stuk van het ego af, weer een stukje van de wond open om schoon te kunnen maken.

🫂❤️‍🩹

💙💚

❤️‍🩹

Lieve @Quinn, twee armen om dat kind heen als dat mag.

@Quinn 🫶🏼

En dan is het weer 'gewoon' maandag. 
Met een nieuw 'stukje Quinn' om bloot te leggen, om vrede mee te krijgen... 
Maar wat fijn dat ook de laatste test geruststellend was. 
Nu weer aan de slag dus 

Ik ga het gewoon eens proberen. 

Zoals het nu lijkt, mag ik vanaf volgende week of misschien de week erna steeds wat meer middagen met mijn man mee naar huis, om het thuis zijn op te bouwen. Sleep overs!

See what I did?

Wat fijn Quinn. 
Ja, ik zie het.
Wat mooi. 
Wat is het goed je zo te lezen. 
Jouw humor weer te zien... 
En ja, er zit nog zat wat je 'weg' moet werken, maar pffff... topper ben je hoor.
Wat kun jij knokken!