Heftig Quinn. 
Wat een energie moet dit allemaal vreten, energie die je waarschijnlijk niet eens hebt... 
Kan me zo goed de neiging om weg te lopen voelt, weg van alle moeite, moeizaamheid, pijn en angst..
Je leven terug vechten, terug eisen... wat een klus. 
Moe, moedeloos soms... 
Maar diep respect voor je hoor, je geeft niet op. 
Zoon en dochter die contact houden nu, wat mooi. 
En C, die naast jou blijft staan, rijkdom Quinn. 
En wat ben je al een eind gekomen, misschien voelt het niet altijd zo, maar het is wél zo. 
Heel heel veel respect voor je hoor.