Triggerwarning. 
Maar ik wil het toch delen.

Ik lees je Quinn, maar wat kan ik zeggen? Hou jezelf vast Quinn, je bent zo mooi en lief en waardevol, sla je armen om je heen en hou jezelf stevig vast.
Ik doe dat nu ook met mij, armen om m'n eigen schouders, een beetje heen en weer wiegen, "ach, lief meisje", zeg ik tegen mij.

Kom, dan wiegen we samen...

@Quinn: behalve de drugs herken ik alles. Drank, seks, pijn,... alles om iets te voelen, gedachten laten verstommen of net niet te hoeven voelen. 
Je bent al maanden hard aan het werk dus ik hoop dat ze je goed hebben ingeprent dat dit tijdelijke oplossingen zijn. En ja, dat is snel gezegd, minder snel gedaan. 

En toch kom je hier doorheen. Je kan het, want je doet het al (heb ik geleerd van @Lika)❤️

Lieve Quinn ,  ik kreeg ooit een quote van iemand 

"If you are going through hell, keep on going " 💪🍀🫶

ik kom maar even gewoon bij je staan. Niets zinnigs te zeggen. Je bent nu hier bij ons. Veilig. Lieve Quinn.

Lieve @Quinn

weet niet wat ik kan schrijven 😓sorry 

weet wel dat je super goed op weg bent en hard werkt hier voor met lieve mensen om je heen.❤️

Come on @Quinn 💪🏻💪🏻💪🏻

ik lees je nu pas, je bent nu veel verder qua uren, hoop dat je niks gedaan hebt om jezelf te beschadigen. van R even iets geleend, mag vast wel;

Bedankt lieve forum familie. 

Gisteren ingestort met migraine, pillen gehad en tot vanochtend daarop knockout geweest. Nu voorzichtig aan het opkrabbelen daarvan. 

@Quinn: migraine lijkt mij een van de rottigste ziekte dat er bestaat. Mijn moeder, broer en ex-vrouw hadden dit en meestal betekende een migraineaanval het einde van de dag. Hoop dat ze hier ooit een efficiënte behandeling tegen vinden. 

Krabbel maar voorzichtig op ja. Welkom terug. 

Dat hart heeft hij dubbel en dwars verdiend @lady jane

Bezig met mijn mijn terugvalpreventieplan. Wat een geniaal woord voor Scrabble. Anyway, daarmee bezig dus. Bij persoonlijke signalen van terugval heb ik alvast opgeschreven dat ik me terug trek. Van alles en iedereen, isolationisme. Om te voorkomen dat ik daarin wegzak, heb ik net genoteerd dat ik altijd contact blijft zoeken, ook zonder zin. Dus als ik inlog, maar nergens op reageer, dan is dat toch een stap vooruit. Zullen we maar denken.

Update? Ach ja, waarom ook niet. Het ambulante traject loopt voorzichtig door, soms lukt het beter om te praten, soms wat minder. De groep is een moeilijke, dat hele elkaar vertellen wat de ander met je doet, is op z'n zachtst gezegd onplezierig. En het stap voor stap omschakelen naar een soort van gewoon leven is een uitdaging. 

Maar goed, ik drink niet. 

❤️zo is dat 👏

Na jaren therapie in soorten en maten en psychologen, psychiaters en coaches voor de afwisseling is dit eigenlijk de eerste keer dat ik meer praat over 

Nou ja, dat.

En shit, wat kost dat veel moeite en wat trekt dat steeds maar meer over de kop.

Soms wou ik dat ik er nooit aan begonnen was. In de groep gisteren noemden ze me gesloten en afstandelijk op het agressieve af. Weet ik ook weer wat ik tegen groepen heb. 

jij weet......... en wat zij vinden? ach men vindt altijd wel wat
BamBam schreef hier altijd; houden of naar t pol.bureau brengen.

Ik kan hier niet kopieren en plakken, maar als je Ram Dass/Awaré googlet met The water Poem
ervaar je misschien dezelfde troost die ik er uit haal, of rust, of iets anders. Juist de geen woorden maken dat je je eigen ding er in kunt leggen/uit kunt halen.
 

10 uur geleden zei Quinn:

 

Soms wou ik dat ik er nooit aan begonnen was. In de groep gisteren noemden ze me gesloten en afstandelijk op het agressieve af. Weet ik ook weer wat ik tegen groepen heb. 

Juist wel goed dat je er weer aan begonnen bent en hebt doorgepakt. Echt knap van je. En zoals de groep jou ziet en jij het ervaart, klopt wel denk ik. Doorzetten nu en je leven leven zoals je het nu al doet en dus ook kan denk ik. Leg jezelf niet teveel druk op en leven naar de verwachtingen van iedereen om jou heen. Vertrouw nu ook maar nog wat meer op jezelf! Dat is jouw winst/oogst. En dan is nog niet gemakkelijk nee.

Mooie stappen Q, ook al voelt het soms als zeulen door de modder. Je afkeer van groepen deel ik. Verkeerd begrepen worden terwijl je je stinkende best doet. Dan hou ik ook liever mijn mond dicht en masker op. Of nou ja, die neiging. Ik vind het inmiddels best fijn om mij te uiten (zo heet dat toch?) maar dan wil ik het liefst ook alle tijd en aandacht en de overtuiging dat men in staat is al die gekkigheid interessant te vinden en te begrijpen. 
 

Voort maar jongen, dwars er doorheen. Kop derveur.

4 uur geleden zei Oskar:

[...] Je afkeer van groepen deel ik.

Wie houdt er nu eigenlijk wel van groepen? Als dat zo was, zouden we allemaal in communes leven. En waar woongroepen al van de grond komen, barsten ze meestal binnen de kortste keren al ruziënd uit elkaar 😁.

Ik ben dit helemaal eens met Adri (hoe is het mogelijk 😀). In een groep vecht je tegen domheid als je zelf wel kunt nadenken. Je krijgt een verschil van mening met iemand, en de meelopers, de onderkruipsels, kiezen partij voor degene waar jij het niet mee eens bent als ze zich, met steun van voldoende meerderheid, veilig genoeg voelen. De stomsten krijgen dan vaak de grootste bek. Dan word jij degene die ongelijk heeft, zich moet aanpassen enz.  @Quinn: dit ligt niet aan jou! Jij bent degene die normaal denkt. Je hoeft je niet aan te passen aan de domheid van de meerderheid. Het als kip zonder kop nalopen van "leiders", is helaas wat fataal is voor mensen die wel over dingen nadenken. "De groep" wordt pas slachtoffer van zijn eigen domheid als jij al aan de beurt bent geweest. Neem wat afstand, luister naar alles. Ingaan tegen een "groep" is zinloos. 

Ik weet niet of het hier voldoende op aansluit maar hoorde vanmorgen in een podcast met em. Psycholoog Paul Verhaeghe hoe het de omgekeerde wereld is om te denken als individu met een klein stukje ‘collectief bewustzijn’. Dat het veeleer omgekeerd is, we hebben veel meer gemeenschappelijk met elkaar dan we meestal denken. We overschatten onze individualiteit en uniekheid binnen het grotere geheel. Enfin, niet dat het hiermee veel te maken heeft maar ik vond het wel een gedachte de moeite waard om eens bij stil te staan. Onze menselijke biologie, natuur en gedrag hangt toch nog veel meer vast aan het ‘overleven als groep’, meer dan we zelf vaak denken of willen. Niet dat die gedachte iets betekent voor mijn afkeer van groepen, want dat heb ik zelf ook enorm.

1 uur geleden zei Musashi:

Ik weet niet of het hier voldoende op aansluit maar hoorde vanmorgen in een podcast met em. Psycholoog Paul Verhaeghe hoe het de omgekeerde wereld is om te denken als individu met een klein stukje ‘collectief bewustzijn’. Dat het veeleer omgekeerd is, we hebben veel meer gemeenschappelijk met elkaar dan we meestal denken. We overschatten onze individualiteit en uniekheid binnen het grotere geheel. Enfin, niet dat het hiermee veel te maken heeft maar ik vond het wel een gedachte de moeite waard om eens bij stil te staan. Onze menselijke biologie, natuur en gedrag hangt toch nog veel meer vast aan het ‘overleven als groep’, meer dan we zelf vaak denken of willen. Niet dat die gedachte iets betekent voor mijn afkeer van groepen, want dat heb ik zelf ook enorm.

Vind het wel interessant om bij zo'n dingen stil te staan. Ik heb geen kinderen, nooit gewild. Mij maakt het niets uit, dat overleven als groep, als soort. Ik was er liever helemaal niet geweest, en dat ik er toch ben, ligt niet aan mij. Ik heb geen zin om "bij te dragen", ergens "bij horen". Ik ben het resultaat van 2 "specimen" van een dom soort wezens dat probeert te overleven door in grote groepen leiders te volgen. Ik ben geen Emeritus hoogleraar of zo, maar ik ben ervan overtuigd dat dat uiteindelijk fout loopt. Wetenschappers die verklaren waarom dit zo is, veranderen daar ook niks aan. Groepen, maatschappijen, godsdiensten, die mensen lezen geen moeilijke boeken, ze volgen leiders die hun chips en bier geven.