Precies, dat is maar net welke kant je op persevereert.

En dan klinkt bekwamen wel beter 

Bekwamen is mooi! Daar zit ontwikkelen in, en het is opwaarts. Volhouden is eerder: Nog even, en je mag weer lekker los.

Ja, bij volhouden is het einde in zicht.

En: 'Volhouden dat glas!' Wel inschenken maar geen slok nemen.

Mijn achterdeur: 'Dan stop je daarna toch weer.'

De valkuil is dat ik niet heel veel dronk (het is bijna een bekentenis), maar dat kwam omdat ik altijd in gevecht was, altijd.

Ik was (ben) hartstikke verslaafd, maar het lukte me steeds om de handrem aan te trekken.

Pfff, doodzonde van de energie. Ik heb denk ik, zonder overdrijven, 40 boeken over alcohol op mijn ereader staan. (engelstalig) Besteld bij verschillende winkels, want ze houden je lijstje bij. En ik maar lezen. (boete doen)

Kruidenthee, jij noemde het al een keer, maar het zijn allemaal strafboeken.

Dus dit is het gevaar: 'Zoveel dronk je nou ook weer niet.'

In plaats van: 'Zo erg was het nou ook weer niet.'

Want het was wel heel erg, jezus wat was het erg.

Zo Etty, bedankt voor de vraag, ik zie ineens geen deur meer hoor. Malloot! (tegen mezelf mag het toch wel?)

Ik blijf de goeie kant op persevereren.

(toch maar even gekuist)

Hey Basta, fijn je draadje te lezen. Wat een helpend inzicht: volhouden gaat het niet om, want dan is het een soort project met een einde. Het is meer een andere wijze van leven, namelijk een gezonde wijze, gezond voor lichaam en geest. Bekwamen hierin, en leren... En: loslaten. Voor mij zit er ook veel in dat woord.

Ja, 'bekwamen' is veel beter, hè? (Etty's suggestie.) Het zegt mij ook heel veel.

Het is een andere manier van leven, maar voor mij ook: uit die vuile klauwen van de verslaving verlost zijn. Dat alles ineens moest wijken voor het volgende glas... beangstigend!

'Loslaten' kan ik nog niet navoelen.

Ha Lars, sentimentele opa!! Ik zat net je toekomstopties te lezen, veelbelovend, hoor.

Bekwamen in het loslaten... succes met die stap basta. Gaat je ook lukken

Was het maar weer vanzelfsprekend om niet te drinken. Ik word doodmoe van mijn eigen listigheidjes.

'Je kunt toch af en toe een wijntje nemen, en zodra het weer frequenter wordt, stop je.'

Ik heb het niet gedaan hoor.

Ooit, ooit ben ik vergeten waar die achterdeur zit. Of kan het me niet meer schelen, zet ik hem gewoon open.

Ik haat dat gehunker.

Nou ja, het zit er weer op.

We zullen dooooorgaan!

Heb je geen vervolgstap of -stappen die je belangrijk vindt en waarbij alcohol so-wie-so niet goed past? Dan kun je je daarop concentreren en ben je niet steeds in gedachten met die drank en het stoppen daarmee bezig. Dat is dan gewoon een voldongen feit geworden wat eigenlijk niet eens meer zo boeit.

Zelf realiseerde ik me dat ik mijn lichaam onherstelbaar aan het beschadigen was en dat hielp goed om de knop echt om te zetten. Toen die eenmaal om was gezet ging ik aan het echte doel verder werken. Dat doel is nog lang niet bereikt dus peins ik er niet over weer in dat stomme gezuip terug te vallen.

Ik heb het niet gedaan hoor.

Nou ja, het zit er weer op.

We zullen dooooorgaan!

 Dikke duim!

gelukkig heb je de nick basta gekozen

niet voor niets.☺♥☺

Precies lady jane! Basta! (Stevig met de moed der wanhoop)

Ik weet dat ik geduld moet hebben, je zei het eerder al, en terecht. Maar soms ben ik bang dat mijn geduld wordt ingehaald door de verslaving. 

Bob, daar zoek ik inderdaad naar: het voldongen feit-stadium, maar een echt grote vervolgstap heb ik nog niet gezet. Er verandert praktisch gezien niet heel veel in mijn leven, behalve dat ik nu hardloop tijdens borreluur, en dat er iets anders in mijn glas zit. 

Etty, ik denk nog na. Ik wist het antwoord wel, namelijk: soms vind ik dat ik het bijna niet kan maken om niet te drinken, zoals toen met die surprise-party met champagne.

Gisteren had een meisje dat vaak bij ons eet voor me gekookt in haar eigen hok. Haar campingtafeltje stond boordevol en ze had bij de Blokker twee wijnglazen gekocht. Ik dacht, nu is het sneu om te weigeren.

Maar ik zie wel dat dat ook weer een reuzensmoes is.

Ik trapte er bijna, bijna in...

Ha ha, drinken uit liefdadigheid.

Dat meisje had een staart. En horentjes. Ik zweer het je. En een kegel.

Water met ijsblokjes staat ook mooi in een wijnglas

Meya, ik moet heel hard lachen, maar ik vind die heel hard lachende smiley zo stom.

'Blijf gestopt' wordt mijn motto.

Heb je twijfels? Of is het de craving die je parten speelt?

Ik zit je draadje te lezen. Bloedserieus gevecht, nogal wat angst en mooi kwetsbaar. En ondanks het serieuze moet ik soms hardop lachen. Ik ben nu bij de yolo-puber die tot jou stomme verbazing zegt: 'ja, doe mij maar rood'.

Irritant he, die onverwachte aanvallen van trek en verleiding.

Hoe je eigen gedachten je dan om de tuin proberen te leiden.

Maar je trapt er niet in. Je doet het goed.

Een lach en een traan...Basta. 

Fijn om jullie reacties te lezen.

Ja, bloedserieus gevecht... ik benijd echt de mensen bij wie die dopaminekraan normaal werkt.

Ik ben vooral bang voor het WTF-moment, nog meer dan voor craving, Meya.

Nou ja, niet zeuren, als je reuma hebt, heb je geen keus, denk ik ook vaak. Tegen wat wij hebben kún je iets doen.

En kruidenthee, ik heb vandaag een hele mooie hartjesslinger opgehangen, dank je wel!

Ik ga gauw even kijken of er bericht van Quinn is.

Wat is voor jou het verschil dan tussen craving en een wtf moment?

Craving is voor mij meer fysiek. Het is de hunkering die ik voel ná het eerste glas, of na een werkdag om vijf uur. Het palletje schiet dan los.

De verslaving is getriggerd.

Het wtf-moment bespringt me van achteren. Ik kan net zo goed denken: Wat is het toch fijn dat ik niet meer drink, terwijl ik om me heen de kurken hoor ploppen. En dan ineens: Wat kan mij het ook schelen, zo erg was het nou ook weer niet.

En de eerste slok zit er al in.

Het gevolg van te lang op je tenen lopen... even denken.

Ja, eigenlijk zeg ik: En nu heb ik even geen zin meer om me aan jullie regeltjes te houden. 

(O jee, wat nou dan weer...)

Ik wil niet...

Etty, kom op, jij kent toch zoveel moppen?

Ja, eigenlijk zeg ik: En nu heb ik even geen zin meer om me aan jullie regeltjes te houden. 

Dat is een hele scherpe waarneming, Basta! En het is denk ik precies wat het WTF gevoel kenmerkt.

Dus? ... als je echt poepie eigenwijs bent heb je je eigen regels geformuleerd en daar hou je je lekker wel aan. Zo, lekker puh!!

Ik kan nu wel braaf ja knikken, maar ik snap het niet. Lekker laten waaien hoor, als je er niks aan hebt. Maar is het wtf moment niet gewoon craving waar je aan toe hebt gegeven?

Meya, fijn juist!! 

Even denken... Dat gehunker met sirenes, waarbij al het gezonde verstand wijkt, dat heb ik ná de eerste, ik kan de overname in mijn hersens bijna voelen. 

En: Ach, wat kan mij het ook schelen' is meer een stemming.

En nu knikken jij, want ik voel aan mijn water (0%) dat dit een beetje slap gebabbel is.

(...) ik voel aan mijn water (0%) dat dit een beetje slap gebabbel is.

Hier hoef ik niks op te zeggen toch?