Ik rekende vandaag op 2 uren emdr, maar na 1 uur bleek de tijd om en we hebben enkel geinventariseerd.

Daar zijn 7 situaties uit gekomen die erg heftig waren om te vertellen. Op de P heb ik  ongegeneerd enorm zitten

huilen in de auto. Maar hierna was ik ook erg opgelucht! Toen thuis in de tuin verder opgeruimd, echt lekker. Er was al

een belangrijk deel van de last van me afgevallen.

Dit zullen wat verwarrende weken zijn zolang dit gaande is.

Ineens was ik ook bij machte om via mail een afspraak te maken met de leidinggevende op het werk.

Toch maar proberen om daar wat lucht voor mezelf te creeeren...

Het is me vanmorgen in de rug geschoten en dat is een bekend verschijnsel voor mij in dit soort omstandigheden.

Niet naar yoga vanavond; wel puf om jam te maken, 2 ltr blauwe bessenjam. Jammie.

De rest laat ik nu eerst wat wegebben.

Ben wel van zins om niet ! of echt heel zuinig te drinken de komende tijd...

sterkte met je rug komende dagen Smart, maar nog méér sterkte met het gesprek met je leidinggevende

Fijn dat er meteen al echt wat van je afgevallen is, dat klinkt als een goed begin. Sterkte met je rug en natuurlijk ook met je werk.

Ik moet werken straks. Ben benieuwd hoe dat gaat met mijn rug.

"te vroeg om ziek te melden".

Voel me bibberig en onzeker.

Oe...niet fijn. Goed op jezelf passen!

'Te vroeg om je ziek te melden'?

Je bedoelt dat je er nog maar kort werkt?

Snap ik...maar je hebt maar één rug...niet forceren

(maar dat weet je natuurlijk allemaal wel  )

Sterkte

Ooit aan een hernia geopereerd en ik heb de ervaring dat doorgaan het beste is.

Ik was echter bang om collega's in de steek te moeten laten na een paar uur maar dat viel gelukkig mee.

Het werd ook iets soepeler door in beweging te blijven... maar pioeuwww : het is zwaar werk!

En  25 min. te laat de deur uit. Jaja, zorg anno 2016.

Man man....

Nu eerst 3 dagen vrij: wandelen en oefeningen doen!

Erg belangrijk om fit te zijn! (moet nog 3,5 jaar geloof ik...)    

Nu niet meer bibberig en onzeker in elk geval.

Rustig aan Smart, denk om jezelf en je lijf!!

Dat ga ik zeker doen; ben al helemaal opgelucht dat ik even niet hoef te werken....

Woeps, ik lees nu pas van een paar dagen bij. Van een afstandje klinkt het eigenlijk alsof je goed bezig bent. Emdr is eng en heftig maar ik heb gezien dat het echt werkt. Eigenlijk zoals je beschrijft: je gaat begeleid de confrontatie aan met enge dingen en dat lucht op.

Ben je een beetje bijgekomen Smart?

Ja lekker, geen verplichtingen behalve mijn eigen kleine eisen: de tuin aan kant

en het huis wat gezelliger gemaakt met kerstverlichting. Kacheltje aan...

Problemen aan de kant geschoven... maar ik droom wel onrustig.

En verder viel een goede vriendin van me op dat ik aan het afvallen ben

(ik liep al te hijsen aan mijn ondergoed, en ja de weegschaal gaf 2 kg minder aan)

Ik ben dun genoeg dus dit moet even niet.

Misschien van de spanning, misschien door minder drinken.

Enfin, ik mag nog meer slagroom op mijn toetjes   aan eetlust geen gebrek.

Zo een beetje dus!!

en zo lekker onder de wol

Rugpijn leek wat te verminderen, maar na een paar x sjorren en tillen in mijn up kom ik toch weer met rugpijn thuis.

Hoe moet dat, als je best werken wil maar het gaat niet goed? Enfin, donderdag een gesprek. Een lange late dienst daarna....   Zin in, het is echt wel leuk, maarrre....

Morgen emdr; ik had het eventjes gedeleted. Ik drink nu ook wat. Ja ik weet het. Bekend fenomeen bij spanning. (zichtbaar want dan word ik extra actief op het forum  )

Het zou zo lekker kunnen zijn om ****** tegen alles te zeggen....  (haal dat lelijke woord morgen wel weg hoor)

maar ik voel me knel in een systeem wat immer met geld te maken heeft.  (Graag een basisinkomen ja. Niet om egocentrische redenen hoor!)

Ik moet maar ander soort werk gaan zoeken (UWV zegt dat).

Heerlijk leek me dat: een ideale plek zoek ik: heeft iemand een idee? (ik kan nog heel erg veel!)

En toch: ben ik niet unhappy! De depressie van vorige winter is weg.

Er is werk aan de winkel.... in uitvoering... en dat gaat door zolang ik leef, denk ik.

Van die .. heerlijke overpeinzingen.... en genieten van klein dingen. Het gras met van die typische vriesstekeltjes; als je dat van

dichtbij bekijkt, het is een wondertje.

Dat ik zo goed slaap...

Vrienden heb...

Hulp heb...

Er mensen zijn als jullie: mens   I love it

En vaak is dat ook best voldoende.

Met die gedachte nu maar es echt slapen....(?)

liefs van mij!

Het leven, werk en het systeem waarin we zitten zijn niet altijd gemakkelijk te combineren met onszelf. Zo is ook mijn ervaring.

Goede dag vandaag vandaag Smart ook met emdr ( al heb ik nog steeds geen idee wat dat is).

Lars haal maar weg...

A3, ik denk dat het huidige geldsysteem niet meer deugd; en dat

heb ik niet zelf bedacht.

Nee, met geld an sich is niks mis.

Liefs terug  

 

En toch: ben ik niet unhappy! De depressie van vorige winter is weg.

Er is werk aan de winkel.... in uitvoering... en dat gaat door zolang ik leef, denk ik.

Van die .. heerlijke overpeinzingen.... en genieten van klein dingen. Het gras met van die typische vriesstekeltjes; als je dat van

dichtbij bekijkt, het is een wondertje.

Dat ik zo goed slaap...

Vrienden heb...

Hulp heb...

Er mensen zijn als jullie: mens   I love it

En vaak is dat ook best voldoende.

 

Met die gedachte nu maar es echt slapen....(?)

 

liefs van mij!

Werk is erg zwaar; ......

De EMDR van de week was een goede ervaring, wel pittig maar dat geeft niet.

Voor Lika leg ik het uit:

Er wordt per keer 1 situatie/belangrijk beeld ervan (schokkende gebeurtenis) voor ogen genomen. Je zit vlakbij de -oloog, die je vraagt je angst in cijfers uit te drukken tussen 0 en 10.

B.v. 9 . Hierna maakt zij bewegingen met haar vingers; de bedoeling is dan dat je met je ogen die twee vingers volgt - van links naar rechts. Af en aan, met 1 beeld, als observator, voor ogen. De -oloog vraagt nu en dan wat het oproept, welk woord, welke sensatie. Na verloop van tijd vraagt hij/zij of de angst een ander cijfer krijgt. Dat was zo. Lager. En zo gaat dat nog een tijdje door.

Ik heb een lui oog dus leidde mij het - vooral naar links kijken - erg af. Toen bracht ze een koptelefoon die kleine klakgeluidjes links en rechts gaf. Ik kon me met de ogen dicht focussen op het beeld en vertellen wat dat opriep. Na 4 of 5 fases van vragen en het beeld onderzoeken en steeds weer benoemen werd de angst geleidelijk minder.

Ik denk dat het huilen erbij wel normaal is, omdat je terug in een onwelkome situatie bent terechtgekomen. Dat moet... tja.

Daarna was ik moe en opgelucht. Het schijnt idd vermoeiend te zijn en ook iets (ongemerkt) van je werkgeheugen te vragen. Dus thuis heb ik even op de bank een tukje gedaan....

Op naar de volgende week!

niet quoten. Ik wil details kunnen wissen qua herkenbaarheid

Iets wat Quinn vertelde maakt dat ik er hier even op in wil gaan.

Mijn hvl-er zei eens: Ojee, als je ernaar neigt meer te gaan drinken dan

moet je de situatie (oorzaak) die eraan vooraf ging onderzoeken (mijn werk) en ongedaan maken

of beperken. (zoiets was het) Of op zien te lossen, zoals met mijn dochter.

(hm Ik voel de vraagtekens al...)

Hvl-er is niet gespecialiseerd in verslavingen, nee. Maar de psychiater, die ik geregeld kort spreek

(ook geen verslavingsarts) kijkt er ook zo naar.

Wellicht hoor ik er te vaak zeggen: het gaat om de kwaliteit van je leven NU. (je bent 63 en dat mag!)

Ik ben het met hen eens: ik heb mijn deuntje eigenlijk wel gedaan qua verplichtingen. En het minderen gaat goed,

mits ik me kalm genoeg hou en eens op zou houden met mijn perfectionisme en goede bedoelingen af te zetten tegen

de pech, die ik ook tegenkwam in mijn leven. (zoiets: er wordt nog aan gewerkt)

Het mag ook wel es klaar zijn! Ook al denkt het uwv (enz) daar anders over. Het gaat over MIJN stukje leven wat ik nog heb: ja!

Nu Quinn: er zit altijd iets (veel) onder het problematisch gebruik van middelen. Dat moet je aangaan... ECHT   (sorry voor dat MOET) maar het MOET

En weet van mij: je zult er nooit in "verzuipen"; gek worden gebeurt niet. (of je staat dat zelf bewust toe)

De mens heeft een natuurlijke grens van wat ie aankan! Dus het proces gaat betrekkelijk langzaam.... (de klepjes gaan echt dicht: wat je leren KUNT komt echt later dan wel weer naar boven of je komt het TEGEN in je leven...) en  (eigenlijk te langzaam in mijn ogen... ik therapie ook al errug lang...weet goed waar dit over gaat...)

En al lijkt de eerste schil de lastigste... gaandeweg ga je vertrouwen op het proces.

Misschien houdt dat proces nooit op: zie mij... het wordt deel van je leven, maar wel een leven waar je grip op wilt en hoopt te krijgen en waardering voor wilt leren te krijgen. En zachtjes aan krijg je meer oog voor je echte zelf, het gepijnigde kind, de gekwetste jongvolwassene, de nooit begrepen volwassene... je muur. je trots, je gekke eigengereidheid enzovoort.... kalm aan val je samen met jezelf..... echt waar

Dat wens ik je, en het is zo gaandeweg mijn eigen ervaring geworden. Ik moet er haast weer om huilen. Dat het naar is (en was) maar dat ik er nog ben: niet gek geworden/wel ook erg bang voor geweest...

En zeker ondersteun ik de gedachte dat het zonder drank (oid) helderder wordt waar je staat en in wat er naar boven komt.

Bij mij is dat anders verlopen: door vele malen minder te drinken, elke dag bewust van wat ik doe en hoe ik mijn proces beïnvloedt. (nu een jaar)

Jij gaat het anders doen, maar wees nooit bang om gek te worden....

tnx. Wordt verder over nagedacht.

mooie woorden smart. ik neem het mee! dank voor het delen

Ik kom even bij je kijken  Hoe is het met je?

Leuk dat je even kwam kijken Sita!

Het gaat best goed; depends on how you look at it

Nu net de 2e emdr gehad. Ik kon dit keer moeilijker bij mijn gevoel komen. Het leek alsof iets in me niet wilde of kon.

Delen van gebeurtenissen ben ik ook vergeten of had ik verdrongen.

Maar goed, sta je daar openbaar (lang geleden) op de grote markt s'nachts in een schreeuwruzie met handgemeen; en of je dat dan voor je wil zien.

Nee liever niet ..., ik werd eigenlijk alleen maar spuugmisselijk en was al haast van plan om naar een bakje te vragen.   Ook die toeschouwers... die niets deden, mijn hemel zeg.

Maar... na verloop van tijd kwamen er oplossingen naar boven: ik kreeg vechtlust en geheel tegen mijn aard in ben ik denkbeeldig terug gaan

meppen en worstelen en o wat een heerlijke opluchting was dat!

Ook kon ik kleding weer schoon vegen en knoopjes vastmaken; als ware het een afsluiting van de hele gebeurtenis. Ik maakte zelfs de knoopjes van mijn aanvaller weer vast!

Deze laatste twee alinea's waren tijdens de sessie. De misselijkheid is er nog nu ik het opschrijf. Het kan best zijn dat we de volgende keer verder gaan met deze

situatie.

De afgelopen week sloot ik me af van de herinneringen. Nu en dan kwam de vorig behandelde situatie in beeld, meer niet.

Moe nu.

Straks yoga en maar kalm aan door....

niet quoten svp, ik wil nog kunnen wissen.

Ik beschrijf het hier om een beeld te geven van hoe emdr gaan kan.

En als ik minder op het forum ben.... beetje moe en druk met toetsen voor het werk! (ik lees hier wel!)

Lieve Smart,

Heftige sessie. Ik voel je helemaal, kan zelfs de misselijkheid voelen opkomen als ik het toelaat.

Ik heb zo een respect voor je hoe je dit aangaat. Wees je heel lief voor jezelf?!

Sorry smart.

Fijn dat er op je werk echt met je mee en aan je wordt gedacht.

Waarom sorry Quinn?

(of was je destijds bij de omstanders  )