je hebt gelijk Lars dat het nooit te laat is, maar zo voelt het soms omdat ik zoveel verprutst heb. maar ik weet dat ik vooruit moet kijken. en probeer dat ook echt wel te doen! mijn man zei tegen me dat hij juist erg blij was dat ik het nu aanpak en niet ermee door ben gegaan. hij zegt dat hij trots op me is, een groter verjaardagskado kun je niet krijgen denk ik. nu moet ik die trotsheid alleen zelf nog gaan voelen

en Krullebol, ik vind me zelf nog absoluut geen overwinnaar. 2 maanden niet drinken weegt niet op tegen 30 jaar wel drinken. het is zeker geen overwinning of misschien dan wel het stukje dat er nu het besef is dat ik toch echt een verslaafde ben en de keus aan mij is om er wat mee te gaan doen of niet. maar dat is allemaal nog maar net begonnen. net wat ik eerder zei, het is erg nieuw.

vandaag mijn eerste verjaardag sinds heugenis zonder drank. beetje onwennig maar voel me ook heel sterk. heel gek eigenlijk.  ga zo lekker koken en er komt vanavond een goed bevriend stel die op de hoogte zijn en me steunen dus dat gaat vast wel goedkomen. een klein opwarmertje als we volgende week het hele huis vol hebben zitten met borrelende mensen (maar daar ga ik nu nog even niet over nadenken)

Je hebt in elk geval een leuke avond voor de boeg, zo te horen. Van harte nog. En zeg, je hoeft volgende week echt geen alcohol te schenken op je verjaardag hè. Het voegt voor die anderen ook mooi niks toe.

Dank je Quinn.

Over volgende week ga ik nog nadenken. Vind het eigenlijk echt niet kunnen dat mijn visite geen borrel kan krijgen bij ons thuis. Maar nogmaals daar ga ik van de week over nadenken.

Nadenken is altijd goed. Weet je trouwens dat het in de jaren zeventig heel ongastvrij werd gevonden als je niet het merk sigaretten van je bezoek in huis had gehaald? Times, they are changing.

Dat klopt dat weet ik nog als kind. Overal werd volop gerookt en stonden de sigaretten klaar. En het klopt dat tijden veranderen. Maar als je niet rookt vind iedereen dat vanzelfsprekend maar als je niet drinkt roept dat vragen op. Er zit nog weinig taboe op drank maar wel een taboe op een alcohol probleem hebben lijkt het. Het moet allemaal maar gewoon kunnen

Klopt. Maar misschien is drinken over een x aantal jaren net zo afwijkend. Waarom zou het niet? Gezond is het toch ook niet

Haha nee verre van dat. Er komt vast nog een keer een heftiger tegengeluid maar dat zal vast nog wel een tijdje duren

Updaten voor en over mezelf. Positieve flow had ik goed te pakken afgelopen dagen ziek geweest en daarbij veel aan drinken gedacht. Lijk nu qua griep iets beter wakker te worden hopelijk zet dat door. Komend weekend feestje bij ons thuis. Ter ere van mijn verjaardag en van mijn jongste binnenkort. Een aantal weten van mijn niet drinken of nouja die denken dat ik minder drink. Tijdelijk. een aantal ook niet. Ik vind toch dat er voor het bezoek gewoon alcohol moet zijn want een borrel bij ons thuis is toch niks zonder borrel. Aan de ene kant het gevoel van ik zet me schrap en ga ervoor aan de andere kant het stemmetje van: ik kan toch wel een glaasje meeproosten.

En de hele kijk naar mezelf daar ga ik dan weer over twijfelen. Ik vind mezelf maar een waardeloos mens en ik weet dat dat uit mijn verleden komt en ik weet ook dat ik niet waardeloos ben maar het voelt wel zo. Ik denk altijd dat mensen mij niet mogen dat ik niet goed genoeg ben voor mensen om mee om te gaan. En nu kan ik denken dat ze me nu vast helemaal ongezellig vinden als ik ook nog eens een keer niet drink of dat ik aan anderen moet vertellen dat ik een alcoholist ben. Nou dan zijn de etiketjes natuurlijk gelijk weer geplakt. Dikke loser ben ik zeg! Zoals iemand anders op zijn draadje beschreef: het drinken mankeert andere problemen. En dat is beslist zo. Nu komen die struggles dubbel en hard naar voren en je moet er ook nog nuchter mee aan de slag. Mijn therapeut zegt dat ik het goed doe, dat ik het aanpak. Maar waarom voelt dat dan af en toe niet zo? En waarom leek het leven makkelijker toen ik nog wel dronk. Hoewel ik natuurlijk verstandelijk ook heus wel weer weet dat dat niet zo is.

Maargoed nogmaals verstand en gevoel komen niet helemaal op 1 lijn lijkt het.....

Komen misschien NOG niet niet op 1 lijn SBS. Acceptatie kost tijd.

Het helpt mij soms als ik zoiets als zo'n feestsituatie ( ik had er toevallig meerdere deze weken) benader als een experimentele setting. Soort sociaal experiment. Gewoon: nu doe ik het eens anders en kijken wat er dan .

Verder zou je een eindtijd voor het feestje kunnen communiceren. Iets van : even een reminder, ik hoop jullie dan en dan te zien vanaf..... De volgende dag is een drukke dag (week) voor ons dus we maken het niet te laat. ' zoiets? Dan weet je tot hoe laat het sociaal experiment ongeveer gaat duren.... Gooi die griep er ook nog even in. Burnout erbij. Genoeg redenen waarom jij je op dit feest anders gedraagt dan anders, JUIST om WEL gezellig te kunnen zijn.

Het is ook een feestje voor je dochter, dus geef haar als cadeau een heldere moeder.

Genoeg ongevraagde adviezen. Ik hoop dat je er geen aastoot aan neemt.

Dank voor het delen van je update. Deze week heb je ( ziek zijnde) veel tijd gehad om na te denken. Ik vind je juist sterk over komen en je lijkt me heel gezellig! Ga goed lieve SBS!!

Dank je Lika! De borrel begint zondagmiddag met eten erbij. Neem aan dat iedereen tegen 21 uur wel weg is. Express al niet op zaterdagavond gedaan. Dank voor je adviezen. Toch fijn om dat zo van een ander te horen/lezen. Sterk voel ik me nu even niet maar dat komt vast wel weer. Ik bekijk het weer per dag en het is nog geen zondag! Zaterdagavond logees Maar die weten ervan dus dat scheelt!

Ik haat mezelf ik heb zin om te gaan drinken en ik haat mezelf dat ik dat wil.

Maak een wandeling. Heb ik ook net gedaan. Denk aan leuke dingen, herinneringen of toekomstplannen.

Hulptroepen net gesproken ben doodmoe van het vele huilen van vanochtend. Ik ga naar bed. Verweg van onze kelder vandaan waar altijd wel iets alcoholisch ligt. Even bijkomen en dan als het droog is misschien wel even wandelen. Goed idee Bob. Ik ga deze strijd toch niet verliezen hé! Ik moet het pot verdorie winnen!

Kom op Sbs. Ik denk dat je het kunt. Xx, lika

Ook deze dagen horen er kennelijk bij.

Accepteer dat..... een dagje triestig zijn en moeites hebben betekent gewoon

dat je even lief mag zijn voor jezelf.

Ff de kop onder de dekens en straks een wandeling. Flink doorademen: je kan het!!  

Wordt net wakker paar uur geslapen. Laat wandeling zitten. Miezerig prut weer hier en de meiden komen zo thuis. Klopt wat je zegt smart dat ik zo'n dag als dit moet accepteren. Maar dat is nog zo'n puntje waar aan gewerkt wordt. Lief zijn voor mezelf helemaal. Maar de dag vordert al mooi en straks niet meer alleen thuis. Dat scheelt. Ik ga het redden Lika! Ik heb het afgesproken! Maar het voelt wel even verrotte zwaar

Ja, zwaar hè?

Zet alles maar in, alles mag, ook schreeuwen, te harde muziek draaien (arme meiden), snoepen... alles. Maar niet drinken, want dat wil je dus niet.

Bedenk maar even hoe tevreden je zult zijn als je je droog afmeldt. Een zware dag telt dubbel hoor!

Zet 'm op, Sbs!

Dank je basta. Het is toch fijn dat mensen hier snappen hoe zwaar dit inderdaad is. Het is niet uit te leggen want ik snap het zelf soms niet. Deze ellendige strijd.

En toch de dag goed doorgekomen. Wat Basta zegt, deze telt dubbel.

Meiden weer thuis. Voelt goed dat ik niet ben gaan drinken. Dan was de ramp toch niet te overzien geweest als ze thuis waren gekomen en ik had gedronken. Ben nog niet helemaal uit mijn dip maar mensen om me heen voelt veilig!

Ik ben het doorgekomen wat een rare dagen waren dit. De verschrikkelijke vrijdag , om het zo maar even te noemen, toen ik dacht dat de wereld verging en mijzelf erbij. Bijna gaan drinken met dank aan hulptroepen en hier bij mijn verstand kunnen blijven. Vervolgens zaterdag en zondag plan gemaakt maar ook teruggekeken op vrijdag. Daardoor ging ik me wel weer sterker voelen. Ik wil niet terug en ik geniet ook van mijn nieuwe ik heel soms, het begint te komen. Gisteren bijna iedereen aan de borrel ik niet. Het voelde goed. Mijn 3 maanden heb ik gehaald. Maar realiseer me sinds vrijdag dat het nog broos is dat er nog teveel zaken op de loer liggen om een terugval te creëren. Dus gefocust blijven. Mijn verstand blijven gebruiken en blijven delen. Want het grootste risico is het in mijn eentje willen doen. Maar toch ook een beetje trots op mezelf. 3 maanden niet gedronken en we gaan door!

Knapperik! Ik heb aan je gedacht dit weekend. Heldin ben je. Ik wens een hele fijne dag. Enne....als je durft, als je kunt, misschien kun je van dat beetje trots een beetje meer trots gaan maken. Doe maar doen.

3maanden heb je het met en

op je nieuwe eigen energie gered

op de jaarpact-draad

delen we samen een enregievoorziening

je hebt een mooie basis daarvoor

om met ons mee te doen

voel je er welkom

En ook die rotdag is je gelukt om droog af te sluiten. En het feestje ook. Plaatsvervangend trots op je.

Dank jullie wel ben zelf ook wel een beetje trots!