En dat noemt zich een stotteraar, Lars, ik heb in tijden niet zo'n mooie, stevige barriton gehoord!! Mooi Spaans tongvalletje erbij, nou... mij heb je!

Deze las ik bij Todd Smith-Dancing with cravings:

(het sluil aan op de keukenwekkermethode)

Cravings zijn verwarrend, dat komt omdat ze het gevoel geven van levensbelang te zijn.

Als je cravings als vijand ziet, probeer je ze weg te duwen. Probeer er eens naar te luisteren alsof het een jengelend kind is.

Het kind weet alleen maar dat er iets mis is, hij wil iets. Het is aan jou om te bedenken wat hij éigenlijk wil. Als hij hard huilt omdat hij verloren heeft bij een spelletje, is hij misschien gewoon moe en moet hij slapen.

Probeer ze zo snel mogelijk te vertalen.

Goeie timing wel, al zie ik de craving nu als vriend. Weet dat het misleidende gedachte is, maar toch.

craving is neutraal

net als alcohol

wat doe jij er mee?
en wat niet?

niet wat laat jij craving

met jou doen dus.

Ik ging uit eten met een nieuwe collega, beetje spannend. Eén glas wijn kan toch wel, dacht ik toen ik er naartoe fietste, niet als drank, maar om te proosten en om het etentje speciaal te maken, dat is heel iets anders dan zwichten.

HOU JE KOP!!!

Ik kan ook een glas wijn bestellen en het niet opdrinken, dan is het niet zo karig.

NEEHEE!

Ik neem thee, ik neem thee, ik neem thee.

Wat bleek? Hij nam drie keer achter elkaar perensap. En na de koffie weer: perensap.

Toen ik ernaar vroeg vertelde hij dat hij op zijn dertigste was gestopt met drinken. (Hij is vijftig)

Dat was het. Hij dronk echt veel teveel, dus hij was gestopt.

Alsof hij zei: ik woonde zo klein, toen ben ik verhuisd naar een grotere woning.

Klaar. HIj snapte mijn verbaasde vragen niet.

Voor hem klonk het zo:

'Maar ging je dan niet steeds weer terug in dat kleine kamertje wonen?

Nee, hij was gewoon gestopt.

Alsof er geen verschil is tussen een niet-drinker en een gestopte drinker.

Ik weet niet precies waarom, maar ik vond het een verademing.

.

zo voelt het voor mij ook Basta

sinds mijn laatste stoppen dus.

Alle voorgaande keren was de knop

niet om, wilde/kon ik stiekem toch niet stoppen.

Maar eenmaal de knop om heb ik nog nooit craving gehad

en trek ook niet. Alleen een weten; in sommige omstandigheden

zou ik vroeger wel hebben gedronken.

Nu is dat niet meer aan de orde.

Er zijn nog wel momenten dat ik denk; kan ik hier zekerheid

aan ontlenen? Dat blijft open voor me, dus ik blijf hier alert,

op t forum dus, thuis of elders al 7 jaar niet nodig meer, heerlijk

en bevrijd gevoel. Het kan dus echt.

Nieuwsgierig, kon je jouw verhaal delen met deze collega? Of was dat een brug te ver?

En toosten doen we met thee. Basta. Goed gedaan weer.

Jee Basta, wat een verhaal! Kan het me helemaal voorstellen. Onmogelijk toch, zo'n beetje spannend etentje zonder wijn?!? Stress stress... En dan... zendt de goede Heer jou deze collega. Die gewoon niet meer drinkt. En wij zijn gestopt. Elke dag weer.  We weten het nu zeker: in het hemel is men nuchter.

En die perensap vind ik ook een sterk detail trouwens. Perensap... bloody cool.

Haha, wat geweldig!

We zijn echt niet de enigen die niet drinken

hoe meer mensen erom vragen

hoe eerder "gewoon"

bloody basta pear-juice

is de beste

Ja, het was de goede heer die de kurk snel op de fles duwde. Ik kon mijn verhaal kwijt, Quinn. Hij zei: 'Dat had ik niet achter je gezocht.'

(Achter wie zoek je zoiets dan wel?)

LadyJane, wat lijkt me dat heerlijk, als de knop echt, écht om is. Waarom kon het op 4 augustus 2009 ineens?

Ik ga patent aanvragen op de Bloody Basta!

Ja precies Basta, 'wij' zijn gewone mensen. 

Precies wat mijn huisarts zei: die zag ik niet aankomen.

Zeker omdat je geen klitten in je haar hebt, Thee.

Eventjes.... Bastapasta: jij bent toch nu al een poos gestopt?

Waarom niet op het jaarpact? Heb ik iets gemist?

volgens mij hoor je daar toch?

Au!! Mijn zwakke plek!

Smart, ik vertrouw mezelf voor geen meter, ik ploeter zo en ik zie voor me dat ik steeds aan Jan moet vragen: wil je me er weer even afhalen?

Wil je me er weer even opzetten?

Maar mijn gesprek van gisteren met die collega die niet meer dronk omdat hij dat nu eenmaal besloten had, en ook ladyJanes reactie daarop, hebben me weer daadkrachtiger gemaakt. Onvoorspelbaar welke snaar er ineens geraakt kan worden...

Ik hoor er bijna, Smart...

O hum, jezelf niet vertrouwen, wat akeliggggggg.

Maar het gaat toch echt al een poos goed?

Krijg je wel genoeg veren in je...  complimenten bedoel ik?

    :rose:                                                   voor jou: omdat je keigoed bezig bent!

Oh wat lief Ja, ik krijg veel veren in mijn complimenten, hoor!

Ik ben zo blij met jullie.

Maar het gevoel van die eerste maanden heb ik nog niet terug.

Er was geen twijfel, geen aandrang, spanning, craving... echt niet!

Schenk mijn glas maar vol, of niet, maakt niet uit, ik drink toch niet.

Die zoek ik weer.

Eric Clapton zei: 'Nu niet, nooit niet.'

Klaar, dat was zijn steuntekst, meer niet.

Ik vind hem wel weer terug, hoor. Ik weet nu weer waar ik het moet zoeken. Dat gedecideerde spreekt me aan.

Dank je wel, Smart!

en nu nog even echt binnenlaten Basta, en vooral voelen dat ze binnenkomen☺

om op je vraag terug te komen over 4 aug., mijn stopdatum;

op 3 aug. heb ik een ongeschreven regel van mezelf gebroken

en mijn 3 sterke biertjes vóór i.p. na het avondeten gedronken.

Toen dochter van 13 thuiskwam was er geen eten dus

en is zij halsoverkop naar vriendin vertrokken en daar blijven

eten en slapen (logeren was afgesproken, eten dus niet)

Ik bleef achter, at wat, dronk koffie, en toen hups op de fiets

om mijn vrije avond (en weg verantwoordelijkheid en goed voorbeeld zijn)

te gaan vieren met weer 3 van die blikken bier.

De volgende dag met kater en schuldgevoel mezelf totaal mislukt voelen

als goede moeder, mijn zelfhaat gevoed, maar gelukkig mijn liefde voor haar

ook gevoeld. En daardoor ging bij mij de knop om. Ik hield toen gewoon meer

van haar dan van mezelf. Maar voor haar wilde ik wel verder dus. Zij moest nog

met drank kennis maken en ik wilde haar daarin wel kunnen steunen/helpen.

Dus niet iedereen kan dingen voor zichzelf doen belangrijker vinden dan voor een ander.

Maar het resultaat is natuurlijk wel mooi mijn beloning, want zij weet van dat hele voorval niets.

en 3 maanden later toen zij op een zaterdag avond stom dronken en kotsend thuis werd gebracht

kon ik er helemaal voor haar zijn, helder en inmiddels behoorlijk blij met mezelf.

O ja, dáár zat de knop.

Dat kan ik navoelen, zo'n blikseminslag. Een echte, tot op het bot.

Wat heerlijk voor je, ladyJane, wát een geschenk.

Lars!! Dank je wel voor je lieve stickers, wat een hartverwarmende zinnetjes.

Gewoon, omdatjezonliefmensbent.

Oh!

Een hartje met perspectief en glans...

Dat wat Lieve zegt.

........ en nog veeeeeel meer♥