in elk geval zie je nu dat dat neg. gevoel bij jouzelf zit @renaldo61
dat bewustzijn is stap 1.
Je kunt anderen niet veranderen
jouzelf wel, stap voor stap.
 

@Lonster1 @lady jane Ik had vooral gisteren met mijn begeleidster van Hestia een zeer lang gesprek, ze had me ook al s'ochtends een antwoord gestuurd met mail dat ik zeer verstandig advies vond over mijn negatieve / depressieve gedachten. Met mijn psychiater heb ik zeker een haat / liefde verhouding. Sommige besluiten van haar ga ik volledig nutteloos blijven vinden. Maar ik kan zeker niet zeggen dat ze niet begaan is / was met mij. 

6 uur geleden zei renaldo61:

Maar ik kan zeker niet zeggen dat ze niet begaan is / was met mij.

en ik durf te zeggen dat , juist ook de dingen waar jij het niet mee eens bent, die besluiten
die ze nam, wel degelijk hun nut hadden. Zij kan begaan zijn, kombineren met wat goed is voor haar clienten.
Ook op de lange termijn. Misschien ga jij dat ook pas op langere termijn herkennen. 
De opnames kunnen het voorwerk geweest zijn voor het langdurig nu niet meer drinken.
Zelfs al ging jij tussendoor en erna nog drinken, je was wel al bezig de nodige aanloop te nemen voor sober zijn en blijven. En het was ook een investering in jouw kracht om na de dood van Femke niet meteen terug te vallen.
Misschien is je brein nog aan het puberen naar haar methodes? Je haat/liefde verhouding klinkt nl ook als
een moeder/zoon relatie. En als therapeut kun je de behandeling daar ook mee vergelijken. Dat haat stuk helpt
je om haar ook weer los te kunnen laten. Je zult ooit op eigen benen moeten kunnen staan. En daarvoor is het belangrijk om te puberen, volwassen te leren worden en je eigen krachten te erkennen en gebruiken. zoiets dus.
En het liefde stuk is haar begaan zijn met jou, en durven hard te zijn in besluiten. Ze maakt zich niet populair zo, maar is wel rechtvaardig. Witte liefde heet dat. Doen wat het beste is op de lange termijn. In plaats van rose liefde, op de korte termijn "lief" zijn/lijken en mensen paaien, zo lijk je populair maar helpt de ander niet echt. Echte liefde is mensen begeleiden tot waar nodig, en dan in vertrouwen los kunnen laten. En zo lees ik jouw psych wel in jouw verhalen hier.

@lady jane Dank U wel voor U lange reactie. 

Misschien word ik dan nooit volwassen? 

Ik ben nu al een tijdje nuchter en hoe meer en hoe langer ik er over nadenk hoe minder ik het nut van mijn lange opnames inzie. Mijn huidige psychiater lag aan de basis van al mijn lange opnames. Niet dat ik denk dat bij mijn langste opname zij het was die besliste of ik in opname bleef. Bij die langste opname was alleen de kooktherapie op maandag de enigste die een beetje nuttig leek en zonder al te grote hindernissen kon doorgaan. Ik heb daar nooit het gevoel gehad dat ik daar ook maar wat geholpen werd. Er waren daar zwaar demente patiënten, sommige bleven daar tot hun laatste levensdagen. Het andere grote probleem waren de incontinentieproblemen. Allemaal problemen waar het personeel constant mee bezig was

misschien was er geen geschiktere plek beschikbaar?
Misschien wilde ze je afschrikken om daar nooit blijvend te eindigen?
Ik kan er alleen maar naar raden,
jij kunt het haar vragen,

@lady jane Ik heb dit misschien al eens geplaatst. Maar ik weet niet meer wat het domste was wat ik deed, iets achterlaten op een kookplaat en gaan slapen of dit vertellen aan mijn hulp van Hestia. Natuurlijk kreeg mijn psychiater hiervan  te horen. En ze vond dat ik een gevaar was voor mezelf en anderen. Daarom werd ik op ouderenpsychiatrie 1 geplaatst. Misschien ook uit plaatsgebrek. Maar ze vonden toen dat ik niet alleen een alchoholprobleem had. 

Ik ervaarde het alleen maar als een straf en dacht dikwijls dat ik die plaats alleen nog maar zou verlaten tussen vier planken. Therapie voor verslaving was op die afdeling onbestaande. Er was wel twee uren per week groepstherapie met een psycholoog, maar die therapie werd telkens verstoord. Slotsom voor mij, wat ik daar gaan doen ben en bleef doen is een groot raadsel voor mij. 

Over het afschrikken heb je wel ergens een punt, maar zie ik wel zeker als een gevangenisstraf. Het was in ieder geval een gesloten afdeling vanwege de demente patiënten. 

je kon niet in vrijheid drinken. dat is de winst.
aan de rest was je niet toe blijkbaar.
en ja het lijkt me een vreselijke plek om te moeten wonen
maar nogmaals besteed hier een gesprek aan met je psych zelf
die heeft de antwoorden, wij hier niet.

Na enkele maanden opname op die afdeling ging ik uit frustratie toen ik op weekend mocht wel terug alchohol drinken. Natuurlijk viel dat op en plots kreeg ik dan wel aandacht van de verpleging en psychologe. Ook bij de psychiater van de afdeling mocht ik het toen gaan uitleggen. Die opname heeft er zeker niet voor gezorgd dat ik niet  bleef gebruiken. 

Ten rade gaan bij de persoon die voor bewaker en rechter dient? lijkt me niet steeds een strak plan. 

Mijn psychiater dreigde ook met een gedwongen opname en nog erger een opname in een woonzorgcentrum. 

Mijn huidige begeleidster vertelde me de maandag nog dat ik me steeds vrijwillig liet opnemen en steeds weg kon als ik dat wilde? 

Vanaf 1 januari 2025 wordt een gedwongen opname in België officieel een beschermende observatiemaatregel genoemd.

58 minuten geleden zei renaldo61:

Na enkele maanden opname op die afdeling ging ik uit frustratie toen ik op weekend mocht wel terug alchohol drinken. Natuurlijk viel dat op en plots kreeg ik dan wel aandacht van de verpleging en psychologe. Ook bij de psychiater van de afdeling mocht ik het toen gaan uitleggen. Die opname heeft er zeker niet voor gezorgd dat ik niet  bleef gebruiken. 

Ten rade gaan bij de persoon die voor bewaker en rechter dient? lijkt me niet steeds een strak plan. 

Mijn psychiater dreigde ook met een gedwongen opname en nog erger een opname in een woonzorgcentrum. 

Mijn huidige begeleidster vertelde me de maandag nog dat ik me steeds vrijwillig liet opnemen en steeds weg kon als ik dat wilde? 

het feit dat je psychiater sprak van je in een woonzorgcentrum te plaatsen da heeft er voor gezorgd da je bent gestopt met drinken

die lange opnames niet

een lange opname is geen garantie om te stoppen met drinken

je psychiater had je da ook ambulant kunnen zeggen dan waren die opnames niet nodig

dan was je beter af met een crisisopname om het drinken te couperen

2 minuten geleden zei stroumfke:

het feit dat je psychiater sprak van je in een woonzorgcentrum te plaatsen da heeft er voor gezorgd da je bent gestopt met drinken

die lange opnames niet

een lange opname is geen garantie om te stoppen met drinken

je psychiater had je da ook ambulant kunnen zeggen dan waren die opnames niet nodig

dan was je beter af met een crisisopname om het drinken te couperen

Het is moeilijk nu te achterhalen wat er juist gewerkt heeft. Toen ik op een zondagochtend bij Hestia positief testte kwam ik tot het besef, zo kan het niet langer. De maandag daarop kreeg ik dan de preek van mijn psychiater. Ja een woonzorgcentra  zag ik helemaal niets voor mij. Dan zou ik nooit meer bij mijn Femke kunnen zijn. 

1 minuut geleden zei renaldo61:

Het is moeilijk nu te achterhalen wat er juist gewerkt heeft. Toen ik op een zondagochtend bij Hestia positief testte kwam ik tot het besef, zo kan het niet langer. De maandag daarop kreeg ik dan de preek van mijn psychiater. Ja een woonzorgcentra  zag ik helemaal niets voor mij. Dan zou ik nooit meer bij mijn Femke kunnen zijn. 

1 minuut geleden zei renaldo61:

Het is moeilijk nu te achterhalen wat er juist gewerkt heeft. Toen ik op een zondagochtend bij Hestia positief testte kwam ik tot het besef, zo kan het niet langer. De maandag daarop kreeg ik dan de preek van mijn psychiater. Ja een woonzorgcentra  zag ik helemaal niets voor mij. Dan zou ik nooit meer bij mijn Femke kunnen zijn. 

als je voor een lange opname gaat is het toch de bedoeling da je therapie krijgt

jij hebt tijdens die opnames weinig therapie gehad

hoe kan je dan stabiliseren

Ik zeur inderdaad veel over mijn problemen. Maar ik ben niet zeker of ik nog wat voor anderen wat kan betekenen. 

1 uur geleden zei renaldo61:

Ik zeur inderdaad veel over mijn problemen. Maar ik ben niet zeker of ik nog wat voor anderen wat kan betekenen. 

gewoon het feit da je al zolang nuchter bent

Om 16 uur is er terug een gesprek gepland met mijn psychiater, ik kijk er niet naar uit. Ik heb angst van die vrouw, het lijkt een beetje alsof ik vrijwillig het schavot ga oplopen. 

Op 14-2-2026 om 06:24 zei renaldo61:

Maar ik ben niet zeker of ik nog wat voor anderen wat kan betekenen. 

Eerder schreef je dat je ook naar anderen kunt luisteren. Dat kan heel waardevol zijn. Er zijn niet veel mensen die daar de tijd voor willen nemen. Ik las van de week een artikel over een onderzoeker die met hoogbejaarden ging praten om data te verzamelen voor haar onderzoek. Deze mensen bezocht ze thuis of in een zorgcentrum. Ze merkten dat deze hoogbejaarden het enorm waardeerden dat iemand interesse in hen toonde. Voor veel van hen was dit zeldzaam. Iets waar je zelf naar verlangt, zoals oprechte interesse en verbinding, kun je ook aan anderen geven.

Wat een mooi advies @Lonster. Ja mensen die echt kunnen luisteren zijn zeldzaam. Ik probeer er zelf ook meer op te letten om echt naar iemand te luisteren. Best moeilijk soms.

Ik heb mijn gesprek met mijn psychiater overleefd. Ik vond het wel moeilijk. Ze heeft weer een groot verbodsbord opgehangen. Wat wel positief is, mijn anti depressiva waarvan ik het nut niet zie, wordt afgebouwd. 

Een verbodsbord ten aanzien van alcohol?

3 uur geleden zei bumperjim:

Een verbodsbord ten aanzien van alcohol?

Nee, in het communiceren met haar via het internet. Wat mij een beperking oplevert met hoe ik me werkelijk wil uiten. 

Je psychiater is toch ook niet je vriendin? Je kan met je psychiater praten tijdens de afgesproken uren en die wordt daar dan voor betaald. Daarbuiten werkt ze niet voor je. Dat lijkt me logisch. Je gaat toch ook niet buiten openingstijden naar een restaurant om te kijken of er iemand wat voor je wil koken?

Sommige psychiaters staan heel open voor hun patiënten. Ze is zeker niet mijn vriendin. Sommige patiënten hebben zelfs bijna dagelijks toegang tot hun psychiater via telefoon of zo. Ik laat de mijne zoveel als mogelijk met rust. 

Van een ding ben ik zeker, in een gesprek van een op een uit ik nooit hoe ik me echt voel. 

Je kunt doorgaan met de mails schrijven, maar in plaats van ze te versturen, print je ze uit en neem je ze mee naar de volgende afspraak

1 uur geleden zei Moeps:

Je kunt doorgaan met de mails schrijven, maar in plaats van ze te versturen, print je ze uit en neem je ze mee naar de volgende afspraak

Dat was wat de psychiater voorstelde. 

Nou zo zwart-wit is het dus niet. Het is geen verbod maar een verzoek om je communicatie aan haar behoefte en mogelijkheden aan te passen. En een uitnodiging voor jou, om ter plekke je gevoelens/gedachten te (leren) uiten en niet achteraf. 

Dat maakt het voor de psychiater ook makkelijker om goed met jou te communiceren.