Ach nee toch hoe kan dat nou? 

oei Oskar, die zag ik niet meer aankomen
jij wel?

Da’s niet fraai… Wat was de trigger? 

Op 25-9-2025 om 18:21 zei renaldo61:

Als je al een langere tijd problemen met alchohol hebt, wordt de alchohol zelf de oorzaak. Dan heb je geen andere oorzaak meer nodig. Gewoon het niet kunnen stoppen wordt het probleem. 

Ik denk hierbij aan de animatie 'hoe werkt een verslaving'

 

als het figuurtje het 1ste gele bolletje op zuigt zo voelt bij mij mijn 1ste flesje wijn aan nog steeds na al die jaren

Op 8-11-2025 om 08:50 zei lady jane:

Ik ken maar heel weinig mensen die genoeg discipline hebben om regelmatig
oefeningen te doen, zeker meditatie. Als dat het hardst nodig is, kost het de meeste moeite.
Terwijl het wel helpt. Maar nadat het helpt denken vele mensen dat de stress nu wel weg is en ja
dan hoeft het niet meer, toch?. Ook herkenning hier dus. Zoals het ooit met stoppen ging.
Als het stoppen me hielp, dacht ik dat een beetje wel weer kon.
Inmiddels zijn yoga, sauna en zwemmen mijn nieuwe meditatiemomenten geworden en is mijn
leven in evenwicht. En omdat dat hobby en passie in zich heeft kost het me geen/weinig discipline.
Ik bouw geen stress meer op, en ben gelukkig ook in rustig vaarwater vergeleken met destijds toen
omstandigheden van buiten af vreselijk waren. Een en ander heeft vast met elkaar te maken ook.
Veel vrije tijd hebben is ook niet verkeerd, en geen financiele zorgen meer ook.

ik heb aan beide bovenbenen een ontsteking als gevolg van het drinken

ik blijf elke dag mijn oefeningen doen omdat het helpt en ik wil dit niet meer mee maken

Ach scheisse @Oskar 🫠

Er zit wel iets in wat Quinn zegt, maar was er een aanleiding voor? Hoe voelde je je in de uren (dagen?) daarvoor? En zie je parallellen met voorgaande keren?

Het is altijd zo extreem bij jou, wat mij het idee geeft dat iets zich over lange tijd ophoopt, wat er dan allemaal ineens uitkomt zogezegd.

Zo gauw je weet wat zich ophoopt zou je er in theorie in een veel eerder stadium iets mee kunnen doen. 

😔 wat erg, je ging zo goed. Gelukkig is het goed afgelopen. Hoe voel je je vandaag. Nu weer de goede kant op, dat gaat jou lukken, ☕ alvast voor jou. 

Potverdrie Oskar. 
Zomaar als een donderslag bij heldere hemel? 

Bek op het stuur en fietsen maar weer dan. 
Sterkte thuis ook, want ik denk dat mevrouw Oskar niet erg blij was je zo thuis te krijgen... 

@Oskar, volgens mij rommelde het al een tijdje, ontevredenheid over...

Je weet waar je het voor moet doen.🌻

dag 1 weer, na al die andere droge dagen
zet m op Oskar

Een duidelijke aanleiding of trigger voor mijn trieste uitspatting zie ik niet. Ik leef kalm en tevreden, de laatste dagen en weken was dat niet anders. In de ochtend had ik eerst mijn zoon nog geholpen met zijn wiskunde. Toen hij naar school vertrok was ik alleen thuis. En van daaruit weer die verrekte gedachte: nu zou het kunnen. En dan gaat het razendsnel in mijn hoofd. Dan neemt de drankzucht direct volledig de controle over. Natuurlijk had ik gewoon kunnen denken: laat dat nou uit je hoofd stommerd, doe het gewoon niet. Maar binnen enkele minuten is het kwaad al geschied. Ik ben overgeleverd aan mijn eigen ratten.

Ik heb niet de indruk dat ik dingen wegdruk, en stress heb ik zelden. Maar ondanks dat blijf ik toegeven aan de neiging waarvan ik weet dat het mij helemaal niets zal brengen buiten narigheid en ellende. Trefzeker op ramkoers.

13 uur geleden zei Quinn:

Kapot maken om weer te kunnen voelen hoe hard je het koestert?

Zoiets heb ik mij ook wel eens bedacht. Dat ik mij in het ravijn stort om daarna, als ik er weer moeizaam ben uitgeklauterd weer extra te genieten van het uitzicht.

Erg rationeel is het allemaal niet. Temeer omdat elke keer het moment dichterbij komt dat alles definitief stuk is.

2 uur geleden zei karin123:

@Oskar, volgens mij rommelde het al een tijdje, ontevredenheid over...

Je weet waar je het voor moet doen.🌻

Zelf heb ik niks horen rommelen. En ik was ook de afgelopen tijd best heel tevreden met mijn leven.

Ja, ik weet donders goed waar ik het voor moet doen. Zoals ik ook donders goed weet hoe stom ik ben op het moment dat ik toch weer een fles openschroef. En dat maakt het zo eng.

Heb je wel genoeg gegravelbiked de afgelopen weken? Misschien ligt het gewoon daaraan 😁

Oei @Oskar, ook nog in de sloot belandt. Beschamend denk ik, achteraf gezien. Wat moet je je vandaag rot voelen. Kom je de dag een beetje door?

Niet opgeven liefste knakker van de hele wereld. Eens is het écht de laatste keer.

X

Ha, alsof ik advies kan geven. In elk geval sterkte met de gevolgen @Oskar proberen uit te vinden wat je ervan leren kunt.

Wel blij om te horen dat twee mensen je uit de sloot hebben geholpen, je zou de eerste niet zijn die dronken zo tot zijn einde komt. 
Opstaan en weer doorgaan. 

Alleen thuis zijn en een paar minuten later drinken. Dan staat er in huis al ergens alcohol? Moet dat niet weg?

En nooit meer alleen thuis zijn gaat niet lukken denk ik. Wat kun je doen in die minuten dat je gaat van denken ‘nu kan het’ naar de fles openschroeven? 

Van tevoren iets anders plannen als je weet dat je alleen thuis gaat zijn?

Toch apart dat zo gauw je eindelijk alleen bent de remmen losgaan. Misschien de remmen losgooien met je vrouw erbij? Samen een cursus salsa of improtheater?

Ik herken het van sommige eetbuien die ik heb. Gaat razendsnel: je staat erbij en kijkt naar jezelf als het ware. Er is dat moment daarvoor. En waarschijnlijk nog iets eerder nog één. Dan kunnen we bewust besluiten het niet te doen. Dat lukt vaak wel toch? Waarom die ‘somse’ momenten niet?

Sterkte man. 

Ik ben ervan overtuigd dat het in het onderbewustzijn wordt voorbereid. Want die fles is er dan al, of die kilo drop.

Als je je onderbewustzijn nou zover krijgt dat het bijtijds toegeeft wat het van plan is... 🤔

Ik heb ooit een man gekend uit een dorp verderop. Hij was kapper en zat in zijn vrije tijd vaak op de racefiets. Een leuke kerel maar hij had een groot probleem. Hij zoop zichzelf ongeveer 4 x per jaar helemaal aan gort. Dat duurde dan een week ofzo en dan was het weer over. Op het laatst is zijn vrouw van hem gescheiden want die kon er niet meer tegen. Hij kreeg scharrel met een vriendin van mij en toen zat zij met het probleem opgescheept, maar hun hadden een LAT relatie dus dat was te doen. Tot iemand hem op een morgen in april in een struikgewas vond in een tuin vlakbij haar flat. Hartstikke dood.  Waarschijnlijk was hij op weg naar haar flat en is daar gewoon gaan liggen en onderkoeld geraakt. Mobieltjes waren er nog niet in die tijd anders had hij misschien nog kunnen bellen. Zij vertelde later dat hij alles dronk waar alcohol in zat en dat zelfs spiritus niet veilig was als hij zo'n bui had. Ik was erg ontdaan toen ik dit hele verhaal  hoorde maar ik leerde later in de jellinek kliniek dat je de zogenaamde kwartaaldrinkers hebt. En daar doe jij me nu ook een beetje aan denken @Oskar Ik hoop oprecht  dat het met jou niet zo afloopt! 

Intussen zit ik alweer boordevol goede moed. Dat is het gekke. Dat schakelen tussen helder wit en pikzwart in zo korte tijd. Negentig dagen gaat alles prachtig en dan 'ineens'(?) knalt Koning Alcohol binnen en legt alles lam. Ik ben blij dat ze zon alweer wat schijnt, maar wil uiteraard niet verder alsof er niks is gebeurd. Niet lijdzaam afwachten tot de nieuwe implosie zich weer even plotseling zal aandienen. Daar wil ik mee aan de bak. Contact gelegd met verslavingsinstelling. Hopelijk is daar een goede psycholoog die de boel in mijn kop wat beter begrijpt dan ikzelf. Huisarts belt morgen terug voor broodnodige doorverwijzing. 

Gisteren zat ik thuis met met jongste zoon die ziek is. Dat gaat mij altijd wel goed af. Zorgen voor een ander. Voor mijzelf zorgen: dat is andere koek.

Triest verhaal @MaryArt. Ik hoop niet zo te eindigen. Maar tegelijkertijd besef ik me wel dat met vreemde uitspattingen zoals eergisteren dat ik niks kan uitsluiten. Normaal gesproken drink ik met de gordijnen dicht en de deur op het nachtslot. Maar ook hierin schuif ik op richting roekeloosheid.