Nieuw hier

Meepraten?
Log in of maak een account om gesprekken te starten, te reageren en te volgen.

.

Je bent een mooi mens..geen twijfels over

Bedankt voor het delen! Wederom volop herkenning in wat je schrijft!

.

❤
Mooi onder woorden gebracht kruidje
Ik was gister al aan het scharrelen op jouw draad .... Waar blijf je toch leek ik te denken.
En daar ben je !
Welkom terug !

.

de perfekte stopper
die het meteen lukt
dat raakt me Kruidjeroermeniet
zou die bestaan?
Ik kan het me niet voorstellen
eerlijk gezegd.
Als ik mijn eigen pogingen alleen al tel,
wat me niet lukt dus, zoveel waren het er.
Waarom trappen we toch in het vergelijken?
We doen meestal onszelf daar tekort mee.
Jij bent jij en ik ben ik.
Vandaag,
niet dus

.

Inderdaad mooi omschreven, een kijkje in jouw proces ADB te worden!
Wat vervelend voor je dat je zo aan het rommelen bent, maar misschien ook wel heel waardevol om te merken dat je dat dus zomaar kan overkomen. Ineens zit je er weer middenin en moet je weer op opnieuw beginnen. Hoop voor je dat je net als GD het dit keer sneller/ makkelijker op kan pakken. Het is je gegund.
Mijn uitglijders hebben mij sterker gemaakt blijkt nu, ook al ben ik nog maar een kleine 3 mnd onderweg, tegen mezelf zeggen dat ik nooit meer ga drinken zorgt niet meer voor een bijna hyperventilatie- aanval!

Klopt hoor Kruid...stoppen is het makkelijkste..
Gestopt blijven is andere koek.
Gestopt blijven is ohh zo jezelf leren kennen..overal doorheen gaan
Alles voelen wat er is...en wanneer voelen we het meest
Als we alleen zijn
Alleen zijn en drinken is ook weer zo gewoonte die door doorgebroken moet worden
He kruid..je bent de weg niet kwijt...je bent zoekende
Nu weer werken aan je valkuil..deze kom je vaker tegen.
Weet dat ik heel veel aan mindfullness heb gehad
Leren om te voelen...alleen met mezelf
Best eng..iets wat ik nooit kon
Voelen wat ik voel...bewust..en er laten zijn omdat het er is
Dat gaf mij rust van binnen
Ook het alleen drinken...herken ik als wat ik eigenlijk niet mag.
En dat leverd spanning op...spanning leverd weer andere stofjes op...een stofje waar vele mensen niet vies van zijn.
Ik snoep het liefst nog alleen..waarom...onbewust leverd me dat meer op..bepaalde spanning(mijn valkuil)
Gek hoe een mens in elkaar kan zitten.
Waar een wil is ..is een weg
Voor jou..voor mij
Jezelf echt leren kennen doe je niet in een paar weken...
Er is maar 1 Kruid...zuinig op wezen
Succes

Hut

Herkenbaar wat je schrijft! Lees je draad graag en volg je! Zet hem op! X

.


.

.

.

Hoi Thee,
Misschien een beetje raar. Maar het wandeluurtje van jowan helpt erg goed om op gang te komen. Alleen zou ik het doen bij daglicht en niet in het donker. Misschien hebben die nare gevoelens te maken met het laatste jaar van je opleiding en misschien (ik speculeer) een vorm van perfectionisme. Het laten liggen en niet aan beginnen omdat je het te goed wilt doen in combinatie met de laatste loodjes. Kijk wat je kunt doen voor de opleiding voor slechts een uurtje. Voer het uit zonder zorgen te maken wat je voor het tweede uurtje kan doen voor de opleiding. Het tweede uurtje komt morgen wel. Het denken daarover ook. Mocht het teveel zijn, even tussendoor 5 minuten een afwasje doen of opruimen.

Dank je wel allemaal voor de reacties.
T'ís een beetje tegen mezelf roeien, tegen de stroom in en nog regen ook...da's mooi gezegd...
Ik probeer inderdaad de lat laag te leggen en te accepteren dat het nu even anders loopt dan ik zou willen...
Rustig blijven..morgen weer een dag en ik weet dat er dan ook weer meer rust en ruimte komt...

Kruid..telkens een stap verder..telkens iets meer gevoel toelaten
Telkens weer iets van onrust voelen als geen genoegdoening krijgen
Hoe rot dat voelt..wetende dat je erdoor heen moet...dat onrustige he..oeh soms bijna niet te doen
Toch laat je steeds meer toe...dat weet je
En de rust die je ooit in drank hebt gevonden vind je niet meer terug...als je van de vrijheid hebt kunnen ruiken
Draai vinden in het nuchtere wereldje..vooral al je in je uppie bent..
In mijn uppie had ik ook de grootste moeite...niet het alleen wezen vermaak me prima...maar dat onrustige...pff
Toch ook dat gaat over
Weet dat ik me altijd moet afvragen wat is er nu werkelijk aan de hand
Meestal is er wel wat..en ja...dat moet er even zijn.
Even de aandacht hebben om vervolgens weer rust te hebben
Kruid je gaat goed..ook al voelt het vaak niet zo
Zet um op

Kruidje, .

.

Zeg dat wel! Wel weer mooi beschreven thee!

En dan nog de 'kick'...euforie bij nieuwe dingen...met beide handen aangrijpen er vol voor gaan en als het nieuwe eraf is verslapt de aandacht en inzet.
Poe...dat was ook een inzicht...dat durven onder ogen zien. Een patroon wat er al veel langer zit.
En dan nog bedenken hoe daar mee om te gaan, want dat komt terug in meer dingen in je leven natuurlijk.
Dit vind ik zo herkenbaar in je verhaal. Als de euforie van het nieuwe eraf is, dan volgt ook bij mij verslapping. Zelf ben ik er nog niet helemaal achter wat dit nu precies is, maar het al herkennen is al pure winst. Want het belemmert me.
Zo had ik een studie opgepakt om te ontdekken of ik mijn droom kan waarmaken, dat is een paar weken goed gegaan. Nu ligt dat weer helemaal stil.
Bij mij heeft het ook te maken met veilig en onveilig. Mijn oude patroon is zo veilig en vertrouwd en het nieuwe onbekend dus voor mij heel onveilig.
Wat ik wel weet is dat ik het oude niet meer wil, dat donker. Ik verlang naar het nieuwe, het licht. Nu nog ontdekken hoe ik dat moet doen, want het lijkt net of ik opnieuw moet leren leven. Dat lijkt niet zo, dat is zo.
Dankjewel voor het delen van jouw proces.

.
Meepraten?
Log in of maak een account om gesprekken te starten, te reageren en te volgen.