Dat snap ik hoor Claartje. Maar elke bijdrage is fijn, als je er zelf tenminste ook iets aan hebt.

Bij wat je nu schrijft denk ik: ja, ik pak het wel erg rationeel aan. 

O nee, ik pak het ook op andere gebieden aan.

Wil ik weten waarom ik dronk? Ja, natuurlijk. Maar vooral: welk mechanisme zou me weer aan de zuip kunnen krijgen.

Nou ja, enzovoort.

Hoe dan ook: droog is droog!!

Ik vond het een leerzame dag, dank jullie wel!

(duim omhoog is kwijt!)

Hier :

Een wiskundeleraar moet handenwrijvend aan de slag gaan als een leerling vraagt: waarom!!!

Maar ik heb het ook: als ik iets snap kan ik het makkelijker accepteren.

Waarom kunnen negen van de tien mensen gewoon drinken, en ik niet. Hoe zit dat.

Maar Claartje, pleur er maar af en toe een nuchtere uitspraak doorheen hoor. Fijn! Blijf ik op de grond.

Hier :

Hoe kom jij daaraan??

ik ken m pas sinds ik kort whats-app

dus ja dat mobieltje doet het hem☺

Misschien geeft de moderator hem alleen vrij als je heel positief bent. Ik ga mijn best doen.

De kans is groot dat dit in heel veel opzichten een heerlijke dag wordt! (Echt hoor)

Ik wil die verslaving begrijpen, juist omdat er zoveel willoosheid aan kleeft, niet om het af te schuiven. De verantwoordelijkheid ligt bij mij en schuld speelt geen rol.

Fijne dag allemaal met opgeheven hoofd en dito duim!

Wilskracht kan je ook zo lekker tegen werken. Als in, ik bepaal zelf wel wat ik doe. Motivatie is dan een betere boei.

Ja, klopt, Quinn! Ik bepaal zelf wel wat ik doe en je leeft maar een keer: proost!

Ja Basta, dat dus. Uit de categorie, minder handig. proost met beker koffie

Ik vraag me soms af of ik die verslaving beter kan begrijpen. Wil er grip op krijgen en niet meer moeten lossen. Aan de andere kant zou ik het ook soms simpel willen zien en gewoon kunnen zeggen, drink gewoon niet en alles komt goed.

Precies om dit vetgedrukte en onderstreepte zinnetje heb ik me een hogere macht gecreëerd.

Middels de 12 stappen, een hogere macht zoals IK hem begrijp... of eigenlijk liever gezegd, zoals ik hem NIET begrijp.

Alles komt goed.. Niet omdat ik het begrijp of begrijpen wil, maar vanuit vertrouwen. De dingen gaan tóch zoals ze gaan.

Of ik het nou begrijp of niet.

Drinken deed ik uit onvrede. Onvrede ontstond vanuit wantrouwen. Wantrouwen vanuit het wél of niet eerlijk zijn van wat mij overkwam.

Door de afweging "eerlijk - niet eerlijk" weg te nemen en daarvoor in de plaats vertrouwen in "alles komt goed" te zetten

had ik mezelf het recht ontnomen om een oordeel te vellen en daarmee ook het recht ontnomen om "zielig" te zijn. En daarmee

dus ook het recht om te drinken. Drinken, vluchten, viel niet meer te rechtvaardigen.

Door te vertrouwen drink ik gewoon niet en komt alles goed.

Leuk en fijn is een ander verhaal, maar niemand heeft mij een alleen maar leuk en fijn leven beloofd.

Ik vind het om te beginnen heel fijn dat we weten dat er honderd vormen van alcoholisme zijn, en dan weer duizend manieren om daarmee om te gaan. Met dat als uitgangspunt hoeft niemand zich schrap te zetten of op safe te spelen. Dank jullie wel daarvoor!

Want, wat is het toch een kwetsbaar en gecompliceerd gedoe, die verslaving.

"Drinken deed ik uit onvrede."

Misschien moet mijn kop eens uit het zand, maar ik denk dat ik niet uit onvrede dronk. Eerder uit ingesleten gewoonte/verslaving, gecombineerd met een ongezonde reactie op elke dopamine-belofte.

​Los daarvan herken ik ook: Ik ben zielig dus ik mag drinken.

(Die komt uit de categorie 'minder handig' van Quinn.)

Nee niemand heeft dat inderdaad beloofd. Ik ging er wel als klein kind vanuit dat het leuk zou worden, het was tenslotte leuk. Met de tijd leg je je erbij neer dat niet alles leuk en fijn is en probeer je om te gaan met de

minder leuke dingen in het leven.

Ja, en toch: het leven is nog steeds zo leuk kom ik achter. Soms piepen die momenten er de laatste tijd weer even tussendoor. Kan zijn als ik aan het wandelen ben, of als ik de geur van buiten opsnuif op het moment dat die echt binnenkomt, of zoals gisteren toen ik met het gezin buiten zit te eten en ik mijn jongste volop zie genieten van ons gesprek. Die kleine momenten dat je geluk o.i.d. weer voelt, in het nu. Bijna euforisch voor een seconde of wat. Dan bestaat er even niets anders, ook de minder leuke dingen niet.

Mooi, Sita.

Ik ben het even kwijt, maar jij zit ergens héél ver weg hier vandaan, toch?

Over irritatie: (ooit ergens gelezen, maar ik weet niet meer waar.)

Irritatie is een klein, keffend hondje dat de uiterste grenzen van jouw terrein bewaakt. Om het huis zelf te bewaken heb je een grote pittbull, dus dit kleine keffertje is er echt alleen voor de buitenrand.

Als hij blaft, (en dat doet hij snel, dus niet alleen bij onraad) kun je drie dingen doen:

Keihard roepen dat hij stil moet zijn.

Negeren.

Even gaan kijken wat er aan de hand is.

Het laatste kost tijd, maar werkt het best. Meestal is het loos alarm. Hij is als puppy geschrokken van een kikker die op zijn kop sprong, dus zodra hij nu een kikker ziet, slaat hij aan. Echt gevaar herkent hij soms niet eens, dat gaat hij kwispelend tegemoet.

Je kunt om hem lachen, en je wilt hem voor geen goud missen, maar het zou fijn zijn als hij wat minder snel en schel blafte.

Dat was het.

Als iemand mij irriteert, denk ik nu: is er echt iets, en moet ik er iets van zeggen? Of is het gewoon een kikker en zegt het alles over mij en niets over die ander. Even 'ernaar toe' dan maar.

Ik heb er trouwens een grote hekel aan om geïrriteerd te zijn, ik word er onaangenaam van.

quote;Ik heb er trouwens een grote hekel aan om geïrriteerd te zijn, ik word er onaangenaam van.

Dank je wel, Lars! Mooie roos, ik snij 'm schuin af en dan mag hij in de aller-allerlaatste wijnfles die ik bewaard heb.

(morgen bloemenmarkt, ga ik een roos kopen)

Ik heb ook al de Basta-tas van Yogajuf besteld, als mascotte.

Streng bericht aan mezelf:

Elk glas alcohol opent opnieuw de deur naar de drankhel, echt elk glas.

Ook het glas van 'eentje kan wel, daarna gewoon weer nul'

Ook het glaasje dessertwijn, want dat is eigenlijk geen drank.

Ook het glas champage op de bruiloft, want je gaat toch niet proosten met thee.

Zelfs dat halve glaasje wijn tijdens een etentje, gewoon voor de smaak.

Al is het maar een slok uit andermans glas....

Hou jezelf niet voor de gek: je bent al twee maanden nuchter, je leeft eindelijk weer het leven dat je wilt leiden, zonder verslaving, zonder wanhoop, als je één slok neemt telt geen enkele smoes, dan open je met je volle verstand de deur naar de drankhel.

wat bazel je nou basta

dat laatste glas heb jij al lang op

hier gaat het om, quote;

Hou jezelf niet voor de gek: je bent al twee maanden nuchter, je leeft eindelijk weer het leven dat je wilt leiden, zonder verslaving, zonder wanhoop, als je één slok neemt telt geen enkele smoes, dan open je met je volle verstand de deur naar de drankhel.

Ha, ha, met lady Jane kun je een oorlog winnen!

Zonder gebazel, al ruim zeven jaar, zag ik net.

Drank voegt niks toe...dat weet je.

Mooi om te lezen..streng bericht aan mezelf

Ik schrok ervan! Wat nou weer?!

Gelukkig werd de essentie er ff uitgehaald door LJ 

Nee gekkie, het was een aanloop.

Eerst even bazelen en dan... Essentie!!

Ik vind het zo fijn dat het me gelukt is om de knop om te zetten. Het was echt afschuwelijk om in de klauwen van een verslaving te zitten. Niet vergeten hoezeer het me beheerste, niet denken dat het zo erg nou toch ook weer niet was.

Want dat klopt niet, het was heel erg en het is heerlijk om eruit te zijn.

Waarom begon ik dan in hemelsnaam altijd weer?

Ik weet het niet precies, maar nu is het klaar, basta.