Dank je quinn  duidelijker  voor mij ' excuus als ik dan zo kortzichtig  schreef  ga je c dan  verlaten  

@Lieke7777 dat is okay, je kon immers ook niet weten hoe het zit? Geen zorgen.

@Cleo66 ai, de diepte in op de vroege ochtend. Ik ben gaan drinken toen ik een jaar of twaalf was, de eerste keer was fantastisch, stomdronken en volledig van de wereld. En dat is vrij lang mijn grootste behoefte geweest, van de wereld raken. Weg, van alles en iedereen, weg van mezelf. Die behoefte is er nog steeds, maar niet meer altijd helemaal vooraan. Het zal elkaar versterken ook. Weg willen, depressies, drank, suïcidale gedachten, andere drugs... 

Je vraagt of het een rol heeft gespeeld in het accepteren van mezelf. Ik heb het gevoel dat ik daar nog steeds aan moet beginnen. Maar daarvoor moet eerst de schil er weer af en dat doet zeer. Begin vicieuze cirkel opnieuw. Snap je?

Ik ben heel blij voor je dat je gesprek met D.  goed is gegaan

De schil mag misschien wat losser Quinn?

De cirkel is misschien minder vicieus dan wat jij nu aanneemt?
 

@Cleo66 ik heb genoeg problemen met mezelf, maar mijn geaardheid is daar niet één van. Hoe kom je daar zo bij? 

@lady jane losser in plaats van weg, niet van nul tot honderd, middelen. Thanks.

4 uur geleden zei Lieke7777:

Dank je quinn  duidelijker  voor mij ' excuus als ik dan zo kortzichtig  schreef  ga je c dan  verlaten  

Waarom c verlaten, het kan toch beiden zoals zij leven?

Vind het alleen maar fijn om te lezen dit voor @Quinnen voor allen om hem heen. Zal niet altijd gemakkelijk zijn. Ik zou bv stik jaloers zijn denk ik.

Lees eens terug  @Smaragd waarop  ik mijn reactie  gaf ..

@Cleo66 nee, mijn verknipte zelfbeeld is er door mijn vader zaliger stevig ingeramd. Helaas zo stevig dat ik het nog altijd niet aan heb kunnen passen. 

@Smaragd hebben @Lieke7777 en ik al uitgepraat. Ik zou trouwens ook stikjaloers zijn, maar c is gelukkig hartstikke monogaam.

Sorry @Lieke7777, heb het dan idd verkeerd gelezen.

@Quinnmaar is hij dan nooit jaloers of kribbig als je daar zit? Lijkt mij zo lastig alhoewel, hij heeft dan ook zijn eigen tijd/privacy en kan zijn dingen doen. 

Ik wil eigenlijk ook  niet totaal meer het claimende van een relatie wat bij mij de laatste jaren wel zo was.

Latten lijkt mij voor de toekomst de beste optie voor mij en dan idd gewoon een weekend ofzo samen. Ach ja zo moet iedereen het doen hoe hij/zij het wil doen. Je klinkt een stuk opgeruimder/geordend maar kan ook aan mij liggen natuurlijk.

Hoi @Quinn ik kom je even op jouw eigen draad opzoeken.  Je was de eerste die mij welkom heette.  Ik las dat je het moeilijk hebt.  Vandaar dit voor jou

Hoe is het @Quinn?  Er komt veel pijn naar het opperste oppervlak. Hou je je nog staande? 

Nauwelijks. Ben zonet wakker gebeld door de hulpverlening, het duurt nog een poosje met de wachtlijst. Ze zijn druk met urgente kwesties, mensen met dringende problematiek. Woensdag heb ik een afspraak staan bij de praktijkondersteuner van de ha, dat moest voor het doorverwijzen, geloof ik. Geen idee wat ik daar moet.

Ga nou maar gewoon naar die praktijkondersteuner en zeg zoals hier dat het nauwelijks gaat.

Hij/zij kan dan meer urgentie inzetten. Gewoon doen!

Praktijk  ondersteuner  is iemand  die  je kan helpen  naar je kan luisteren .

Vertel iig dat het niet gaat jammer dat je te horen  krijgt  dat hulpverleners  druk zijn met urgentere kwesties voelt alsof  je niet meetelt  en gewoon maar achter  aan moet schuiven  . 

Waar denken  ze aan mbt hulpverlening  ?

Ik ga ook wel. Als ik nuchter ben, skip ik nooit een afspraak. En probeer ik op tijd te komen ook... Denk alleen niet dat deze dame mij iets nieuws of nuttigs kan vertellen, maar wie weet. 

Waar ze aan denken weet ik nog niet @Lieke7777 een paar jaar geleden deed ik emdr, maar dat ging totaal niet. 

Vervelend die wachttijden...ik heb zelf positieve ervaring met praktijkondersteuner. Maar dat was een doortastende, confronterende persoon.  Daarna wel ander traject in. Geef het een kans.

Dank je @kruidenthee67 ik ga het echt heus serieus proberen. Want ja, ik wil echt graag uit dit komen. Maar tegelijk ben ik er zo moe van.

Hoe gaat het met jou? Ik zie je maar weinig de laatste tijd, lijkt het.

Met mij gaat het goed.  Dank voor het vragen.

Qua alcohol zeker. Het is geen optie meer. Voor de rest zijn er ups en downs. Dat verandert misschien niet wezenlijk door nuchter te zijn. Maar wel de manier waarop ik daar mee om ga.  Die is hoe dan ook beter dan in de periode dat ik nog dronk.  Sommige issues kan ik nu wel beter aanpakken. Accepteren ook. En vallen er ook kwartjes die niet zouden vallen als ik nog zou drinken.

Ik lees nog wel veel mee. Maar neem ook wel afstand. Het voelt ook wel logisch voor mij om dat zo te doen. Helemaal loslaten kan ik het nog niet. En is het ook nog wel helpend om het lijntje open te houden.  En ik leer ook...wel of niet reageren, wat raakt me en waarom? 

Quinn, ik hoop echt voor je dat het je lukt om langere tijd de alcohol te laten staan. En dan je shit te ordenen...hoe dan ook. Op een manier waardoor het je niet meer belemmert om het leven te leven.  

Keep up the good work.

Ja, begrijpelijk wel dat je langzaam vanzelf afstand neemt. Tenslotte ga je zelf verder en her moet moeilijk zijn om steeds de mensen weer te lezen die blijven steken. 

Blij dat het goed met je gaat. 

Het leven leven. Niet overleven. Niet doorkomen, elke dag opnieuw. Leven, in z'n geheel, met alles wat erbij hoort.

Ik durf niet.

Om te leven, moet je kunnen hopen, dromen, verwachtingen koesteren ook. 

Ik durf niet. Ze gaan zo gemakkelijk kapot.

Om te leven, voluit, diepte en hoogte, moet je open, delen.

Ik durf niet. Wat als mensen me echt zien. 

Meer denkstof. Wellicht ongezond.

Je durft (nog) niet.

Ik vind je juist een heel leuk mens, al heb ik je nog nooit gezien. Je "zijn" vind ik erg prettig. Maar goed daar heb jij ws ook nu niks aan.

Knuffel.

Hoi! Morgen de praktijkondersteuner dus.

Als er een echte klik is dan is dat het belangrijkst. Hij of zij kan je dan helpen ‘in de lucht te blijven’  de komende tijd en goed een eventueel vervolgtraject uit te stippelen samen met jou. 

Je zet me trouwens wel aan het denken over het al dan niet in therapie gaan. Verwerk je bepaalde trauma’s ooit echt?
Moeten emoties per se een plaatsje krijgen?
Wat is haalbaar en realistisch. Wat wil je eruit halen voor jezelf.

Ik denk er zelf over na of ik nog bij de hulpverlening aan zal kloppen en neig er sterk naar om als ik dat doe voor het praktische te gaan. Nadruk leggen op mijn kunnen blijven  functioneren als ik bv ooit met pensioen ga. 

Iets waarbij ik structuur kan blijven vasthouden en waaruit ik zingeving kan halen. Anders word ik harstikke gek.

Het liefst wil ik het allemaal achter me laten en doen alsof er nooit iets is gebeurd. Maar dat lukt me al zo lang niet. Misschien met goede pillen wel. Geloof dat ik dat het liefste wil. Niet weer alles overhoop halen en proberen te verwerken. Gewoon een dikke laag watten erover en negeren. 

Maar er speelt meer natuurlijk. Depressies ben ik vast niet zo ineens kwijt. De er een eind aan maken gedachten ook niet. Het slechte zelfbeeld, zelfde verhaal.

Tenzij er inmiddels briljante pillen zijn. Drank? 

Raak je depressies en slecht zelfbeeld dan kwijt met drank? Dat is nieuw voor mij! Waarschijnlijk dronk ik verkeerd dan...?

Watten erover ok maar die moet je ooit ook verversen en wat is er pijnlijker dan ingegroeide watten eruit prutsen?