Ik lag in het ziekenhuis, ben nu net thuis. Ik ben helemaal met de billenbloot gegaan en schaam me kapot. Te maken gehad met hele vervelende medici wat ik niet had verwacht en nu aan een hoge dosering thiamine. Ik ben nu 30 uur clean. Cold turkey. Ik mag oxazepam nemen bij onrust. Er is geen externe begeleiding. Alles op wachtlijst. Niemand die me monitort nu. Ja wel afgelopen dagen. Ben van 3,4,5 flessen wijn soms naar 2, 1 en nul gegaan in hele korte tijd. 30 uur geleden mijn laatste drank ingenomen en nu is het klaar. Ik heb de hele nacht wakker gelegen en gezweet. Als het tijd is voor mijn oxazepam begin ik wel wat te trillen. De arts zei dat ik nog een delier kon krijgen en nog insulten kon krijgen. Mijn partner moest mij maar bijstaan en oxazepam geven zo nodig. Verder is de huisarts, mijn therapeut en psychiater ingelicht en ben ik echt uit de kast om zo maar te zeggen. De schaamte is enorm.

Kan iemand me vertellen en geruststellen over die delier en tremors en insulten na 30 plus uren abstinent te zijn? Is die kans er echt nog? Kan ik dingen ondervangen met oxazepam? Het plan wordt maandag pas weer hervat alles is het weekend dicht. Als er wat is moet ik de spoeddienst maar bellen. Ik voel me heel kwetsbaar en alleen.

Ik heb een delier gehad. Dat was wel raar maar niet heel beangstigend hoor. Ik ben later gaan opzoeken wat er precies gebeurde en begreep dat mijn ogen rare dingen zagen die ik interpreteerde als rookkringels en bewegende objecten, omdat de signalen van mijn ogen weer op grotere sterkte in mijn hersenen binnenkwamen dan ik waar ik daarvoor aan gewend was geraakt. Dat kwam tijdens de ontwenning doordat de dempende werking van de alcohol wegviel. Technisch gezien is het te vergelijken met ruis maar je hersenen kunnen daar van alles bij gaan interpreteren omdat je gewend bent op je ogen te vetrouwen. Het gaat vanzelf weer over. Mijn tastzin erbij gebruiken hielp ook: mijn hand tegen een muur leggen die ik meende te zien bewegen zorgde ervoor dat het beeld normaler werd.

De arts deed het overkomen of het levensgevaarlijk zou zijn. Ik ben ruim 30 uur helemaal cold turkey gestopt. Vannacht gezweet, gister heel erg beven, vandaag al stuk minder. Wel misselijk en buikkrampen. Ik voel me gek genoeg hyper terwijl ik helemaal niet heb geslapen. Ook een droge mond en geen eetlust. Verder redelijk oke. Ik lig op bed in airco en blijf daar een paar dagen tot ik uit de gevarenzone ben en daarna ga ik kijken hoe en wat. Iig therapie maandag en de rest vd week.

Wat ik zeker gehad heb gebeurde tijdens mijn eerste opname bij de Alexianen in de afdeling verslavingszorg. Bij het gaan zitten op een toiletpot zag ik blijkbaar zeer kleine vliegen voor mij vliegen, bij het weer rechtstaan was dit gedaan. Dit heeft enkele dagen aangehouden. Op andere plaatsen had ik het niet, toen ik dit mededeelde aan mijn verpleegster was ze bezorgd om mij. Ik kreeg Trazodone. Vitamine supplementen kreeg ik dikwijls, na het volledig stoppen heb ik nog zeer lang zweetbuien gehad. Bij het stoppen was ik wel bijna telkens in volledige opname. Verder denk ik dat iedereen wel wat anders reageert bij het stoppen. Ik heb nog andere klachten gehad tijdens het drinken en na het stoppen, zoals problemen met mijn zenuwen, geheugen en nog meer. 

Problemen met zenuwen heb ik ook en ook al jaren. Getest op neuropathie en dat heb ik. Soms overal maar bovenbeen is al geheel doof. Het gaat nog steeds ' goed'. Ik denk steeds van: gaat dit niet te makkelijk. Ik weet het niet. Ben jaren doodziek van die troep geweest. Kotsen en weer door en black-outs en wonden en blauwe plekken. Nooit was ik helder, nooit, jaren niet en geen dag en geen moment niet. En nu ga ik morgen dag 2 en een half in, ik ben dus gisteren nacht gestopt als in daarna niks meer genomen. En nu zit ik in de airco met oxa achter de hand en slaapmedicatie om een beetje te kunnen slapen hopelijk (dit deed ik altijd in combi met veel wijn dus dat wordt een uitdaging nu zonder want vannacht geen sec geslapen ook niet op hele hoge dosis dormicum)

Ik heb heel erg de behoefte om te praten dus als mensen me erdoorheen kunnen slepen dan heel graag.

Ik ben geen specialist, er zijn toch  hulpdiensten die telefonisch bereikbaar zijn? 

Ik heb dit al eerder geplaatst, ik heb geen ervaring met ergens lang op een wachtlijst te staan om me te helpen bij mijn verslaving. Ik mocht bijna steeds per direct in opname. 

Je bent goed bezig, het gaat beter worden. En als je van niet slaapt, nou en? Krijg je niets extra's van. Echt niet.

Komt vanzelf goed Ludovica. Rustig blijven. Ik denk aan je.

Ik moet gaan slapen. Wens je sterkte! Houd vol!!

Ik vind het vreselijk dat iedereen er nu van weet. Ik heb ze glashard voorgelogen al die tijd en nu ben ik van mijn troon geflikkerd. Hoe kan ik die artsen en therapeuten ooit nog onder ogen komen? Ik schaam me diep.

Misschien lukt dat als jij uit de molen stapt van drama denken.
Je hebt het vreselijk moeilijk nu, maar al die angsten gaan een eigen leven leiden als je hier niet mee stopt.
We gebruiken hier de uitdrukking; wat je aandacht geeft groeit.
Ga aandacht geven aan de verbeteringen die je voelt. Aan de dingen die je nog wilt gaan doen/ervaren.
Meer in het hier en nu leven. Doemdenken is fnuikend. En zet de achterdeur naar drinken op een kier.
Hup, dicht die deur.
Schrijf je vragen op een lijst en berg die op. Als ze er over een paar maanden nog zijn, kun je ze stellen bij
je hulpverlener. Dikke kans dat ze er niet meer zijn, of veranderd. Schaamte hoort bij dit proces. Maar je kunt
niks terug draaien. Ooit kun je misschien mensen die je hebt voorgelogen, iets uitleggen, of sorry zeggen.
Maar dat wijst de tijd wel uit. Je mag het verleden je nu niet laten belemmeren in het hier en nu, laat staan voor je 
nuchtere toekomstjaren. Hopelijk ga je snel begeleiding krijgen/zoeken. Je hoeft het wiel niet zelf uit te vinden.
Maar je kunt wel leren meer rust te brengen in je denken en doen. Mindfulness kan straks helpen meer rust erin te vinden.

Ergens in mijn leven besefte ik dat ik een zeer groot probleem had dat ik niet zelf of alleen kon oplossen. Ik zocht op allerlei plaatsen hulp, op het internet , bij de huisarts en wat later bij een psychologe. Het heeft veel gesprekken geduurd voor ik de volledige waarheid of probleem durfde uitleggen aan die psychologe. Ik draaide constant rond de pot uit schaamte, ik denk dat schaamte mij nog nooit geholpen heeft. Later toen ik een zeer groot alchohol probleem had en opgenomen werd op spoed had ik daarover ook weer schaamte. Het heeft dan nog enkele jaren geduurd voordat ik tegen hulpverleners echt open durfde te zijn. Ik wilde geen tijd meer verliezen door me te schamen. 

Ook schaamte hielp mij. Om nooit meer zo diep te zinken. Alles heeft n funktïe. Het is wat wij ermee doen of het pos. Of neg.uitpakt.

Schaamte en angst zijn killing en ziekmakend. Ik zelf heb hier na meerdere dieptepunten nog heel lang last van gehad. Knoop in de maag, wakker liggen. Maar het gaat echt over 

Slaap komt waarschijnlikk vanzelf wel op vrij korte termijn, want je lichaam heeft het hard nodig. Van veel mensen hier lees je ook dat ze na het stoppen enige tijd lang zich ook overdag moe blijven voelen. Dat kan weken of soms zelfs maanden aanhouden en is een goed teken, want het bekekent dat je lichaam veel energie gebruikt bij het herstel van de aangebrachte schade. Bij mij was het een week of vier en ik heb er maar gewoon aan toegegeven door het rustig aan te doen. 

In de vrijgekomen tijd kun je mooi uitpuzzelen wie je eigenlijk het liefst wilt zijn in de nuchtere toekomst waarmee je nu een start aan het maken bent. Bedenk bijvoorbeeld wie leuke voorbeelden uit je jeugd waren en of je daarvan ook iets van in jezelf kent. Bedenk ook eens hoeveel geld je uitspaart als het niet meer aan de drank opgaat en waarvoor je dat wilt gebruiken. Zet bijvoorbeeld maandelijks een belangrijk deel daarvan apart op een spaarrekening voor iets groters en besteed een kleiner deel gewoon aan keuke cadeautjes als beloning voor jezelf. Dat mag best, toch?

Het gaat best goed. Ik ben nu 50 uur clean ongeveer en heb af en toe als mijn pam is uitgewerkt wat last van onttrekking maar dat kan ook goed van de pam zijn. Verder tril ik niet, voel me niet raar ofzo, zweet wel veel maar het is ook warm. Slapen ging niet slechter dan anders, wel heel vroeg wakker. Nog steeds geen eetlust maar we komen er wel. Mijn darmen lijken iets rustiger, geen diarree en niet overgegeven ofzoiets. Ik slik B1 en ja ik wil gewoon nooit meer drinken. Punt.

Dat klinkt positief! Fijn om dat allemaal op te schrijven. Mocht je straks overmoedig worden dan kun je dit terug lezen. Dat helpt. Sterkte!