Wat kan de AA betekenen voor je herstel?
Meepraten?
Log in of maak een account om gesprekken te starten, te reageren en te volgen.
Goed idee Bor!
En ik zie opeens de naam Gwen...ach ja, Gwen, hoe zou het met haar gaan??
Op 3-4-2012 om 13:27 zei Kohtje:Wat kan AA kan betekenen voor mijn herstel?
AA heeft een programma voortgebracht dat bestaat uit 12 Stappen waarmee ik mezelf totaal anders in het leven kan zetten. Het is niet zozeer AA als wel dat programma dat voor mij levensreddend is. Het programma leert me mijn ziekte verslaving te onderzoeken, niet in m'n uppie, maar met de hulp van andere herstellende verslaafden die soms veel meer, soms minder ervaring hebben met het werken met de Stappen.
Ik heb geleerd dat alcoholisme niet mijn probleem is. Alcoholisme is slechts een uitingsvorm van een veel dieper gaande en wijder vertakte ziekte. Alcohol is slechts een middel waarmee ik de problemen die mijn ziekte me geeft, verdoof.
Door te stoppen met drinken ben ik de onderliggende problemen nog niet kwijt. Sterker nog, ze komen dan tot me zoals ze werkelijk zijn.. zo hevig, dat mijn eerste reaktie zal zijn om te willen gaan drinken, zodat ik die werkelijkheid maar niet hoef aan te gaan. Deze eerste reaktie leert me dat ik, als ik wil stoppen met drinken, die werkelijkheid anders moet gaan ervaren. Anders ervaren, want de werkelijkheid zélf kan ik niet veranderen. Ik kan alleen mezelf veranderen.
De belangrijkste ingrediënten van mijn verslaving zijn obsessie (het allesoverweldigende verlangen om te drinken, zelfs als ik weet dat ik mijn leven aan het verwoesten ben) en dwangmatigheid (het onvermogen om te stoppen met drinken als ik eenmaal ben begonnen).
De obsessie laat mij keer op keer terugkeren naar mijn persoonlijke drug (alcohol) of één of andere vervanger daarvan, wat betekent dat als ik geen alcohol neem (zelfgekozen of door "overmacht") ik op zoek ga naar iets anders dat mij een instant-beloning geeft zoals bijvoorbeeld eten/snoepen, woede, dingen kopen, sex... om maar weer even die aloude bevrediging te ervaren. Vanwege mijn fysieke gevoeligheid voor drugs/alcohol en van alles en nog wat dat me maar enigzins GOED doet voelen, ben ik compleet in de greep van een destructieve macht die groter is dan ik ben.
Op deze manier kan ik dus inzien dat ik zowel mét als zónder alcohol mijn leven niet onder controle heb. Het 12-Stappen programma biedt mij een leidraad die ik geheel vrijwillig volg. Wil het programma werken, dan moet ik mij wel onderwerpen aan een aantal zaken die ik eerder altijd bij voorbaat al verwierp. Een van de eerste dingen was dat ik moest toegeven dat ik totaal verslagen was, dat het leven mij in een wurggreep had gekregen. Hulp bij anderen zoeken wilde ik alleen, als ik kans maakte die anderen op een gegeven moment weer te slim af te kunnen zijn.
Dit programma kent geen "te slim affers".. Ik heb het zelf gemerkt (eigenwijs als ik ben) en ik heb het vele malen bij anderen gezien (net zo eigenwijs): op het moment dat ik denk het programma te slim af te kunnen zijn, stopt het met werken.. en zodra het programma voor mij stopt met werken bevind ik mij op een glijdende schaal naar beneden, naar drinken. Dit hoeft niet meteen te gebeuren, maar ik zal dan elk probleem dat ik tegenkom weer aanpakken om MIJN manier, op de manier die MIJ het beste uitkomt, met als uiteindelijk resultaat dat ik weer net zo diep in de nesten zit als toen ik aan het programma begon.
Om er voor te zorgen dat het PROGRAMMA voor me BLIJFT WERKEN, zal ik ZELF aan het programma MOETEN BLIJVEN werken. Dat kan ik niet alleen, daar heb ik hulp van anderen voor nodig, zoals mijn sponsor, de mensen in de groepen (AA, NA, CA) die ook op hun manier aan het programma en hun herstel werken. Maar ook het geven van voorlichting in klinieken, het vertellen van mijn levensverhaal met de nadruk op mijn herstelperiode aan andere verslaafden, kortom het uitdragen van de boodschap van kracht en hoop. Want alleen door mijn ervaringen met anderen te delen kan ik behouden wat ik heb en kan ik groeien. Dit werkt trouwens vice versa, want ik kan groeien door naar anderen te luisteren en hún ervaringen proberen toe te passen in mijn dagelijkse leven.
Als ik het 12-Stappen programma nooit geprobeerd had, het geen kans had gegeven, was ik nu nog steeds in gevecht geweest met mijn verslaving zonder daar daadwerkelijk resultaten in te behalen. Door me open te stellen voor dingen die ik niet voor mogelijk houdt, geef ik mezelf een kans op herstel, op een prettig en hanteerbaar leven. En omdat ik geleerd heb om van mezelf te houden, vind ik dat ik me die kans niet mag ontzeggen. Maar daar moet ik dan wel wat voor doen.
Ik hoef maar één ding te veranderen: alles!
O ja, wat me ook enorm geholpen heeft om het in dit programma vol te houden, is het bezoeken van veel verschillende meetings. De ene meeting is de andere niet. Ook ben ik niet alleen bij AA wezen kijken (en luisteren) maar ook bij NA (Narcotics Anonymous) en CA (Cocaine Anonymous) Niet het middel is het probleem, de onderliggende ziekte is het probleem. Hoe meer meetings, hoe meer verschillende ervaringen en - bijkomend - hoe meer kennissen. Door me blind te staren op één meeting, op één groep, is het gevaar groot dat ik me, óf een buitenbeentje en/of niet welkom ga voelen, óf dat ik me een hele pief ga vinden in zo'n groep.... beide zijn niet goed voor mij. Nederigheid, onbaatzuchtigheid en anonimiteit zijn voor mij van levensbelang. Ik draag mijn kleine steentje bij en neem vele kleine steentjes mee naar huis om mijn eigen herstelhuisje mee te bouwen.
@Kohtje Ik bezoek geen AA groep. Nog niet tenminste. Maar dit stuk van jou vond ik onlangs en ik draag het al de hele week mee en herlees het. Hier zit zoveel in. Dank je.
Ook @Bor dank voor het 'uppen'.
Voor mij heeft het heel veel betekend in mijn herstel , ik ben er nog lang niet maar werk aan het 12 stappen programma sinds korte tijd samen met een sponsor en dat werkt er fijn samen hebben we al enkele keren aan stap 1 gewerkt .
Sinds ik bij AA binnen gestapt ben heb ik de nuchterheid behouden helaas kwam toen corona en baalde ik flink maar toen vlogen de online meetings uit te grond en heb ik mijn eigen groep online gevolgt plus dat ik aangesloten ben bij de AA statenweg Rotterdam online deze volg ik gemiddeld 2 a 3 keer per week online.
Heb al veel mooie mensen hierdoor mogen ontmoeten online en kijk er elke keer weer naar uit om samen met deze mensen een meeting te doen ik leer veel over mijzelf en anderen ik krijg inzichten in dingen die ik niet eerder ingezien heb.
Vanavond weer fysieke meeting hier kijk ik elke week naar uit .
Ik kan het van harte aanbevelen hoor de online meetingen . Misschien zie ik je daar een keer @Meadow Rotterdam staten weg is mijn online clupje .
Ja ' deze is niet alleen voor Rotterdam en omstreken. Ik ben er dinsdag avond iig .
Wat goed @Bor dat je weer open gaat stellen om een meeting te gaan volgen .
Ben echt trots op je ![]()
@Bor ben je nog een meeting gaan volgen ?
Wow en ?
19 minuten geleden zei Bor:Nee dat ga ik niet doen Lieke.
"What you see here
And what you hear here
When you leave here
Let it stay here!".
Jaha vraag ook niet inhoud maar bedoel idd meer of het je goed is bevallen nou zo te lezen wel ...fijn
Bam die is rakende ..
8 uur geleden zei knakker:Deze briefschrijver zegt dus dat hij het ook allemaal niet kan helpen, dat je van zijn drank moet afblijven, dat je hem maar gewoon met rust moet laten en je zelf maar een cursusje moet gaan doen om hem wat beter te begrijpen. Vat ik het zo goed samen?
Denk niet dat je het goed samenvat Knakker, Ik vind het een rake omschrijving van de rauwe werkelijkheid waarin de alcoholist en de mensen die van hem of haar houden in verzeild raken. De wisselwerking tussen de manipulatie enerzijds en het willen behoeden anderzijds. Beide partijen zijn verstrikt en dwalende in wat te doen.
De aanbeveling aan naasten om hulp te zoeken en of te accepteren kan paradoxaal genoeg ook de sleutel zijn tot hulp en in herstel komen van de verslaafde. Vaak genoeg houden de naasten mede de cirkel in stand doordat ze jarenlang zijn gemanipuleerd en daarin als het ware zijn meegegroeid. In hun wanhoop doen ze wat ze kunnen en blijven hopen op betere tijden. Wanneer naasten steun krijgen en leren niet meer mee te gaan in het verleggen van de grens komt rock-bottom in zicht en dat is spijtig genoeg altijd nodig om een kans te maken het tij te keren.
Men noemt het niet voor niets een familieziekte...
Het is geschreven door een dominee die voor mij wel weet waar hij over praat. Of het al dan niet door een alcoholist is geschreven doet voor mij niet zoveel terzake. De inhoud wel.
Verslaving is een ziekte @knakker dat is ook officieel erkend. Ik lees nergens in de brief dat de “alcoholist” zijn probleem bij de ander neerlegt en of verschuild achter de term ziekte, er wordt volgens mij alleen uitgelegd hoe een verslaafde in gebruik denkt en handelt, en daar zie ik eerlijk gezegd wel herkenning in.
Niemand is verantwoordelijk voor het krijgen van de ziekte maar is uiteraard wel zelf verantwoordelijk voor zijn of haar herstel, daar ben ik het ook zeker mee eens, ik ben het alleen niet eens met hoe je de zaken schetst, er is meer dan mein en dein, het is de tragiek van het effect op iedereen rondom de verslaafde incl. de verslaafde zelf.
“ alcoholistje ga eens aan de slag” of “de goedbedoelende die de alcoholist verder de vernieling in helpt” het is voor mij wat kort door de bocht zeg maar.
8 minuten geleden zei Renaldo61:@Maverick Wel een ziekte waar weinig begrip voor is. Zeker vanuit werkgevers. Daarom ook dat de verslavingskliniek niets lost. Op het briefje van werkonbekwaamheid staat alleen de naam de arts.
Helemaal mee eens Renaldo, Het is een ziekte waar mensen met het geluk dit niet te krijgen niet zoveel van begrijpen. Ik ben tegen mijn toenmalige directeur eerlijk geweest waarom ik er tussenuit moest en toen ik terugkwam op mijn werk was ik binnen 2 maanden “boventallig” toeval? Ik denk het niet.
Uiteindelijk een veel leukere baan teruggevonden dus achteraf heeft mijn eerlijkheid/naïviteit ook weer wat opgeleverd.
18 minuten geleden zei knakker:je bent niet verantwoordelijk voor het krijgen van de ziekte, maar wel voor je herstel' niet tegenstrijdig? Ik bedoel: zoiets zeg je bijvoorbeeld niet tegen een kankerpatiënt.
Jammer dit @knakker, het begint op een wedstrijd van de woorden te lijken voor mij. Uiteraard heb ik het met dit statement over de ziekte verslaving en niet over een ziekte waarvoor dit niet zomaar kan gelden Ik schrijf ook de ziekte en niet ziekte op zichzelf.
Ik laat het hierbij, ieder zijn mening.
fijne avond.
1 uur geleden zei knakker:De briefschrijver zegt letterlijk:
- "Lees mij niet de les; maak mij geen verwijten en geeft mij geen uitbrander. Je zou niet kwaad op me zijn als ik kanker of suikerziekte had. Alcoholisme is ook een ziekte."
-"Door de aard van mijn ziekte, kan ik mijn belofte niet houden"Als dat niet verschuilen achter de term ziekte is weet ik het ook niet meer.
Zelf ben ik heel terughoudend om alcoholisme als ziekte te zien. Het mag in elk geval nooit een excuus zijn om je verantwoordelijkheid ontlopen. Vind je trouwens de veel gedane uitspraak 'je bent niet verantwoordelijk voor het krijgen van de ziekte, maar wel voor je herstel' niet tegenstrijdig? Ik bedoel: zoiets zeg je bijvoorbeeld niet tegen een kankerpatiënt.
Oh, ik dacht we het over dat tweede citaat juist wel eens waren. Dat is toch juist wat de briefschrijver probeert te schetsen hier: dat de omgeving van de alcoholist met goede bedoelingen (rekeningen betalen, etc) de alcoholist juist verder van huis helpt.
100% eens.
Ik heb ook nog nooit een kankerpatient horen zeggen vandaag stop ik met de kanker.
Je kunt ook niet stoppen met verslaafd zijn. Maar je kunt wel werken aan het veranderen van je verslaafde gedrag. Zoals bijvoorbeeld de verantwoordelijkheden
die je in je leven hebt te ontlopen en over te laten aan anderen.
Ik vind het echt een gotspe om het gelijk te stellen aan kanker of suikerziekte. Niemand is aan de kanker geraakt door het uit nieuwsgierigheid te proberen of om z'n problemen te vergeten.
Sorry alcoholisme is vervelend als je t hebt maar er is iets aan te doen en dat kan de alcoholist alleen zelf doen. Mensen inprenten dat het een ziekte is net als kanker is wat mij betreft volkomen contraproduktief. Het is zieligheidsbevorderend. Precies wat de alcoholist niet nodig heeft.
Ik denk ook dat je buiten het alcolistenwereldje volstrekt niemand ervan overtuigt dat het een ziekte is, behalve diegenen die blijven doordrinken en een zekere rust halen uit het feit dat ze helaas definitief ziek zijn.
Op 2-10-2020 om 21:49 zei bumperjim:Ik vind het echt een gotspe om het gelijk te stellen aan kanker of suikerziekte. Niemand is aan de kanker geraakt door het uit nieuwsgierigheid te proberen of om z'n problemen te vergeten.
Sorry alcoholisme is vervelend als je t hebt maar er is iets aan te doen en dat kan de alcoholist alleen zelf doen. Mensen inprenten dat het een ziekte is net als kanker is wat mij betreft volkomen contraproduktief. Het is zieligheidsbevorderend. Precies wat de alcoholist niet nodig heeft.
Ik denk ook dat je buiten het alcolistenwereldje volstrekt niemand ervan overtuigt dat het een ziekte is, behalve diegenen die blijven doordrinken en een zekere rust halen uit het feit dat ze helaas definitief ziek zijn.
Curieus , dat de vraag hier weer op komt; alcoholisme wel of niet een ziekte?
Reken maar dat het een ziekte is, daar hoeven we geen achterhoede gevecht meer over aan te gaan. Tuurlijk moet men op de eigen verantwoordelijkheid aangesproken worden.
Ik geloof ook echter niet dat de lijders zich verontschuldigen achter 'het ziek zijn'.
Meestal ontbreekt het besef een ziekte te hebben, en overheerst schuldgevoel over het falen, de aftakeling, het ten gronde richten van zichzelf en de omgeving.
Inherent aan de ziekte is, dat men zich tegen het stoppen van het gebruik verzet, en dus behandeling tot het uiterste mijdt.
Als men zich van het ziek zijn bewust is, zal het eerder tot acceptatie van behandeling komen, denk ik maar.
1 uur geleden zei brazer:
Curieus , dat de vraag hier weer op komt; alcoholisme wel of niet een ziekte?
Reken maar dat het een ziekte is, daar hoeven we geen achterhoede gevecht meer over aan te gaan. Tuurlijk moet men op de eigen verantwoordelijkheid aangesproken worden.
Ik geloof ook echter niet dat de lijders zich verontschuldigen achter 'het ziek zijn'.
Meestal ontbreekt het besef een ziekte te hebben, en overheerst schuldgevoel over het falen, de aftakeling, het ten gronde richten van zichzelf en de omgeving.
Inherent aan de ziekte is, dat men zich tegen het stoppen van het gebruik verzet, en dus behandeling tot het uiterste mijdt.
Als men zich van het ziek zijn bewust is, zal het eerder tot acceptatie van behandeling komen, denk ik maar.
Tis niet mijn idee van ziekte. Als ik per ongeluk mn been eraf zaag (wat mij idd op een haartje na overkomen is) dan ben ik lichamelijk niet in orde maar ik zou het geen ziekte noemen.
Maar ach, let's agree to disagree
17 minuten geleden zei bumperjim:Als ik per ongeluk mn been eraf zaag
Denk wel dat je de ziektekostenverzekering zult inzetten ![]()
Móet je het dan een stempel geven?? Ik denk het niet. Het is wat het is, een verslaving. En dat is het. Is al erg genoeg.
Een ziekte is mijn ogen wat anders. Maar heeee, wat maakt het uit.
tsja, nog al wat, als er sprake is van ziekte kan je
aanspraak maken op noodzakelijk behandeling en alle noodzakelijk hulp,
op vergoeding van de kosten daarvan
aanspraak maken op uitkering van de sociale verzekering als werken niet mogelijk is.
dus goed geregeld en meer dan terecht dat verslaving als ziekte wordt gezien, of we dat nu leuk vinden of niet.
het gaat hier toch niet om een psychologisch flauwe kulletje van even wat minder in je vel zitten...
Oh het gaat om kostenvergoeding
noem t maar zoals je wilt, voor mij is t geen ziekte.
Meepraten?
Log in of maak een account om gesprekken te starten, te reageren en te volgen.