Ik denk dat dit zich voornamelijk richt tot de personen die nog in de worsteling zitten. 

Zijn er hier nog personen wie het eigenlijk niet uitmaakt of ze morgen nog wakker worden?

Wat een nare titel en naar bericht

Klinkt naar ja klopt. Maar toen het mij heel drekkig ging, wenste ik mij dit ook. Voelde ik mij maar nooit geboren 

Volgens mij gaat dit verder dan alleen alcoholisme. Dood, nee liever niet. 

Nou, ik moet er niet aan denken. Ik ben nog lang niet klaar. Drank doodt bij mij wel alle levenslust. Snel en onverbiddelijk. En wel zo grondig dat ik mij dan niet eens meer kan voorstellen dat het door de alcohol wordt veroorzaakt.

Ik hoop nog lang in goede gezondheid en omringd door mensen die ik liefheb te leven. De dood wil ik nog heel lang niet over nadenken.

Ik wens dikwijls dat ik nooit geboren was, mijn moeder wenste dit trouwens ook. Maar dood ... geen denken aan. 

9 uur geleden zei Mormel:

Zijn er hier nog personen wie het eigenlijk niet uitmaakt of ze morgen nog wakker worden?

Veel persoonlijker kun je niet worden, denk ik. Maar inmiddels maakt me dat wel weer uit ja.

Dat dus. Dat het je even later WEL weer uitmaakt. 

11 uur geleden zei Mormel:

Ik denk dat dit zich voornamelijk richt tot de personen die nog in de worsteling zitten. 

Zijn er hier nog personen wie het eigenlijk niet uitmaakt of ze morgen nog wakker worden?

Ik worstel nu niet met drank maar ik vind het prima om morgen niet wakker te worden. Dat heb ik altijd al gehad geloof ik, ik kan zeer genieten van het leven maar dood vind ik ook niet erg en zeker niet als ik zo zonder strijd in mijn slaap zou vertrekken.
Voor wie ik achterlaat vind ik het wel erg.

Precies !

Zojuist zei Yana:

Ik worstel nu niet met drank maar ik vind het prima om morgen niet wakker te worden. Dat heb ik altijd al gehad geloof ik, ik kan zeer genieten van het leven maar dood vind ik ook niet erg en zeker niet als ik zo zonder strijd in mijn slaap zou vertrekken.
Voor wie ik achterlaat vind ik het wel erg.

Dat klinkt heel wijs. 

1 uur geleden zei bumperjim:

Dat dus. Dat het je even later WEL weer uitmaakt. 

Ik ben blij dat ik er nog ben 

Eigen input: heb al sinds mijn tiende zelfmoordgedachten (dus ondertussen ruim dertig jaar) en mij zou het niet uitmaken. De dood is volgens mij enkel lastig voor de nabestaanden, opgaan in het niets, ik heb er geen vrees voor. 
Verbaas me wel over sommige reacties, want als we niet verlangen naar dat niets, waarom zuipen we dan? 
 

Tja, suïcidale gedachten sluimeren hier altijd, soms dicht onder het oppervlak, soms veel dieper verstopt. En nu heb ik heel hard gewerkt om ze weer onder controle en in de kast te krijgen. Ik begin mezelf weer enigszins te vertrouwen ook. Voor mij is het geen verlangen naar niets, maar een verlangen naar het stoppen van de pijn en onmacht. Zelf de controle nemen ook, eigen keuze en besluit.
Maar zoals ik schreef, vandaag wil ik leven. Het is als niet drinken. Ik kies vandaag en morgen zien we dan wel weer.

22 minuten geleden zei Mormel:

als we niet verlangen naar dat niets, waarom zuipen we dan? 

Dit verband begrijp ik niet. Kun je dat duidelijker maken?

Toen ik nog veel dronk deed ik dat niet omdat ik naar het niets verlangde, maar

1. omdat ik de dronken staat als prettig ervoer;
2. omdat ik dan het veelvuldig piekeren over bepaalde issues los kon laten.

Punt 2 komt misschien enigszins in de buurt van wat jij schrijft maar ik ervaar het toch als iets heel anders.

Ik vind suïcidale gedachten hebben wel echt iets anders dan er vrede mee hebben dat je misschien niet wakker wordt morgen.

We weten niet hoe het is om dood te zijn, je kunt zeggen "ik ben blij dat ik leef", maar misschien is dood zijn nog wel veel fijner. Of het is niks, of er is toch de hel waar ze me als kind zo bang voor maakten. Of reïncarnatie? Daar zit ik helemáál niet op te wachten.

Tsja, als je de opdracht van jouw leven niet uitvoert, moet je toch echt weer terug komen Yana.

Het lijkt mij ook heerlijk om dood te zijn. Het idee om er tijdens je slaap tussen uit te glippen. Het is een fantasie om aan het leven te ontsnappen.

1 uur geleden zei Yana:

Ik vind suïcidale gedachten hebben wel echt iets anders dan er vrede mee hebben dat je misschien niet wakker wordt morgen.

Misschien ook niet echt iets om het hier over te hebben.

1 uur geleden zei Lonster1:

Tsja, als je de opdracht van jouw leven niet uitvoert, moet je toch echt weer terug komen Yana.

Meen je dat nou serieus of is het een grapje?

15 minuten geleden zei Quinn:

Misschien ook niet echt iets om het hier over te hebben.

Waarom niet, van mij mag overal over gepraat worden. Waarom zou je wel mogen zeggen dat je ontzettend veel zin hebt in de nieuwe dag en niet dat je erover denkt om zelfmoord te plegen?

@Yana omdat ik niemand triggeren wil.

Of angst aanjagen.

Ik begrijp je @Quinn, maar ik weet niet of het zo werkt. 
Op dit moment ( en meestal) sta ik erin zoals @Yana. Toen ik vorig jaar gestopt was met ad kwam de zware donkerte terug die ik ken van 30 jaar geleden. 
Een mix van totale angst, zwaarheid en vreselijk moe zijn. Op die momenten verlang ik naar… Krijg ik ideeën hoe en gaan mijn gedachten op de meest gekke momenten die kant uit. Toen ben ik weer begonnen met ad. Ik kan het blijkbaar niet alleen. Ik ervaar nu soms momenten van ‘gewoon’ geluk. Huis-tuin- en keuken. Dat is heerlijk. 

Hoe bedoel je of het zo werkt  @Lika?