Gefeliciteerd allemaal! Tis de verjaardag van bumperjim 🥳

Zoals dat al vaker gebeurde de afgelopen jaren regent het op mn verjaardag krankzinnig hard en krijgen we aan het eind vd dag weer een gigantisch niveau in de rivier en overstroming her en der in het dorp. Ooit gaat de rivier met ons huis aan de haal, maar voorlopig staat het er nog zo te zien, ik geloof niet dat we drijven.

Gefeliciteerd met je verjaardag! 🥳

Veel plezier vandaag en toch maar hopen dat het water binnen de oevers blijft, ook voor de buren.

Goedemorgen Moeps en Bumper...
En om met Bumper te beginnen: van harte gefeliciteerd, maak er een fijne dag van...
Ik stuur je wel een paar zonnestralen vanuit Nederland, hier wordt een dag vol zon verwacht...

DAGPACT:
Yvonne

Van harte @bumperjim, ik hoop dat het een prachtig jaar voor je wordt met drie blije vrouwen om je heen, een zwikkie leuke vrienden, gekwispel van bumperhond, lekker veel getrommel en een vervuld hart. En nu ik je toch aan de lijn heb wil ik even kwijt dat ik je een heerlijke vent vind 🥳🎈🍀🎂

Goedemorgen allemaal en proficiat jarigen!🌞

Goedenmorgen

Slapen gaat beter maar in etappes.

Gefeliciteerd 🥳 @bumperjim

Fijne dag ook voor nummer hond die is dan automatisch ook beetje jarig.

Van harte @bumperjim !!

Goedemorgen,

Van harte gefeliciteerd Bumperjim!!! 🥳

DAGPACT:
Yvonne

Pumpkin

DAGPACT:
Yvonne

Pumpkin

Kaatje🌺

Ik ga straks weer naar huis, het was een fijne en moeilijke week. Toch nog honderden kraanvogels gezien en er duizenden gehoord. We vonden een ideaal camperplekkie met het prachtige meer voor ons en een bos in de rug, hier en daar een vriendelijke visser en verder niks dan stilte. Maar ik voelde me vaak ziekig en soms zielig, lopen ging moeizaam, ik had vaak een hoofd volgepropt met watten, een heel pijnlijk lijf en er waren wat huilbuien. Dat is allemaal overkomelijk, ik hoop vooral keihard dat het herstel doorzet zodat ik hier niet de rest van m'n leven mee hoef te dealen.

Ik vind het zo stom voor je @Yana ❤️. Ze zeggen altijd dat herstel niet een mooie opgaande lijn is, maar één met hobbels. Dan ga je dus nu weer omhoog zou ik zeggen.

Lieve @bumperjim gefeliciteerd! Ik hoop dat je dag prachtig is.

Ach Yana, wat jammer dat je je toch niet 100% voelde...
Je bent al van zó ver gekomen, maar ik kan me heel goed indenken dat je je juist zó'n week heel goed wilde voelen.
Goede reis terug naar huis... en er wordt aan je gedacht hoor...

Van harte @bumperjim en lekker, felle regen op je verjaardag, of nou ja, dat vind ik dan.

Rot dat het slechter ging @Yana

DAGPACT:
Yvonne

Pumpkin

Kaatje🌺

Quinn

@Yana hoop dat je gauw beter voelt ❤️

goeiemooiemorgen frummers

om 11 uur koffie/thee en taart bij onze jarige job Jimbo, van harte gefelicitaart jongeman!

Gefeliciteerd @bumperjim !

Fijne dag iedereen!

Waarschijnlijk heb ik jullie op het verkeerde been gezet door mijn gejubel dat het beter met me gaat, 100% is nog echt niet van toepassing @Yvonne ❤️.

Het is wat jij zegt @Lika, de weg naar herstel is niet stabiel omhoog, de hobbels, kuilen en afgronden horen erbij en het is zaak dat ik vertrouwen hou als het moeilijk is.

Het zal vast nog wel een tijdje duren voor ik er echt mee klaar ben maar ik ben eindeloos dankbaar voor dit herstel. Ik lees er zo min mogelijk over maar ik weet dat er veel mensen zijn die al jaren op bed liggen, die geen geluid, licht of aanraking kunnen verdragen, sommige mensen krijgen sondevoeding en zijn te moe om hun hoofd op te tillen... Dat was mijn grootste nachtmerrie.

En nóg erger, in veel longcovid me/cvs groepen gaan ze ervanuit dat herstel niet mogelijk is tenzij de wetenschap met een medicijn gaat komen. Gelukkig kwam ik al snel in een community terecht waar mensen wel herstellen met veel mooie mensen en kennis die gul gedeeld wordt. Thank God for internet en ook fijn dat mijn Engels goed is, in het Nederlands is niet veel te vinden en in het Frans zo goed als niets.

1 uur geleden zei Yana:

Ik ga straks weer naar huis, het was een fijne en moeilijke week. Toch nog honderden kraanvogels gezien en er duizenden gehoord. We vonden een ideaal camperplekkie met het prachtige meer voor ons en een bos in de rug, hier en daar een vriendelijke visser en verder niks dan stilte. Maar ik voelde me vaak ziekig en soms zielig, lopen ging moeizaam, ik had vaak een hoofd volgepropt met watten, een heel pijnlijk lijf en er waren wat huilbuien. Dat is allemaal overkomelijk, ik hoop vooral keihard dat het herstel doorzet zodat ik hier niet de rest van m'n leven mee hoef te dealen.

ik bewonder je zo, zoals je altijd (meestal 😜) het positieve weet te zien. Ik geloof erin, in de hobbelige lijn omhoog. Het is wel een bumpy ride...

@Yana en het is zaak dat ik vertrouwen hou als het moeilijk is.
Dat lijkt me nog zwaarder eerlijk gezegd. Je mag gerust op die momenten je vertrouwen even niet paraat hebben.
Zolang je maar niet opgeeft aan jezelf. Je bent al zolang aan het worstelen en ja dat gaat op en neer. Net als eb en vloed. Het een kan niet zonder het ander. Ik bewonder mensen die vaak positief kunnen blijven. En tegelijkertijd is er ook negatief. (te) hard werken. Zwakte, hopeloosheid, in en in verdriet, waarom de een wel en de ander niet.
En juist daardoor blijft er kracht, moed, doorzetten, dankbaarheid enz. Dus ook dat vertrouwen schommelt natuurlijk❤️

Ik huil en vloek ook @lady jane, maak je daarover maar geen zorgen 😅

Het is soms een wankel evenwicht, er bestaat zoiets als de symptom-fear cycle, als ik met angst reageer op klachten verergeren mijn klachten en word ik nog angstiger enz. enz. Dat is een neerwaartse spiraal die pijlsnel gaat. Het lijkt volkomen logisch om met paniek te reageren op de soms bizarre symptomen en het is een hele klus om die reactie met mildheid voor mezelf te veranderen naar vertrouwen in het herstellend vermogen van mijn lichaam.

@Yana vloekt soms, mijn wereldbeeld schudt.

Gefeliciteerd met je verjaardag @bumperjim . Maak er maar een fijne dag van. Hier een zonnetje. Ochtendwandeling er al opzitten met de hond en het is best fris. Goed geslapen en dat merk je wel. Vandaag best goede zin om weer verder te gaan met mijn leven. Morgen weer een bezichtiging en op google maps zag dit er goed uit en vlakbij de repetitieruimte van mijn koor, waar ik gisteren voor de 3e keer op rij niet naartoe kon, vanwege mijn dronken "partner".

1 uur geleden zei Yana:

Het is soms een wankel evenwicht, er bestaat zoiets als de symptom-fear cycle, als ik met angst reageer op klachten verergeren mijn klachten en word ik nog angstiger enz. enz. Dat is een neerwaartse spiraal die pijlsnel gaat. Het lijkt volkomen logisch om met paniek te reageren op de soms bizarre symptomen en het is een hele klus om die reactie met mildheid voor mezelf te veranderen naar vertrouwen in het herstellend vermogen van mijn lichaam.

Lijkt me bijna niet te doen. Leer je daardoor heel scherp te letten op signalen van angst in je lichaam?