Maar waarom zeg ik dat eigenlijk hier?

Terug naar de verslaving. Over stagnatie gesproken. Als iets mij nog meer heeft gestagneert is dat het wel. De drank natuurlijk vrij letterlijk omdat je lam niet echt vooruit komt. Maar ook het voortdurend bezig zijn met stoppen. Het idee: eerst moet ik van de drank, het roken, of wat ook af; daarna ga ik dit of dat eindelijk eens oppakken. Als plan, als voornemen, maar onbewust ook als excuus. Het stoppen mislukt en de boel blijft wederom stilliggen.

Ja, die vreselijke stilstand. Ook op sociaal gebied, bij mij. Steeds maar bezig met dat ene.

Het is heel spijtig allemaal, maar spijt daar kan je de kachel niet mee aanmaken.

9 uur geleden zei bumperjim:

De alcolisten proberen dat. Die gaan niet graag alleen naar de 🏈🏈. De rest vd wereld kan het geen zier schelen of je alcohol drinkt 😁

Er viel bij mij een kwartje door jouw woorden.  Ik heb het inderdaad alleen bij mensen die te veel drinken, maar die zich nog wel inhouden als ik niet drink.  Het wordt mij niet opgedrongen, het is eerder andersom.  Nadat ik de teleurstelling meen te zien, komt er bij mij al gauw : 'ach, weet je wat, toch maar een glas wijn'.  Het 'meedoen' zit bij mij denk ik in de richting van het faciliteren van de verslaving van de ander, uit angst.   Als de ander zijn fix niet krijgt wordt hij boos op mij, en gaat mij mijden.  Ik kan mezelf honderd keer vertellen dat dat niet waar is, maar het zit dieper dan dat.  Misschien niet verwonderlijk, als kind van twee alcoholverslaafden. 

34 minuten geleden zei knakker:

Maar waarom zeg ik dat eigenlijk hier?

Terug naar de verslaving. Over stagnatie gesproken. Als iets mij nog meer heeft gestagneert is dat het wel. De drank natuurlijk vrij letterlijk omdat je lam niet echt vooruit komt. Maar ook het voortdurend bezig zijn met stoppen. Het idee: eerst moet ik van de drank, het roken, of wat ook af; daarna ga ik dit of dat eindelijk eens oppakken. Als plan, als voornemen, maar onbewust ook als excuus. Het stoppen mislukt en de boel blijft wederom stilliggen.

Verslaafd aan stoppen, zoals het nu is is het nooit goed, altijd op weg naar beter.   Het wordt ooit beter. 

Ook een manier om jezelf te motiveren richting de toekomst, als de ambitie faalt.   Bij mij heeft het altijd krachtig gewerkt, het werkt zelfs nu nog als ik eerlijk ben, al had ik liever gezegd dat ik helemaal tevreden ben met het leven zoals het is. Dat is wel een streven, maar eerst nog 5 kilo kwijt😄

9 minuten geleden zei Etty:

Er viel bij mij een kwartje door jouw woorden.  Ik heb het inderdaad alleen bij mensen die te veel drinken, maar die zich nog wel inhouden als ik niet drink.  Het wordt mij niet opgedrongen, het is eerder andersom.  Nadat ik de teleurstelling meen te zien, komt er bij mij al gauw : 'ach, weet je wat, toch maar een glas wijn'.  Het 'meedoen' zit bij mij denk ik in de richting van het faciliteren van de verslaving van de ander, uit angst.   Als de ander zijn fix niet krijgt wordt hij boos op mij, en gaat mij mijden.  Ik kan mezelf honderd keer vertellen dat dat niet waar is, maar het zit dieper dan dat.  Misschien niet verwonderlijk, als kind van twee alcoholverslaafden. 

Ja, ik snap het. Plus het feit natuurlijk dat dit je eigen verslaafde brein wel prima uitkomt, dit altruïsme 😁

Het heeft ook wel iets gezelligs, samen bezopen raken, anders deden we het niet massaal. Maar als je zelf niet meedoet wordt het heel snel genant. Ik deed een bierproeverij met vrienden, en omdat ik reed dronk ik vrijwel niets, en dat was na 3 kleine glaasjes (voor hun dus) al een beetje genant, dat "loskomen". Vrij snel zit je niet meer op dezelfde planeet. Een voor mij onbekende sensatie 😩

2 minuten geleden zei bumperjim:

Ja, ik snap het. Plus het feit natuurlijk dat dit je eigen verslaafde brein wel prima uitkomt, dit altruïsme 😁

Het heeft ook wel iets gezelligs, samen bezopen raken, anders deden we het niet massaal. Maar als je zelf niet meedoet wordt het heel snel genant. Ik deed een bierproeverij met vrienden, en omdat ik reed dronk ik vrijwel niets, en dat was na 3 kleine glaasjes al een beetje genant, dat "loskomen". 

Het zal een combi zijn, van mijn eigen verslaafde neigingen en enabling.  Pleasegedrag. Ik merkt de laatste tijd dat ik daar vrij ver in ga.  En ik merk dat omdat ik het niet meer wil en opties zie om ermee op te houden. 

Ja, een ander onder invloed zien raken in contact is eigenlijk nooit fijn hè, als je zelf nuchter blijft. 

Ja, wat dat laatste betreft, de wegen scheiden zich dan op zekere manier. Maar het is niet alleen alcohol. Op oudejaarsavond hadden wij een plateau de fruits de mer voor ons 2en (zoals meestal op oudejaar) en de vrienden die kwamen houden daar niet van dus die namen hun eigen boerenkool mee (ik verzin dit niet 😁). Die boerenkool was in 20 minuten weg natuurlijk terwijl wij ruim 2 uur bezig zijn met zo'n plateau. Ik vond dat al bere-ongezellig eigenlijk. Hadden wij ook boerenkool kunnen nemen, maar "ammehoela" zegt de Stier dan, die geen pleaser is.

De synchroniciteit (als dat een woord is) met de andere drinkers wordt doorbroken als je stopt met alcohol, of je t nou leuk vindt of niet.

Ik haal er heel veel kracht uit als ik zie dat een ander het vervelend vindt dat ik niet drink! 
Echt, kan ik me bijna op verheugen. Bijna jammer dat ik nauwelijks drinkende mensen om me heen heb. 
Vooral gelukkig maar! 

Ik vind het vooral lastig omdat alcohol bij mij iets ‘gezelligs’ heeft. Dan drinkt iedereen en dan denk je dus, ach eentje kan geen kwaad. Maar dat is m nou juist. Die ene worden er een stuk of 6 en de volgende dag baal je en denk je weer dat je gefaald hebt dus wat maakt het nog uit? Vooralsnog geen last hier, thuis drinkt nu niemand dus geen triggers. Ik voel me er wel heel goed bij. Ik bemerk slechts 2 nadelen, ik kan lastig de slaap bevatten en ik ben wel wat meer prikkelbaar. Maar oh, wat veel voordelen. Zelfs mijn zicht is verbeterd kun je nagaan, nog geen week gestopt. 

16 uur geleden zei Adri03:

Zelf heb ik het idee dat stoppen met drinken bij de meeste mensen pas redelijk eenvoudig lukt na hun vijftigste

Ja heel raak. Minder sociale druk en meer eigenheid.

Blijf je nou te lang hangen in die baan omdat je drinkt en daardoor lusteloos wordt. Of drink je omdat je vast zit in je baan.

Als de mist optrekt kun je dat helderder zien en makkelijker actie ondernemen. Als ik nog steeds dagelijks een fles wijn dronk, zou ik vorig jaar geen ontslag hebben genomen denk ik.

19 minuten geleden zei Mariposa:

Ik vind het vooral lastig omdat alcohol bij mij iets ‘gezelligs’ heeft.

Ja precies. Een 0.0 bier of limonade uit een wijnglas kan soms hetzelfde gezellige gevoel geven bij mij. Fake it till you make it.

2 uur geleden zei Marij:

Ik haal er heel veel kracht uit als ik zie dat een ander het vervelend vindt dat ik niet drink! 
Echt, kan ik me bijna op verheugen. Bijna jammer dat ik nauwelijks drinkende mensen om me heen heb. 
Vooral gelukkig maar! 

Mooi omgedacht

Aan hoeveel mensen hebben jullie verteld dat je aan de dry Jan meedoet? Ik aan 2 voorlopig

Niemand ? 

1 uur geleden zei renaldo61:

Niemand ? 

Lap, jij ziet mensen? 

1 uur geleden zei Mormel:

Lap, jij ziet mensen? 

Ik antwoordde op een vraag van @bumperjim

Ik vertel het niet. Ik las laatst iets dat me aansprak: als je je voornemens en doelen al deelt voordat je ze (al voor een deel) hebt waargemaakt, dan haal je je eigen motivatie omlaag.   Dat zou komen omdat je van het vertellen aan anderen al dopamine krijgt, en je hersenen al een achievement aanvinken.  Ik herken dat wel. Bovendien, het commentaar van anderen op de plannen : lukt je toch niet, of zou je dat nou wel doen, kan mijn motivatie ook onderuit halen. Zelfs: fantastisch! moet je doen! Alsof je al een compliment krijgt voor iets wat je nog niet hebt gedaan. 

Ik heb het wel vaker, dan vertel ik enthousiast wat ik wil gaan doen, en dan komt er niets van. Eens kijken wat er gebeurt als ik dingen wat meer voor mezelf hou en pas vertel aan anderen als ik al een tijdje op weg ben. 

Het zou wel verklaren waarom aan andere vertellen dat je bent gestopt als stok achter de deur in eerste instantie lijkt te helpen, maar daarna juist niet meer.   

2 uur geleden zei Etty:

Dat zou komen omdat je van het vertellen aan anderen al dopamine krijgt, en je hersenen al een achievement aanvinken. 

 

 

Dat.... zou inderdaad wel eens de reden kunnen zijn om het trots rond te bazuinen 🙈

Prima observatie. Ik vertel het nu niet verder meer. Ik heb het verteld aan de Stier en de Vlinder, die hadden zoiets van eerst zien dan geloven 🤪

Ik had het al snel verteld tegen 2 zussen en voor mij was dat een vorm
van sociale controle want ik zag hen alleen op gelegenheden waar drank
bi8j kwam kijken. En het werkte wel.
Aan mijn vriendinnen vertelde ik het tijdens ons weekendje weg, daar waren
zij gewend dat ik bij de nachtbrakers hoorde en die verleiding wilde ik voor zijn.
Ook dat beviel goed. Er zijn nu geen nachtbrakers meer tijdens ons jaarlijks weekend weg

@lady jane heb jij nog steeds een of ander pact nodig? 

Nee @renaldo61 maar ik houd van solidairiteit, zoals de arreslee en dan doe ik graag mee. Het eerste dagpact was tussen mijn maatje en mijzelf, blij dat die ook nog dagelijks ontstaat. En bolletje bedacht het weekpact, daar heb ik ook heel lang aan meegedaan. En dan Janneman het jaarpact. Pactverslaving opgelopen hier denk ik.

Op 7-1-2026 om 19:45 zei bumperjim:

Aan hoeveel mensen hebben jullie verteld dat je aan de dry Jan meedoet? Ik aan 2 voorlopig

Over het algemeen vind ik het juist wel een goed idee om je stopplan aan de relevante omgeving duidelijk uit te spreken. Om gedoe als hierboven beschreven van toe doe niet zo ongezellig te vermijden. En om op zwakke momenten een steun in de rug te hebben. Maar dan moeten je vrienden wel het beste met je voor hebben, en dat is niet vanzelfsprekend begreep ik. Dat er dan wellicht wat premature dopamine vloeit heb ik er wel voor over.

Als ik echter voor de 366e keer vertel dat ik gestopt ben met roken krijg ik dopamine noch schouderklopjes, maar word ik slechts meewarig aangekeken. Laat het eerst nou maar eens zien jongen. Toch vertel ik het ook dan om praktische redenen. Anders blijven ze steeds vragen of je meegaat roken.

Ik ben nou vrijwel over mn griepje heen en merk nu dat mn slaapkwaliteit toeneemt. Ben een kwartier te vroeg wakker en gewoon uitgeslapen. En niet dat gegodver in de kop bij het opstaan.

Bedankt koning Alcohol en tabee 🖕🏻🤣

Mallotig hè, ik heb dit in 2017 allemaal al meegemaakt maar daarna weer begonnen. Maar goed, van tevoren heb je nul ervaring 🫠

1 uur geleden zei knakker:

 

Als ik echter voor de 366e keer vertel dat ik gestopt ben met roken krijg ik dopamine noch schouderklopjes, maar word ik slechts meewarig aangekeken. Laat het eerst nou maar eens zien jongen. Toch vertel ik het ook dan om praktische redenen. Anders blijven ze steeds vragen of je meegaat roken.

Dat lijkt me lastig om mee te stoppen omdat je nooit echt rockbottom bent (totdat je kanker hebt dan), hoe krijg je er grip op? 

Ik had genoeg rockbottom momenten toen ik rookte. Als ik in een lift stond en iemand deinste terug bijv. of nog erger, in een gesprek, of als iemand in mijn omgevig er doodziek van was geworden. Dan kon ik in mijn eigen ogen niet lager zinken.  Ik ben nooit een blije roker geweest, ik baalde er enorm van dat ik het deed.  Ja oké, er waren wel van die saamhorigheidsmomenten, en het opheffen van ontwenningsverschijnselen blijft lekker, net als drinken als je sterft van de dorst of als je je plas niet meer hoeft op te houden als je erg nodig moet, maar ik gaf mezelf elke dag op mijn sodemieter en nam me elke dag weer voor om te stoppen.  

Fijn dat je deze draad bent gestart @bumperjim, dank je.  Een mooie gelegenheid voor mij  om weer even een tijdje stil te staan bij hoe ik nu sta tov verslaving.