Is het niet dankzij de barsten dat wij het licht kunnen zien?

(met dank aan L.Cohen)

Zien doet geloven, maar voelen beklijft nog meer.

Meer was in mijn geval eigenlijk altijd minder

Barsten doet me denken aan het volgende: there is a crack in everything, that's how the light gets in.

in alle zintuigen zit een voelen verborgen waar de huid het meest eng is voor menigeen

maar aanraken toch broodnodig; die hand op je schouder

Apen op schouders zijn van die dingen die je met je meedraagt, zoals: je doet het nooit goed genoeg.

Goed genoeg vind ik mezelf eigenlijk nooit maar daar wordt aan gewerkt!

Gewerkt zal er worden, hoewel allerlei eisen erg in de weg staan als je jezelf

een aardig mens wilt gaan vinden die goed genoeg is

Goed genoeg is beter dan uitmuntend, al met al.

Al schieten ze me hartstikke dood

dood, dood, er zijn er zat die opstaan

Aanstellers zijn het!

het is voor mij al lang niet meer te volgen vandaag, dus ik haak ff af en zoek de bedstee op

Op het gebied van toepassen van de dominoregels zie toch wel een paar onregelmatigheden in de bijdragen van gisteren. 

Gisteren is voorbij , vooruit kijken is beter, we gaan er weer een mooie dag van maken. 

Maken we het elkaar maar niet al te moeilijk

moeilijke dingen zijn er al zat

(deadgiveaway)

Zat was ik vaak zat, al was ik dat vaak zat.

Attenooie schijnt een amsterdams woord te zijn, vooral in zwang bij oudjes.

oudjes kunnen tegenwoordig gelukkig wel googlen en om jullie dat te besparen; het betekent mijn god

"Mijn God" zei de ouderling, hij wilde "hem" niet delen

Delen, ammenooitniet! Dat woord lijkt op attenooie.

Ooievaars, die weten pas wat delen is: kindje hier, kindje daar...

klaarblijkelijk zijn alle ooievaars dus nog jaaaaaren bezig

Bezig waarmee? ..  O ja blote baby's brengen.